سرخوش از این جوانی از دست رفته ایم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازخطب شکن روزگاری که در کارگاه کوچک قالی‌بافی ننه‌جونم شاگردی می‌کردم، ننه‌جون، روزی چند بار می‌رفت پای قاب عکسِ روی طاقچه اتاقش می‌ایستاد. اول بر مرگ برادرش مویه می‌کرد؛ بعد با دل شکسته اش، برای دیگر افراد عکس، یکی‌یکی این‌چنین می‌گفت: «شَکلِت میرم»؛ «حَلقت می رم»؛ «شیرم حلالت»؛ «به ارباب بخشیدمت»؛ «الهی پیرشی ننه…»

قدیم، در اثر بیماری‌های واگیردار خیلی‌ها در همان کودکی یا جوانی بچه هاشون را از دست می‌دادند و بزرگ‌ترها برای آن‌ها دعا می‌کردند که زنده بمانند و پیر شوند و تکیه‌کلامشان به هر جوان و نوجوانی این بود که «الهی پیرشی».
واژه «پیر» گرچه به‌ظاهر، به دوره‌ی افول احوال عمومی انسان‌ها اطلاق می‌شود، اما به‌واقع دربرگیرنده‌ی بار معنایی ارزشمندی نیز هست؛ دوران پختگی و طلایی انسان‌ها. به این وصف اگر فرد موردنظر، عمرش را در مسیری مقدس و ارزشمند طی کرده باشد، وجودش همواره پربرکت و روزگار پیری‌اش نیز مایه افتخار می‌شود.

در آبادی ما ازجمله واژه‌های دارای ارزش معنوی که برای برخی افراد بکار برده می‌شود، «پیر غلام» است؛ پیر غلام به کسی که در طی زمان طولانی به‌صورت مستمر، نسبت به بزرگداشت واقعه کربلا و برپایی مجالس عزاداری امام حسین(ع) و سوگواری محرم کوشا بوده‌، گفته می‌شود. این صفت معمولاً علاوه بر جنبه کمّی و زمانی، اشاره به ارادت و اخلاص فرد ملقب به آن و اشتهار او نیز به این کار دارد. سالیانی است، تقدیر از پیر غلامان حسینی ازجمله آیین‌های اثرگذار و هویت‌بخش رسانه ملی است که در آستانه ماه محرم برگزار می‌شود. امروز، دوره پانزدهم اجلاس بین‌المللی تجلیل از پیر غلامان و خادمان حسینی با حضور مهمانان خارجی از ۳۲ کشور جهان و بیش از هزار مداح از سراسر کشور در اصفهان برگزار شد و در این آیین ذاکران حسینی (ع) نیز مورد تقدیر و تجلیل قرار گرفتند.

ازجمله آن‌ها، صاحبان همان عکسی است که از لحظه تولد مورد محبت ننه‌جونی بوده‌اند که تا آخر عمرش، او را تنها نگذاشتند. ننه‌جون، 90سال از روزگار جز محنت و سختی خیری ندید؛ غیر از ابراز مهر و عواطفِ سرشارِ خواهرانه اش برای ذاکرالحسین (ع)، حاج علی اخباری آرانی که داغش به سینه‌اش زخمی التیام نیافتنی بود، به این دو ذاکرالحسین علیه‌السلام(که یکی پسرش بود و دیگری گرچه خواهرزاده اما مثل فرزند برایش عزیز بود) دل‌خوش بود. نگاه مهربانانه ننه‌جون به این دو تا آخر عمرش همان نگاه عاطفی به دو طفل شیرخواره‌ای بود که از سینه پرمهرش شیره‌ی مهرِ حسین(ع) نوشیده بودند و هیچ‌گاه طاقت دیدنِ دوران پیری این دو را نداشت؛ اما بالاخره در آستانه‌ی اولین محرم بعد از فقدان ننه‌جون، دعای هرروزه‌ی ننه‌جون هم که با تماشای عکس دوران جوانی‌شان می‌گفت(الهی پیرشی ننه)، مستجاب شد.

هم‌زمان با آیین بین‌المللی تجلیل از پیر غلامان، این دو تربیت‌شده‌ی دامن پرمهر ننه‌جون، «محمدتقی» و «اسماعیل»، هم مفتخر شدند به‌پیر غلام حسینی.

از راست: حاج اسماعیل اخباری و محمدتقی نمکی در اجلاس پیرغلامان

خدا رحمت کند همه خدمتگزاران درگذشته‌ی دستگاه حضرت اباعبدالله(ع) را به‌ویژه ام الذاکرین، معصومه اخباری آرانی؛ همیشه ایام وقتی از ننه‌جون و این دو پیر غلام(حاج اسماعیل اخباری و حاج محمدتقی نمکی) می‌پرسیدم که از چه زمانی حسینی شدید پاسخ آن‌ها این بیت بود: «من غمِ مهرِ حسین (ع) با شیر از مادر گرفتم/روز اول آمدم دستور تا آخر گرفتم».

مقداد نمکی

انتهای پیام/