به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از فرهنگ کده ؛ محمد سایبانی، کنشگر هنری و مشاور هنری استاندار سابق هرمزگان،رییس سابق فرهنگسرای طوبی،بازیگر مطرح تئاتر هرمزگان و همچنین یکی از فعالان اجتماعی و فرهنگی در استان هرمزگان است که آخرین کار او در نمایش «تنها سگ اولی می‌داند چرا پارس می‌کند مکبث» به کارگردانی ابراهیم پشتکوهی بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, فرهنگ کده ,محمد سایبانی را نمی شود تنها بازیگر تئاتر دانست او نقاشی می کشد،عکس می گیرد، مجسمه می سازد و ساز می زند که باید نام او را «ماشین تولید هنر» نامید چرا که در تمام اتفاقات هنری این استان رد پایی از محمد سایبانی وجود دارد و او عاشقانه های خودش را در اختیار فرهنگ و هنر قرار داده است.
,آقای سایبابی بفرمایید از چه سالی و با چه هدفی وارد عرصه هنری شدید؟
, آقای سایبابی بفرمایید از چه سالی و با چه هدفی وارد عرصه هنری شدید؟,
گمان کنم چندان اهمیت نداشته باشد که مثلا از بیست سال پیش با تشکیل گروه تئاتر تی تووک وارد فعالیت جدی هنر شده ام ولی هدف البته اهمیت دارد و این نکته رو هم باید بگویم که هدف انسان می تواند در طول مدت فعالیت هنریش تغییر و رشد یا افول کند و حرف زدن در این باره احتمالش هست ما را به شعار دادن وا دارد.
پس بگذارید با یک خاطره مسئله را واگشایی کنم در سال های آغازین فعالیت گروه شبی در خانه بهرنگ عباسپور که به تازگی به عنوان بهترین آهنگ ساز سال تئاتر ایران در جشن انجمن ملی منتقدان ایران معرفی شد نشسته بودیم و گپ می زدیم ابراهیم پشتکوهی که آن موقع شاید بیست و دو سال داشت و حالا یکی از شناخته شده ترین کارگردان های پیشرو ایران در سطح بین الملل است از جمع پرسید تا کی در تئاتر پایمردی خواهید کرد و در این راه باقی خواهید ماند قطعا این سوال ابراهیم از خودش هم بود همه دوستان جواب دادن که تا آخر در این راه باقی خواهند ماند من اما ان موقع که نزدیک سحر بود گفتم من نه اگر فکر کنم که جارو کردن خیابان مفید تر است همین فردا صبح می روم و خیابان جارو می کنم .
پس این که من تا امروز در تئاتر مانده ام و همچنین در دیگر شاخه های هنری نیز مشغول هستم لابد فکر می کنم کار واجبی را دارم انجام می دهم و آن کار واجب چیزی نیست مگر تلاش برای کیفیت بخشی به زندگی خودم و جهان پیرامونم از راه دعوت به خرد ورزی.
مشوق شما در عرصه هنری چه کسانی بودند؟
جنگ که تمام شد من هم مثل خیلی از هم نسل هایم که احساس می کردند از ماجرای شهادتی قهرمانانه جا مانده اند شدیدا دچار افسردگی شدم البته در جهان آن موقع ما هنوز واژه افسردگی اختراع نشده بود خلاصه به شکلی نا امید و غمگین بودم که حتی تحصیل را رها کردم .
روزی برادر مرحومم علی که ماشینش را وسط جاده نگه داشت و رو به من گفت یک زمانی بعد از انقلاب ما میرفتیم و به کشاورز ها کمک می کردیم بعدش جنگ شد و ناچار شدیم داس را زمین بگذاریم و اسلحه دست بگیریم حالا هم که جنگ تمام شده لازم است آدم کار دیگری بکند و تو به کسی می مانی که با این که جنگ شروع شده حاضر نیست داسش را زمین بگذارد و اسلحه به دست بگیرد و الان هم که جنگ تمام شده ، دیگر تمام شده پس بهتر است فکر کنی و چیز دیگری دست بگیری آن روز علی برادرم تشویقم کرد تا نقاشی کنم چون از بچگی استعداد طراحی داشتم گمان می کنم همان موقع ها بود که تصمیم گرفتم هنرمند شوم.
آقای سایبایی یک سوال متفاوت تر به نظر شما مهم ترین مشکلات جامعه هنری چیست؟
ترجیح می دهم به جای مشکل بگوییم نیاز چون چیزی که می خواهم بگوییم جزو بدیهیات فعالیت در زمینه هنرهای نمایشی است . ما هر روز گرسنه می شویم و هیچ وقت نمی گوییم این یک مشکل است که ما گرسنه می شویم چون همه می دانیم این مسئله جزو نیاز های حیاتی بشر است و نمی نشینیم گله کنیم که چرا هر روز گرسنه می شویم بلکه برای رفع گرسنگی دست به اقدام عملی می زنیم که تامین غذا و خوردن غذا است .
برای این که در هرمزگان تئاتر داشته باشیم نخستین نیازی که باید رفع شود تامین سالن های استاندارد ، تخصصی و البته اختصاصی تئاتر است چیزی که در این استان وجود خارجی ندارد .
زمانی که ما فضای مناسب را در اختیار داشته باشیم به طور اتوماتیک مسائل آموزشی هنر نمایش ، تولید و اجرا های حرفه ای و تجربی و اشتغال هنرمندان راه خود را برای گام نهادن به جلو پیدا می کند .
بفرمایید مهمترین دغدغه های شما چیست؟
می توان فهرستی بلند بالا از دغدغه ها را ردیف کرد که دغدغه های مشترک هنرمندان و مردم است ولی گمان می کنم تمام مشکلات ما و ناتوانیمان در حل مسائل از عدم حضور عقلانیت سرچشمه می گیرد پس تلاش می کنم خود و دیگران را به خرد ورزی دعوت کنم و ابزار من در این راه هنر است .
آقای سایبانی حمایت دستگاه های اجرایی متولی از هنرمندان استان چگونه است؟
البته این بر می گردد به کل اداره کنندگان جامعه بندگان خدا نمی دانند چه کار کنند چون تخصصی در این گونه امور ندارند و به طور کلی کاربرد هنر را نمی دانند.
وقتی در بدیهی ترین نیاز های جامعه مانند بهداشت و سلامت ، آموزش ، تربیت و امنیت احمال کاری های بزرگ می شود چگونه من هنرمند انتظار داشته باشم بزرگواران به هنر که از نظرشان امری جنبی و تفننی است بپردازند.
وقتی در بدیهی ترین نیاز های جامعه مانند بهداشت و سلامت ، آموزش ، تربیت و امنیت احمال کاری های بزرگ می شود چگونه من هنرمند انتظار داشته باشم بزرگواران به هنر که از نظرشان امری جنبی و تفننی است بپردازند.
همه بزرگان این مملکت از دانشمندان و دانشگاهیان گرفته تا روحانیت و مدیران عالی معتقدند یا حد اقل این طور عنوان می کنند که نیاز اصلی جامعه ما خرد ورزی است و اگر بخواهیم جامعه ای پویا و رو به رشد داشته باشیم نیاز است بر این مسئله انرژی بیشتری گذاشته شود .
سیستم آموزشی ما مبتی بر دادن یک سری اطلاعات به دانش آموز یا دانشجو است و در نهایت همان اطلاعات را باید مو به مو و بدون کم و کاست در برگه امتحان بنویسد و در واقع سیستم آموزشی ما مبتنی بر حافظه دانش آموزان است در صورتی که کارکرد هوش تحلیل و تولید ایده و راهکار است .
وقتی برای این مسایل آموزش نمی بینیم حاصل جامعه ای میشود که راه کاری برای حل مشکلات ندارد و عموما دست به فرافکنی می زند و این شامل متولیان جامعه هم می شود .خب حالا پرداختن به هنر چه نفعی برای ما دارد و اگر برای هنر وظایفی تعریف کنیم اصلی ترین وظیفه آن دعوت به اندیشیدن و خرد ورزی است.
آرزوی هنری که دوست دارید محقق شود؟
تمام محلات ، جزایر و روستاهای هرمزگان مرکز تخصصی هنر داشته باشند.
به نظر شما رسالت یک هنرمند چیست؟
اگر بخواهیم برای هنرمند رسالتی تعریف کنیم رسالت او چیزی جدا از رسالتی که هر انسان در قبال خود و جهان پیرامون خود انتخاب می کند نیست . منتها ابزار هنرمند همین طور که از نامش پیداست هنر است .
به هر صورت انسان ذاتا در تلاش برای انسانی بهتر شدن است و بسته به شرایطی که در آن زیست می کند و نوع جهان بینی خود راه خود را انتخاب می کند هنرمندان هم به هر حال انسان هستند .
به هر صورت انسان ذاتا در تلاش برای انسانی بهتر شدن است و بسته به شرایطی که در آن زیست می کند و نوع جهان بینی خود راه خود را انتخاب می کند هنرمندان هم به هر حال انسان هستند .
گمان کنم چندان اهمیت نداشته باشد که مثلا از بیست سال پیش با تشکیل گروه تئاتر تی تووک وارد فعالیت جدی هنر شده ام ولی هدف البته اهمیت دارد و این نکته رو هم باید بگویم که هدف انسان می تواند در طول مدت فعالیت هنریش تغییر و رشد یا افول کند و حرف زدن در این باره احتمالش هست ما را به شعار دادن وا دارد.
پس بگذارید با یک خاطره مسئله را واگشایی کنم در سال های آغازین فعالیت گروه شبی در خانه بهرنگ عباسپور که به تازگی به عنوان بهترین آهنگ ساز سال تئاتر ایران در جشن انجمن ملی منتقدان ایران معرفی شد نشسته بودیم و گپ می زدیم ابراهیم پشتکوهی که آن موقع شاید بیست و دو سال داشت و حالا یکی از شناخته شده ترین کارگردان های پیشرو ایران در سطح بین الملل است از جمع پرسید تا کی در تئاتر پایمردی خواهید کرد و در این راه باقی خواهید ماند قطعا این سوال ابراهیم از خودش هم بود همه دوستان جواب دادن که تا آخر در این راه باقی خواهند ماند من اما ان موقع که نزدیک سحر بود گفتم من نه اگر فکر کنم که جارو کردن خیابان مفید تر است همین فردا صبح می روم و خیابان جارو می کنم .
پس این که من تا امروز در تئاتر مانده ام و همچنین در دیگر شاخه های هنری نیز مشغول هستم لابد فکر می کنم کار واجبی را دارم انجام می دهم و آن کار واجب چیزی نیست مگر تلاش برای کیفیت بخشی به زندگی خودم و جهان پیرامونم از راه دعوت به خرد ورزی.
گمان کنم چندان اهمیت نداشته باشد که مثلا از بیست سال پیش با تشکیل گروه تئاتر تی تووک وارد فعالیت جدی هنر شده ام ولی هدف البته اهمیت دارد و این نکته رو هم باید بگویم که هدف انسان می تواند در طول مدت فعالیت هنریش تغییر و رشد یا افول کند و حرف زدن در این باره احتمالش هست ما را به شعار دادن وا دارد.
پس بگذارید با یک خاطره مسئله را واگشایی کنم در سال های آغازین فعالیت گروه شبی در خانه بهرنگ عباسپور که به تازگی به عنوان بهترین آهنگ ساز سال تئاتر ایران در جشن انجمن ملی منتقدان ایران معرفی شد نشسته بودیم و گپ می زدیم ابراهیم پشتکوهی که آن موقع شاید بیست و دو سال داشت و حالا یکی از شناخته شده ترین کارگردان های پیشرو ایران در سطح بین الملل است از جمع پرسید تا کی در تئاتر پایمردی خواهید کرد و در این راه باقی خواهید ماند قطعا این سوال ابراهیم از خودش هم بود همه دوستان جواب دادن که تا آخر در این راه باقی خواهند ماند من اما ان موقع که نزدیک سحر بود گفتم من نه اگر فکر کنم که جارو کردن خیابان مفید تر است همین فردا صبح می روم و خیابان جارو می کنم .
پس این که من تا امروز در تئاتر مانده ام و همچنین در دیگر شاخه های هنری نیز مشغول هستم لابد فکر می کنم کار واجبی را دارم انجام می دهم و آن کار واجب چیزی نیست مگر تلاش برای کیفیت بخشی به زندگی خودم و جهان پیرامونم از راه دعوت به خرد ورزی.
گمان کنم چندان اهمیت نداشته باشد که مثلا از بیست سال پیش با تشکیل گروه تئاتر تی تووک وارد فعالیت جدی هنر شده ام ولی هدف البته اهمیت دارد و این نکته رو هم باید بگویم که هدف انسان می تواند در طول مدت فعالیت هنریش تغییر و رشد یا افول کند و حرف زدن در این باره احتمالش هست ما را به شعار دادن وا دارد.
پس بگذارید با یک خاطره مسئله را واگشایی کنم در سال های آغازین فعالیت گروه شبی در خانه بهرنگ عباسپور که به تازگی به عنوان بهترین آهنگ ساز سال تئاتر ایران در جشن انجمن ملی منتقدان ایران معرفی شد نشسته بودیم و گپ می زدیم ابراهیم پشتکوهی که آن موقع شاید بیست و دو سال داشت و حالا یکی از شناخته شده ترین کارگردان های پیشرو ایران در سطح بین الملل است از جمع پرسید تا کی در تئاتر پایمردی خواهید کرد و در این راه باقی خواهید ماند قطعا این سوال ابراهیم از خودش هم بود همه دوستان جواب دادن که تا آخر در این راه باقی خواهند ماند من اما ان موقع که نزدیک سحر بود گفتم من نه اگر فکر کنم که جارو کردن خیابان مفید تر است همین فردا صبح می روم و خیابان جارو می کنم .
پس این که من تا امروز در تئاتر مانده ام و همچنین در دیگر شاخه های هنری نیز مشغول هستم لابد فکر می کنم کار واجبی را دارم انجام می دهم و آن کار واجب چیزی نیست مگر تلاش برای کیفیت بخشی به زندگی خودم و جهان پیرامونم از راه دعوت به خرد ورزی.
گمان کنم چندان اهمیت نداشته باشد که مثلا از بیست سال پیش با تشکیل گروه تئاتر تی تووک وارد فعالیت جدی هنر شده ام ولی هدف البته اهمیت دارد و این نکته رو هم باید بگویم که هدف انسان می تواند در طول مدت فعالیت هنریش تغییر و رشد یا افول کند و حرف زدن در این باره احتمالش هست ما را به شعار دادن وا دارد.
پس بگذارید با یک خاطره مسئله را واگشایی کنم در سال های آغازین فعالیت گروه شبی در خانه بهرنگ عباسپور که به تازگی به عنوان بهترین آهنگ ساز سال تئاتر ایران در جشن انجمن ملی منتقدان ایران معرفی شد نشسته بودیم و گپ می زدیم ابراهیم پشتکوهی که آن موقع شاید بیست و دو سال داشت و حالا یکی از شناخته شده ترین کارگردان های پیشرو ایران در سطح بین الملل است از جمع پرسید تا کی در تئاتر پایمردی خواهید کرد و در این راه باقی خواهید ماند قطعا این سوال ابراهیم از خودش هم بود همه دوستان جواب دادن که تا آخر در این راه باقی خواهند ماند من اما ان موقع که نزدیک سحر بود گفتم من نه اگر فکر کنم که جارو کردن خیابان مفید تر است همین فردا صبح می روم و خیابان جارو می کنم .
پس این که من تا امروز در تئاتر مانده ام و همچنین در دیگر شاخه های هنری نیز مشغول هستم لابد فکر می کنم کار واجبی را دارم انجام می دهم و آن کار واجب چیزی نیست مگر تلاش برای کیفیت بخشی به زندگی خودم و جهان پیرامونم از راه دعوت به خرد ورزی.
گمان کنم چندان اهمیت نداشته باشد که مثلا از بیست سال پیش با تشکیل گروه تئاتر تی تووک وارد فعالیت جدی هنر شده ام ولی هدف البته اهمیت دارد و این نکته رو هم باید بگویم که هدف انسان می تواند در طول مدت فعالیت هنریش تغییر و رشد یا افول کند و حرف زدن در این باره احتمالش هست ما را به شعار دادن وا دارد.
پس بگذارید با یک خاطره مسئله را واگشایی کنم در سال های آغازین فعالیت گروه شبی در خانه بهرنگ عباسپور که به تازگی به عنوان بهترین آهنگ ساز سال تئاتر ایران در جشن انجمن ملی منتقدان ایران معرفی شد نشسته بودیم و گپ می زدیم ابراهیم پشتکوهی که آن موقع شاید بیست و دو سال داشت و حالا یکی از شناخته شده ترین کارگردان های پیشرو ایران در سطح بین الملل است از جمع پرسید تا کی در تئاتر پایمردی خواهید کرد و در این راه باقی خواهید ماند قطعا این سوال ابراهیم از خودش هم بود همه دوستان جواب دادن که تا آخر در این راه باقی خواهند ماند من اما ان موقع که نزدیک سحر بود گفتم من نه اگر فکر کنم که جارو کردن خیابان مفید تر است همین فردا صبح می روم و خیابان جارو می کنم .
پس این که من تا امروز در تئاتر مانده ام و همچنین در دیگر شاخه های هنری نیز مشغول هستم لابد فکر می کنم کار واجبی را دارم انجام می دهم و آن کار واجب چیزی نیست مگر تلاش برای کیفیت بخشی به زندگی خودم و جهان پیرامونم از راه دعوت به خرد ورزی.
گمان کنم چندان اهمیت نداشته باشد که مثلا از بیست سال پیش با تشکیل گروه تئاتر تی تووک وارد فعالیت جدی هنر شده ام ولی هدف البته اهمیت دارد و این نکته رو هم باید بگویم که هدف انسان می تواند در طول مدت فعالیت هنریش تغییر و رشد یا افول کند و حرف زدن در این باره احتمالش هست ما را به شعار دادن وا دارد.
پس بگذارید با یک خاطره مسئله را واگشایی کنم در سال های آغازین فعالیت گروه شبی در خانه بهرنگ عباسپور که به تازگی به عنوان بهترین آهنگ ساز سال تئاتر ایران در جشن انجمن ملی منتقدان ایران معرفی شد نشسته بودیم و گپ می زدیم ابراهیم پشتکوهی که آن موقع شاید بیست و دو سال داشت و حالا یکی از شناخته شده ترین کارگردان های پیشرو ایران در سطح بین الملل است از جمع پرسید تا کی در تئاتر پایمردی خواهید کرد و در این راه باقی خواهید ماند قطعا این سوال ابراهیم از خودش هم بود همه دوستان جواب دادن که تا آخر در این راه باقی خواهند ماند من اما ان موقع که نزدیک سحر بود گفتم من نه اگر فکر کنم که جارو کردن خیابان مفید تر است همین فردا صبح می روم و خیابان جارو می کنم .
پس این که من تا امروز در تئاتر مانده ام و همچنین در دیگر شاخه های هنری نیز مشغول هستم لابد فکر می کنم کار واجبی را دارم انجام می دهم و آن کار واجب چیزی نیست مگر تلاش برای کیفیت بخشی به زندگی خودم و جهان پیرامونم از راه دعوت به خرد ورزی.
گمان کنم چندان اهمیت نداشته باشد که مثلا از بیست سال پیش با تشکیل گروه تئاتر تی تووک وارد فعالیت جدی هنر شده ام ولی هدف البته اهمیت دارد و این نکته رو هم باید بگویم که هدف انسان می تواند در طول مدت فعالیت هنریش تغییر و رشد یا افول کند و حرف زدن در این باره احتمالش هست ما را به شعار دادن وا دارد.
,
پس بگذارید با یک خاطره مسئله را واگشایی کنم در سال های آغازین فعالیت گروه شبی در خانه بهرنگ عباسپور که به تازگی به عنوان بهترین آهنگ ساز سال تئاتر ایران در جشن انجمن ملی منتقدان ایران معرفی شد نشسته بودیم و گپ می زدیم ابراهیم پشتکوهی که آن موقع شاید بیست و دو سال داشت و حالا یکی از شناخته شده ترین کارگردان های پیشرو ایران در سطح بین الملل است از جمع پرسید تا کی در تئاتر پایمردی خواهید کرد و در این راه باقی خواهید ماند قطعا این سوال ابراهیم از خودش هم بود همه دوستان جواب دادن که تا آخر در این راه باقی خواهند ماند من اما ان موقع که نزدیک سحر بود گفتم من نه اگر فکر کنم که جارو کردن خیابان مفید تر است همین فردا صبح می روم و خیابان جارو می کنم .
,
پس این که من تا امروز در تئاتر مانده ام و همچنین در دیگر شاخه های هنری نیز مشغول هستم لابد فکر می کنم کار واجبی را دارم انجام می دهم و آن کار واجب چیزی نیست مگر تلاش برای کیفیت بخشی به زندگی خودم و جهان پیرامونم از راه دعوت به خرد ورزی.
, ,
مشوق شما در عرصه هنری چه کسانی بودند؟
, مشوق شما در عرصه هنری چه کسانی بودند؟, مشوق شما در عرصه هنری چه کسانی بودند؟,
جنگ که تمام شد من هم مثل خیلی از هم نسل هایم که احساس می کردند از ماجرای شهادتی قهرمانانه جا مانده اند شدیدا دچار افسردگی شدم البته در جهان آن موقع ما هنوز واژه افسردگی اختراع نشده بود خلاصه به شکلی نا امید و غمگین بودم که حتی تحصیل را رها کردم .
,
روزی برادر مرحومم علی که ماشینش را وسط جاده نگه داشت و رو به من گفت یک زمانی بعد از انقلاب ما میرفتیم و به کشاورز ها کمک می کردیم بعدش جنگ شد و ناچار شدیم داس را زمین بگذاریم و اسلحه دست بگیریم حالا هم که جنگ تمام شده لازم است آدم کار دیگری بکند و تو به کسی می مانی که با این که جنگ شروع شده حاضر نیست داسش را زمین بگذارد و اسلحه به دست بگیرد و الان هم که جنگ تمام شده ، دیگر تمام شده پس بهتر است فکر کنی و چیز دیگری دست بگیری آن روز علی برادرم تشویقم کرد تا نقاشی کنم چون از بچگی استعداد طراحی داشتم گمان می کنم همان موقع ها بود که تصمیم گرفتم هنرمند شوم.
,
آقای سایبایی یک سوال متفاوت تر به نظر شما مهم ترین مشکلات جامعه هنری چیست؟
, آقای سایبایی یک سوال متفاوت تر به نظر شما مهم ترین مشکلات جامعه هنری چیست؟, آقای سایبایی یک سوال متفاوت تر به نظر شما مهم ترین مشکلات جامعه هنری چیست؟,
ترجیح می دهم به جای مشکل بگوییم نیاز چون چیزی که می خواهم بگوییم جزو بدیهیات فعالیت در زمینه هنرهای نمایشی است . ما هر روز گرسنه می شویم و هیچ وقت نمی گوییم این یک مشکل است که ما گرسنه می شویم چون همه می دانیم این مسئله جزو نیاز های حیاتی بشر است و نمی نشینیم گله کنیم که چرا هر روز گرسنه می شویم بلکه برای رفع گرسنگی دست به اقدام عملی می زنیم که تامین غذا و خوردن غذا است .
,
برای این که در هرمزگان تئاتر داشته باشیم نخستین نیازی که باید رفع شود تامین سالن های استاندارد ، تخصصی و البته اختصاصی تئاتر است چیزی که در این استان وجود خارجی ندارد .
,
زمانی که ما فضای مناسب را در اختیار داشته باشیم به طور اتوماتیک مسائل آموزشی هنر نمایش ، تولید و اجرا های حرفه ای و تجربی و اشتغال هنرمندان راه خود را برای گام نهادن به جلو پیدا می کند .
, ,
بفرمایید مهمترین دغدغه های شما چیست؟
, بفرمایید مهمترین دغدغه های شما چیست؟, بفرمایید مهمترین دغدغه های شما چیست؟,
می توان فهرستی بلند بالا از دغدغه ها را ردیف کرد که دغدغه های مشترک هنرمندان و مردم است ولی گمان می کنم تمام مشکلات ما و ناتوانیمان در حل مسائل از عدم حضور عقلانیت سرچشمه می گیرد پس تلاش می کنم خود و دیگران را به خرد ورزی دعوت کنم و ابزار من در این راه هنر است .
, ,
,
آقای سایبانی حمایت دستگاه های اجرایی متولی از هنرمندان استان چگونه است؟
, آقای سایبانی حمایت دستگاه های اجرایی متولی از هنرمندان استان چگونه است؟, آقای سایبانی حمایت دستگاه های اجرایی متولی از هنرمندان استان چگونه است؟,
البته این بر می گردد به کل اداره کنندگان جامعه بندگان خدا نمی دانند چه کار کنند چون تخصصی در این گونه امور ندارند و به طور کلی کاربرد هنر را نمی دانند.
وقتی در بدیهی ترین نیاز های جامعه مانند بهداشت و سلامت ، آموزش ، تربیت و امنیت احمال کاری های بزرگ می شود چگونه من هنرمند انتظار داشته باشم بزرگواران به هنر که از نظرشان امری جنبی و تفننی است بپردازند.
, وقتی در بدیهی ترین نیاز های جامعه مانند بهداشت و سلامت ، آموزش ، تربیت و امنیت احمال کاری های بزرگ می شود چگونه من هنرمند انتظار داشته باشم بزرگواران به هنر که از نظرشان امری جنبی و تفننی است بپردازند.
,
همه بزرگان این مملکت از دانشمندان و دانشگاهیان گرفته تا روحانیت و مدیران عالی معتقدند یا حد اقل این طور عنوان می کنند که نیاز اصلی جامعه ما خرد ورزی است و اگر بخواهیم جامعه ای پویا و رو به رشد داشته باشیم نیاز است بر این مسئله انرژی بیشتری گذاشته شود .
,
سیستم آموزشی ما مبتی بر دادن یک سری اطلاعات به دانش آموز یا دانشجو است و در نهایت همان اطلاعات را باید مو به مو و بدون کم و کاست در برگه امتحان بنویسد و در واقع سیستم آموزشی ما مبتنی بر حافظه دانش آموزان است در صورتی که کارکرد هوش تحلیل و تولید ایده و راهکار است .
,
وقتی برای این مسایل آموزش نمی بینیم حاصل جامعه ای میشود که راه کاری برای حل مشکلات ندارد و عموما دست به فرافکنی می زند و این شامل متولیان جامعه هم می شود .خب حالا پرداختن به هنر چه نفعی برای ما دارد و اگر برای هنر وظایفی تعریف کنیم اصلی ترین وظیفه آن دعوت به اندیشیدن و خرد ورزی است.
, ,
آرزوی هنری که دوست دارید محقق شود؟
, آرزوی هنری که دوست دارید محقق شود؟, آرزوی هنری که دوست دارید محقق شود؟,
تمام محلات ، جزایر و روستاهای هرمزگان مرکز تخصصی هنر داشته باشند.
, ,
به نظر شما رسالت یک هنرمند چیست؟
, به نظر شما رسالت یک هنرمند چیست؟, به نظر شما رسالت یک هنرمند چیست؟,
اگر بخواهیم برای هنرمند رسالتی تعریف کنیم رسالت او چیزی جدا از رسالتی که هر انسان در قبال خود و جهان پیرامون خود انتخاب می کند نیست . منتها ابزار هنرمند همین طور که از نامش پیداست هنر است .
به هر صورت انسان ذاتا در تلاش برای انسانی بهتر شدن است و بسته به شرایطی که در آن زیست می کند و نوع جهان بینی خود راه خود را انتخاب می کند هنرمندان هم به هر حال انسان هستند .
, به هر صورت انسان ذاتا در تلاش برای انسانی بهتر شدن است و بسته به شرایطی که در آن زیست می کند و نوع جهان بینی خود راه خود را انتخاب می کند هنرمندان هم به هر حال انسان هستند .
,
,
چرا استعدادهای هنری در هرمزگان ناشناخته مانده است؟
, چرا استعدادهای هنری در هرمزگان ناشناخته مانده است؟, چرا استعدادهای هنری در هرمزگان ناشناخته مانده است؟,
به دلیل نگاه غیر علمی و سلیقه ای به مقوله هنر و هنرمند و البته کمابیش هنرمندانی هستند که به همت خود استعدادهای شناخته شده هرمزگان در سطح کشور هستند .
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه