«مام جلال» اسطوره‌ای که بد موقع از دنیا رفت

اقلیم شمال عراق با درگذشت مام جلال وزنه بسیار سنگینی را از دست داد که می‌توانست در حل بحران تجزیه‌طلبی به آنها کمک کند. شاید عدم حضور طالبانی باعث تحریک بارزانی برای انجام همه‌پرسی تجزیه‌طلبی در منطقه کردستان باشد.

جلال طالبانی در سال 1312 در روستای کلکان در دامنه کوه کوسرت در یک خانواده مذهبی پیرو طریقت قادریه به دنیا آمد. اجداد وی از کردهای ایرانی بوده‌اند که در زمان صفویه از ایران به عراق کوچ کرده‌اند و در قره داغ که یکی از شهرستان‌های استان سلیمانیه در شمال عراق است سکنی گزیدند.

مام جلال فارغ‌التحصیل رشته حقوق بود که علاوه بر تسلط به زبان مادری؛ به زبان‌های فارسی، عربی و انگلیسی مسلط بوده است.

وی در سال 1975 میلادی حزب میهنی شمال عراق را پس از جدا شدن از حزب دموکرات کردستان به رهبری ملا مصطفی بارزانی تاسیس کرد. حزبی که موفق شد پس از دوران صدام و تشکیل دولت جدید، دو رئیس‌جمهور در ساختار سیاسی عراق داشته باشد. جلال طالبانی که از سال 2005 تا 2014 رئیس‌جمهور عراق بود و پس از آن فواد معصوم سمت ریاست‌جمهوری عراق را برعهده گرفت. این حزب در حال حاضر 150 هزار نفر عضو و 20 هزار نفر نیروی نظامی آماده دارد.

کشمکش‌های بین این دو حزب (دموکرات کردستان به رهبری بارزانی و میهنی به رهبری طالبانی) سال‌ها مردم شمال عراق را اسیر دو دستگی و تفرقه کرد. ریشه این اختلافات از انتخابات سال 1992 شروع شد. در جایی که در شمال عراق انتخابات محلی برگزار شد و هیچ کدام نتوانستند حداکثر آرا را کسب کنند. لذا توافق شد که شمال عراق به دو قسمت تقسیم شده و هرکدام اداره یک قسمت را برعهده بگیرند.

نحوه اداره شمال عراق بین این دو حزب اختلافات عمیقی را ایجاد کرد که موجب ایجاد جنگ و درگیری بین آنها شد. این درگیری‌ها تا سال 1998 ادامه داشت تا زمانی که رهبران این دو حزب با حضور در واشنگتن توافق‌نامه صلحی امضا کردند که به موجب آن اداره کردستان را یکی کنند. این گفت‌وگوها تا زمان حمله آمریکا به عراق ادامه داشت.

جلال طالبانی روابط بسیار حسنه‌ای با کشور ما داشت. در زمان حضورش در کسوت ریاست‌جمهوری عراق، دو بار به ایران سفر کرد و همیشه از حمایت‌های ایران در منطقه سپاسگزاری می‌کرد. در دوران دفاع مقدس نیز همکاری‌های گسترده‌ای با نیروهای ایرانی علیه رژیم بعث عراق داشت و خدمات شایانی به کشور ما انجام داد.

جلال طالبانی محبوبیت بسیار بالایی در میان مردم عراق و به خصوص کردها داشت. وی سال‌های زیادی از عمر خود را صرف مبارزه با رژیم صدام و کسب حقوق کردها در عراق کرد. وی توانست پس از مدت‎ها در مهم‌ترین و بالاترین پست دولت عراق که همان ریاست‌جمهوری است به عنوان نماینده کردها حضور داشته باشد و ساختار دولت عراق پس از صدام را به نفع کردها سوق دهد. این موفقیت تا جایی ادامه پیدا کرد که توانست به ریاست دوره‌ای اتحادیه عرب نیز دست پیدا کند و موجب ارتقای جایگاه عراق در مجامع بین‌المللی شود.

جلال طالبانی همچنین توانست اجماع هماهنگی بین تمامی گروه‌های قومیتی اعم از عرب، کرد و غیره به وجود آورد و از تجزیه شدن این کشور جلوگیری کند و از سویی دیگر مانعی بر سر راه تندروی‌های قومیتی در شمال عراق باشد. این وحدت‌طلبی از مهم‌ترین دلایل مقبولیت وی در میان مردم عراق بود.

مطمئنا آینده شمال عراق بدون مام جلال آینده‌ای تیره و تاریک خواهد داشت که نشانه‌های آن با همه‌پرسی استقلال روز به روز در حال پررنگ‌تر شدن است و این اعلام استقلال نه تنها کمکی به مردم شمال عراق نخواهد کرد بلکه به مشکلات آنها هم اضافه خواهد نمود.

 

انتهای پیام/