تنباکوی عجمی قوی ترین گیاه توهم زا در جنوب/ قلیان کشان حرفه ای لب به تنباک لنگه ای نمی زنند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛شرایط جغرافیایی هر منطقه زمینه ساز رشد و پرورش گونه های مختلف گیاهی است که مشابه آن را در سایر نقاط با ویژگی های متفاوت  آب و هوایی را نمی توان یافت و بسته به تحمل نوع گیاه برخی از گونه ها مختص به مکان خاص هستند.

در سده های اخیر به واسطه فعالیت تجار و ورود سیاحان به کشور برخی از گونه های گیاهی غیر بومی وارد ایران شد  که امروزه به واسطه شرایط آب و هوایی و گسترش در منطقه به عنوان گونه بومی معرفی می شوند.

بسیاری از گونه های گیاهی که امروز در گوشه و کنار هرمزگان وجود دارد در دهه های اخیر از کشورهای آفریقایی و آمریکای جنوبی به استان آورده شده که به دلیل شرایط مشابه اقلیمی به شکل قابل ملاحظه ای گسترش یافته است.

درخت سبز، کرت های دریایی، اوکالیپتوس، انبه، گارزنگی، تنباکو و سایر گونه هایی گیاهی در دوران سلطه غرب بر خلیج فارس وارد هرمزگان شدند که جزء گونه های بومی شناخته می شود.

در میان گیاه وارداتی، گونه تنباکو که اصالتا آمریکایی است توسط سیاهان و بردگان در هرمزگان کشت و مصرف می شد و از گیاه دخانی در مراسمات دینی و آیینی خود استفاده می کردند که در طول سالیان متمادی و در سایه همزیستی بومیان با بردگان تنباکو جای خود را خانه های مردم هرمزگان باز کرد از این رو تنباکو پای ثابت مراسمات عزاداری و بزم های سنتی زنان و مردان هرمزگانی شد.

این گونه تنباکو به دلیل دارا بودن میزان بالای نیکوتین و دخانی بودنش کم کم پای خود را از مراسمات سنتی فراگذاشت و فارغ از سن و جنس بین عامه مردم همه گیر شد.

تنباکوی عجمی یا لنگه ای با میزان بالای نیکوتینش عوارض جبران ناپذیری را برسیستم بدن می گذارد که در مرحله نخست فرد را دچار سردردهای شدید، ناشگی و توهم می کند همچنین دود این گیاه به دلیل غلظت بالا فرد را دچار تنگی نفس و خفگی مقطعی می کند.

ساخت قلیان های سفالی در هرمزگان که مختص به استعمال این گونه تنباکوست نیز باعث می شود دود غلیظ با قدرت بیشتری وارد ریه ها شود و در صدمی از ثانیه شش ها را دچار شک شدید می کند.

بالغ بر صد سال است که مصرف تنباکو جدا از عوارض جبران ناپذیرش در بین مردم هرمزگان رواج پیدا کرده و به دلیل همه گیر شدن مصرف این گیاه، صدها هکتار از اراضی استان به کشت تنباکوی عجمی اختصاص یافته از سوی دیگر با وجود ورود انواع تنباکوهای صنعتی به بازارو گرایش جوانان به مصرف قلبان همچنان این گیاه بومی صدرنشین سوء مصرف است.

تنباکوهای طعم دار و صنعتی با وجود مواد سرطان زا و ترکیبات شیمیایی  هنوز نتوانسته اند خود را به گرد پای تنباکوی لنگه ای برسانند چرا که میزان ناشگی و توهم زایی این گیاه از محصولات مشابه بالاتر است و قلیان کشان حرفه ای نیز نمی توانند به راحتی لب به آن یزنند.

کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز جزء مصرف کنندگان تنباکوی لنگه ای به شمار می روند و بخش قابل توجهی از این محصول صادر می شود از این مردم هرمزگان که از گذشته با ساکنان حاشیه خلیج فارس تبادل تجاری و فرهنگی دارند این گیاه را باخود سوغات می برند.

روستای گریز مرکز کشت تنباکو در هرمزگان

شهرستان های بندرلنگه،پارسیان و جاسک عمده ترین مناطق کشت تنباکو در هرمزگان به شمار می روند که در این بین تنباکوی بندرلنگه از مرغوبیت بالاتری برخوردار است.

روستای گریز ار توابع بندرلنگه مهم ترین مرکز تولید تنباکوی است که سالانه هزاران هکتاراز اراضی این شهرستان از آغاز ماه مهر به کشت این گیاه اختصاص داده می شود.

 محمد رضا شهابی، مدیر جهاد کشاورزی شهرستان بندرلنگه با بیان اینکه در سال زراعی جاری  حدود یکهزار و800  تن محصول تنباکو در این شهرستان تولید شده است، گفت: هر ساله حدود هزار هکتار از اراضی شهرستان بندرلنگه به زیر کشت تنباکو اختصاص می رود که با توجه به سرمازدگی سال گذشته برداشت محصول تنباکو از 600 هکتار انجام شده است و با عملکرد 3 تن در هر هکتار حدود 1800 تن تنباکو از مزارع برداشت و روانه بازار شد.

وی افزود: روستای گزیر از توابع شهرستان بندرلنگه مرکز اصلی کشت این تنباکو می باشد که در حدود 80درصد کل سطح زیر کشت را به خود اختصاص داده است و در سایر مناطق نیز از جمله منطقه دواب ، پدل، گاومیری و دژگان نیز کشت می گردد.

شهابی اظهار داشت:  با توجه به جنس و نوع خاک و آب ، کشت محصول تنباکو در منطقه اقتصادی و مقرون به صرفه است و محصول تنباکوی بندرلنگه به بازار شهرستانهای بندرعباس، بستک، لار، گراش و ... عرضه می شود. 

انتهای پیام/