آیا ایران سیاست صبر را در پیش می‌‌گیرد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، همانطور که بسیاری از تحلیلگران از نظرات ماه‌‌‌‌های قبل ترامپ حدس می‌‌زدند، رئیس جمهور متوهّم آمریکا در موضوع برجام ،سیاست نه تایید و نه ردّ آشکار پیش گرفته است که البته با افزودن سپاه پاسداران به لیست تحریم‌‌های خزانه داری آمریکا، نشان داده است که تحرک بالایی در نقض همیشگی و آشکار برجام دارد.

در این شرایط راه کارهای پیش روی جمهوری اسلامی بنظر می‌‌رسد می‌‌توان به‌‌ طور خلاصه در چهار بخش دسته بندی کرد.

راه کار اول: سیاست صبر توام با مجموعه‌‌ی اقدامات در عرصه‌‌ی دیپلماتیک

اقدام فوق العاده دیپلماسی عمومی می‌‌تواند برگزاری یک نشست بین المللی در تهران با موضوع مباره با تروریسم بین المللی و افراط گرایی در منطقه با توجه ویژه به داعش باشد.

طبیعتا آن طور که دولتمردان سعی دارند تا به تائیدات اروپایی‌‌ها تکیه کنند حتما مشارکت یک کشور اروپایی بطور مثال فرانسه و یا آلمان قبل از اتمام مهلت 60 روزه کنگره در این نشست بین المللی ضروری به نظر می‌‌رسد تا تاییدی بر دستاوردهای جمهوری اسلامی در عرصه‌‌ی مبارزه با گروه‌‌های تروریستی باشد. تاکید بر آمار شهدا و هزینه‌‌هایی که جمهوری اسلامی در طی این سال‌‌‌ها برای مبارزه با افراط گرایی داشته است نیز حتما باید مد نظر این نشست باشد.

 راه کار دوم: سیاست اعمال فشار و راهبرد هزینه سازی برای کنگره

این سیاست باید با این پیام که نقض برجام و تغییر ساختاری آن موجب تحمیل زیان برای منافع ملی امریکا خواهد شد باید همراه باشد به عنوان مثال می‌توان مصداق این راهبرد را برگزاری رزمایش بزرگ موشکی سپاه پاسداران و رونمایی از موشک‌‌هایی با برد بالای 2 هزار کیلومتر عنوان کرد.

راه کار سوم: سیاست اقدام متقابل در برابر نقض تعهدات آمریکا در برجام

سیاست اقدام متقابل به عنوان یکی از سیاست‌‌های پذیرفته شده‌‌ی بین المللی مطرح می‌‌باشد و جمهوری اسلامی حق خود را برای اقدام متقابل محفوظ می‌‌داند.

عدم اجرای مفاد برجام و کارشکنی برای جلوگیری از تنفّع ایران در موضوع برجام و همچنین وارد کردن سپاه به لیست تحریم‌‌های خزانه‌‌داری به عنوان اقدام آمریکایی‌‌هاست. به نظر می‌‌رسد فعال سازی بخشی از آبشارهای سانتریفیوژها در مجموعه‌‌ی فردو یا فعال سازی نسل جدید سانتریفیوژها با غنی سازی متعارف و همچنین اعلام رسمی برای یک دست آورد بزرگ موشکی می‌‌‍تواند اقدام متقابل درنظر گرفته شود.

البته متاسفانه باید اذعان کرد که هر اقدام نسنجیده‌‌ای از این دست به عنوان مصادیق نقض برجام در نظر گرفته خواهد شد و شاید تمام اقدامات به ظاهر دور از عقل ترامپ هم برای سوق دادن جمهوری اسلامی به این سمت باشد تا به عنوان ناقض رسمی برجام شناخته شود.

راهکار چهارم: سیاست بی‌‌اعتنایی به رویکرد تحریک آمیز آمریکا و حفظ اجماع دیگر کشورها

ظاهرا چهارمین راه کار پیش روی جمهوری اسلامی نیز می‌‌تواند بی اعتنایی به رویکردهای تحریک آمیز ترامپ با هدف حفظ اجماع اروپایی‌‌ها و چین و روسیه باشد. البته بعد از اعلام برخی از اروپایی‌‌ها مبنی بر اینکه ایران باید به راستی آزمایی بیشتر تن دهد مشخص شد که اصطلاحا سگ زرد برادر شغال است و به اروپایی ها هم نمی‌‌توان اعتماد کرد و انتظار داشت سینه چاک برجام باقی بمانند.

شاید جمهوری اسلامی ایران اقدامات مدنظرش را تلفیقی از این 4 سیاست در پیش بگیرد اما در هرحال باید ببینیم با در پیش گرفتن کدام سیاست، بیشتر منافع ملی مان تامین می شود.

انتهای پیام/