بیمارستان‌‌های چوب کبریتی برای جمعیت چند ده هزار نفری/ آیا شهرستان‌‌های آذربایجان‌‌شرقی در برابر بحران‌‌ها آماده‌‌اند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، زلزله بلایی است خانمان سوز که به هیچ وجه قابل پیش بینی نیست ولی با تدابیری می‌توان از تلفات جانی و مالی آن پیشگیری کرد. کشور ایران به خصوص منطقه آذربایجان به دلیل موقعیت جغرافیایی خود در مکان‌‌‌های مستعد زلزله قرار دارد و سالانه یک میلیون و 300 هزار زلزله در جهان رخ می‌‌دهد که بیشتر آن‌ها کمتر از 3.9 ریشتر قدرت دارند و احساس نمی‌‌شوند. به عبارت دیگر تقریبا هر سال یک زلزله با قدرت 8 ریشتر یا بیشتر در جهان واقع می‌‌شود.

بیمارستان‌ها یکی از مکان‌هایی هستندکه مردم در هنگام مواجهه با بحران‌ها به آن‌ها مراجعه می‌کنند و با توجه به اهمیت و نیاز به بهره برداری بدون وقفه از بیمارستان‌‌ها بعد از وقوع زلزله، لازم است این ساختمان‌‌ها، پس از زلزله عملکرد مناسبی از خود نشان داده و بتوانند خدمات ضروری مورد نیاز را فراهم آورند ولی اگر این مکان‌ها خودشان با بحران‌‌های دیگری مواجه باشند می‌‌توانند خود باعث افزایش تلفات شوند.

ویژگی‌‌های معماری خاصی که در اغلب بیمارستان‌ها وجود دارد، پیچیدگی و همچنین عوامل طراحی ساخت و بهره برداری، می‌‌توانند بیمارستان‌ها را در مقابل زلزله آسیب پذیر سازند. خسارت‌‌های وارد آمده به آن‌ها در زلزله‌‌های گذشته اهمیت این موضوع را بارها یادآوری نموده است.

داریم به ششمین سالگرد زلزله ارسباران نزدیک می‌شویم، زلزله‌‌ای که در آن شماری از هم استانی‌‌های خود  را در این حادثه ناگوار از دست دادیم ولی چرا هنوز  از حوادث تلخ گذشته عبرت نگرفته‌‌ایم و آماده وقوع چنین حوادثی نیستیم؛ باید به گونه‌ای زندگی و محیط خود را آماده کنیم که در صورت بروز این حادثه، شاهد کمترین آسیب و خسارات باشیم

در زلرله‌‌ای که در کرمانشاه رخ داد، شهرستان سرپل ذهاب که داری 45 هزارجمعیت است تنها یک بیمارستان نود تخته داشت که آن هم به دلیل تخریب بیمارستان بلااستفاده ماند و تخت‌‌های آن جوابگوی مصدومانه حادثه دیدگان نشد.

سوال اینجاست که چرا نباید درساخت چنین مکان‌‌های حساسی نکات ایمنی رعایت نشود و چرا شهرستان‌‌هایی با این همه جمعیت فقط یک بیمارستان فرسوده نود تخته دارند که با چنین زلزله‌‌هایی ‌‌قابل استفاده نمی‌‌شود؟

در صورت تخریب بیمارستان‌‌ها و یا جوابگو نبودن گنجایش تخت‌‌ها از بیمارستان‌های صحرایی استفاده می‌شود که این بیمارستان‌ها مشکلاتی دارند که از آن جمله به نبود تجهیزات کافی پزشکی و فقدان بهداشت محیطی با وجود انواع آلودگی‌‌ها می‌‌توان اشاره کرد. 

حساسیت این موضوع به قدری است که می‌تواند جان هموطنان‌‌مان را در چنین حوادثی نجات دهد و باعث کاهش تلفات جانی شود؛ این قبیل حوادث می‌تواند زنگ خطر جدی برای چنین بیمارستان‌‌ها و مسئولین شهرها باشد تا به فکر اقدامات لازم برای تکمیل و نوسازی بیمارستان‌ها بیفتند.

افزایش تخت‌‌های بیمارستانی و ایمن سازی ساختمان‌‌ها باعث می‌شود تا پرسنل و بیماران از سلامتی جان خود مطمئن باشند. فقط  باکمی تدبیر ازسوی مسئولین می تواندبه سادگی ازچنین بحران هایی عبور کرد.

انتهای پیام/