مناطق آزاد سکویی برای ارتقای صادرات

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از جلفانیوز، صادرات عبارتست از ارتباط و کارکردن با بازارهای حرفه‌ای و حرفه‌ای‌های بازار در آن سوی مرزها. صادرات نقطه آغاز ارتباط برقرار کردن با دیگران است و همچنین برای کسب درآمد ارزی حاصل می‌شود و در برقراری موازنه تجاری و ایجاد تعادل اقتصادی کمک شایانی می‌نماید.
صادرات غیرنفتی مقوله‌ای است که در طول تاریخ تجارت خارجی ایران اهمیت آن با افت و خیزهای زیادی مواجه بوده است، در دوران بعد از پیروزی انقلاب اسلامی چه از ناحیه تنگناهای ارزی ناشی از جنگ تحمیلی و تحریم‌های اقتصادی و چه از ناحیه جهت‌گیری‌های اصولی کشور در خصوص استقلال اقتصادی و رهایی از درآمدهای تک محصولی نفت اهمیت خاصی یافته است. بنابراین صادرات در هر کشوری همواره یکی از عوامل اساسی در ایجاد اشتغال، افزایش درآمد ملی، قدرت نفوذ در بازارهای جهانی و با آخرین تغییرات فناوری به منظور شتاب بخشیدن به رشد و توسعه ملی بوده است.
با توجه به اینکه در برنامه‌های سوم و چهارم توسعه، صادرات به عنوان یک عنصر موثر و کلیدی در توسعه اقتصادی کشور محسوب شده و بر آمادگی زیرساخت های فرهنگی و اجتماعی جهت بکارگیری استراتژی‌های صادراتی تأکید گردیده است، اما واقعیت این است که سهم ایران از صادرات، بدون لحاظ کردن صادرات انرژی و نفت و مشتقات آن چندان بالا نیست و دلایل توجیهی این امر ریشه در ساختارهای کشورمان با توجه به شرایط خاص منطقه‌ای دارد که یکی از دلایل مهم آن را می‌توان عدم استفاده بهینه از ظرفیت‌های موجود دانست.
حال چنانچه تقاضای خارجی(صادرات) در اقتصاد کشوری شکل بگیرد، طبیعی است که می‌تواند ظرفیت‌های بدون استفاده را به کار گرفته و افزایش ظرفیت‌های تولیدی به منظور صادرات غیرنفتی بر پدیده اشتغال، رکود و تورم تأثیر بگذارد که مطمئناً این امر بر رونق اقتصادی جامعه افزوده و در راستای رفاه اجتماعی تاثیرات بسزائی خواهد گذاشت.
از حدود سه دهه پیش وقتی برنامه ایجاد مناطق آزاد تجاری مطرح شد، قرار بود که این مناطق پایگاه صادراتی باشد، اما این طرح نیز متاسفانه در راستای صادرات آنگونه که پیش‌بینی می‌شد خواسته‌ها را برآورد ننموده است و مناطق آزادی که روزی با هدف تبدیل به سکوی صادرات ایجاد شده بودند اکنون نتوانسته‌اند خواسته‌ها را برآورده نمایند که این امر ناشی از سوء مدیریت ها بوده و بجای آنکه مناطق آزاد را سکوی صادراتی کند، آن ها را به دروازه واردات و قاچاق کالا تبدیل کرده است و باعث می شود منافع تعرفه‌های نامتناسب بجای آنکه به جیب دولت و تولیدکننده ها برود، به جیب قاچاقچی‌ها سرازیر شده و رانت شدیدی به وجود آورد که این امر در تضاد کامل با تولید و اقتصاد مقاومتی خواهد بود.

انتهای پیام/