به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از مشهدسر، در همسایگی ما، در همین نزدیکی، دور از هیاهوی زندگی پر زرق و برق، به دور از دغدغۀ من و تو، خانه‌ای‌ست سرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مشهدسر،,
خیلی وقت‌ها همسایۀ‌مان، گرسنه هم اگر باشد، ملالی برایمان نیست، همین که ما سیر هستیم کافی است.
,
خیلی وقت‌ها از کنارمان در خیابان، کسی رد می‌شود که سر به زیر در فکر سرخ کردن گونه‌های خود با سیلی است.
,
می‌گفت: همسایه‌مان یک فرزند خردسال بیمار دارد و خانه‌ای که سقفش چادری است، آسمان که می‌بارد، به یاد سقف خانه و سرمایی هستم که این کودک بیمار باید تحمل کند.
,
,
,
نه برقی، نه آبی و نه حتی گازی که وسیله‌ای گازسوز را بتوان با آن روشن کرد، با خانم همسایه که صحبت کردم می‌گفت: شوهرم بیکار شده و ارث اندکی که داشتیم را به امید یک سرپناه فروختیم و با پولش توانستیم این تکه زمین را بخریم، اما دیگر پولی برای ساخت خانه نداشتیم.
,
با این اجاره‌ها توان اجاره خانه‌ای را هم نداریم که سرمای زمستان را زیر سقفش بگذرانیم، مجبور شدیم آلونکی چادری بسازیم و زیر سقفش زندگی کنیم.
,
,
,
می‌گفت: شاید یک شب داشته باشیم و آن هم به زحمت شکممان را سیر کنیم و شبی دیگر نداشته باشیم که حتی کودکمان را سیر کنیم.
,
در همین شهر، در بابلسر، به دور از هیاهوی وعده و وعید، فارغ از دغدغه‌های روز و شبمان، در کنار لقلقه انسانیت روی زبانمان، زیر همین آسمان، در شب‌های سرد پاییز، کودکی بیمار، شب را به روز می‌رساند.
,
,
,
در همین شهر قصه کودکی روایت می‌شود که تن کوچک و رنجور از بیماریش بستری به جز زمین و رواندازی به جز آسمان ندارد.
,
,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه