سکانس دوم: حسین (ع) یکی از چهار نیاز خداجویان/ اوج ماتریالیستی شدن اسلام در عاشورا به چشم می خورد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  نسل شاهوار زندگی را باید سر کشید حالا چه فرق می کند لاجرعه باشد یا جرعه جرعه اما خوب که دقیق شوی می بینی آنانکه غرق دنیا و ظواهر مادیش شده اند و اسیر خوب و بدش دلشان لاجرعه سر کشیدن می خواهند و آنانکه حسین را انتخاب کرده اند، از جرعه جرعه نوشیدن این زندگی بیشتر لذت می برند چون طعم شیرین عشق را مزه مزه می کنند و لابه لای طعم گس زندگی روزمره طعمی ناب دارند که مذاقش را به خوشایندی آن گره بزند.

پس شاید روا باشد وقتی امام موسی کاظم (ع) در حدیثی می فرمایند : « لا تستغنی شیعتنا عن أربع: خمرة یصلی علیها، و خاتم یتختم به، و سواک یستاک به، و سبحة من طین قبر أبی عبد الله علیه السلام...؛  حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام فرمود: پیروان ما از چهار چیز بی نیاز نیستند: 1 سجاده ای که بر روی آن نماز خوانده شود.2 انگشتری که در انگشت باشد.3 مسواکی که با آن دندانها را مسواک کنند.4 تسبیحی از خاک مرقد امام حسین علیه السلام...(تهذیب الاحکام، ج 6، ص 75) »

با یک نگاه ساده به حوادث منطقه ای و جهانی در چند سال اخیر به جرئت می توان گفت جهان امروز بیش از گذشته به امام حسین (ع) و یارانش، به فرهنگ عاشورایی، نگاه حسینی (ع)، وفاداری کربلائی احتیاج دارد. امروز که یزید زمانه جایزه صلح نوبل را به نسل کشانی می دهد که در دریای خون هزاران مسلمان پیر و جوان غسل پاکی می کنند و مسلمانانی که در غفلت هرزه نگاری های دشمن دین به دنیا که هیچ، خود به دنیا فروخته اند.

نسل کشی مسلمانان میانمار، هزاران کشته و زخمی یزیدیان زمان (داعش و یاری کنندگانش) در عراق و سوریه و کشورهای غیر مسلمان نشان از بی عدالتی است که دنیا را فرا گرفته و سکوت جامعه جهانی همان منفعت طلبی بنی امیه است که با زر و زور و تزویر بر اریکه قدرت تکیه زد تا دستش را به خون پاک اهل بیت بیالاید تا شاید درک کنیم امروز دنیا بیشتر از گذشته به حسین (ع) نیاز دارد.

هرچند یارانش هنوز سر می دهند و پاسبان ناموسش شده اند، اما آن طعن و لعن ها که از آغازین لحظه حرکت امام به سوی کربلا شروع شد هنوز هم که هنوز است ادامه دارد. دنیایی که مسلمانانش اسلام تحریف شده می خواهند که مبادا از زندگی دنیاییشان فاصله بگیرند و اندکی در سختی آبدیده دین شوند.

مادی شدن دین (ماتریالیست دینی ) حرف امروز و این دهه و سده نیست، دین اسلام از سقیفه مادی شد و در سرزمین کربلا آنجا که عاشورای حسینی را رقم زد به اوج خود رسید. سندش دلگویه های حضرت زینب(س)در عصر عاشورا با بدن بی جان برادرش حسین (ع) است که می فرماید: «بِأَبِی مَنْ عَسْکَرَهُ فِی یَوْمِ الْاِثْنَیْنِ نَهْباً»؛ پدرم فدای کسی که لشکرش را روز دوشنبه منهوب و نابود کردند. در حالی که روز عاشورا روز جمعه بوده است ولی حضرت می‌خواهند توجه‌ها را به روز دوشنبه که روز سقیفه و روز خلافت انتخابی است جلب کنند.

و وقتی امام عاشقان زمینه را برای بیداری فراهم می بیند با تمام توان در مقابل این جریان خطرناک می ایستد و خود، خانواده و اصحابش را در این راه فدا می کند و می فرماید: «اگر دین محمد(ص) جز با کشتن من پابرجا نمی ماند پس ای شمشیرها مرا دریابید.» تا نور هدایتی باشند برای همیشه تاریخ در برابر اسلام مادی شده.

نفوذ ماتریالیست ها در میان زودباورانی که زندگی را در همین چند روزه دنیا خلاصه می دانند و عیش و طرب و هرزگی را سبک زندگی خود کرده اند و با تمام توان خود از مرگ می گریزند غافل از اینکه جریان طبیعت مادی روال خود را برای آن ها نیز جاری خواهد کرد، باعث شد اسلام در روند هزارسال و اندی خود تا رسیدن به دست ما دستخوش تفکرات مادیگرایانی شود که قدرت، ثروت و شهوت سرلوحه افکار و امیالشان قرار دارد.

آن زمان شد که عده ای با وعده ثروت، عده ای با وعده قدرت، عده ای با وعده حوریان بهشتی مقابل امام زمانشان صف کشیدند و خون مبارکش را به زمین ریختند و امروز رهروانشان با همین طرز فکر به اسم دین و اسلام و امام گرایی تمام تلاش خود را برای جلوگیری از ظهور امام زمان به کار گرفته اند.

هوشیاری و بیداری مسلمانان اولین اصلی بود که هر مسلمان باید از محرم و عاشورا و واقعه کربلا به یاد داشته باشد مبادا به خواب غفلت فرو رود و روزگار ظهور به جای آنکه در معرکه حسین (ع) شمشیر بزند مقابلش ایستاده و به روی او شمشیر کشیده باشد.

اللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطمةَ و اَبیها و بَعلِها وَ بَنیها وَ السِّرِّ المُستَودَعِ فیها بِعَدَدِ ما اَحاطَ بِهِ عِلمُک.

یادداشت از الهام صادقی، کارشناس ارشد تفسیر و علوم قرآن

انتهای پیام/