به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیک دانشجو مرتضی مهریار فعال دانشجویی گیلان در یادداشتی نوشت:هرزمان صحبت از فقیرترین و ندارترین وزارتخانه در دولت هاى جمهوری اسلامی میشود، تمامى نگاه ها بسمت وزارتخانه آموزش (و پرورش) میرود!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,اگر کمى نسبت به سیماى کنونى شهرهایمان در همه جاى کشور دقیق شویم، خواهیم دید که زیباترین و مجلل ترین و به روز ترین ساختمان ها، متعلق به بانکها، استانداریها و دیگر سازمانهاست.
,
یادم هست چندسال پیش که در یکی از مدارس (غیرانتفاعى) بصورت پاره وقت تدریس میکردم، علیرغم پول گزافى که از دانش آموزان اخذ میشد، ساختمانى بشدت فرسوده با شبکه ى تاسیسات بسیار قدیمى داشت، که دفترمدیر و معاونین بهترین اتاق موجود در آن بود.
اکراه دانش آموزانم براى دیدن دوباره ى کلاسى فکستنى که نه نور کافى و نه تهویه مناسبى داشت، از صورتشان پیدا بود! همیشه در ذهنم این نکته بود که اگر خداى نکرده زلزله اى رخ دهد، تکلیف این حدود٣٠٠ نفر دانش آموز چیست؟ آیا نباید معیارهاى سفت و سختى براى مکانى که آینده سازان مملکت درآن مشغول تحصیل هستند، وضع شود؟! اصلاً حق دانش آموزان این مملکت نیست، که در محیطى با معمارى مناسب تحصیل کنند؟!
,
در بوروکراسى ادارى ما، از بانکها و سازمانهاى با ساختمان هاى مجلل که آبى براى ارباب رجوع گرم نشده و نخواهد شد، حداقل مکان تحصیل نسل آینده مان را سامان بدهیم!
,حالا تمام این گزاره ها را، بگذارید کنار اختلاس چندهزارمیلیاردى از صندوق فرهنگیان…
,انتهای پیام/
انتهای پیام/
,
ارسال دیدگاه