محصول خوش فرم و دانه بلندی که مصنوعی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیک دانشجو برنج جزء جدا نشدنی سفره‌های ایرانی است.غذای محبوبی که عطر شالیزار را به خانه می‌آورد و به سفره‌های مهمانی و خودمانی جلا می‌دهد.برنج هرچه دانه بلندتر، هر چه خوش ری‌تر، هرچه بو و رنگ دارتر پرطرفدار تر.هرچه سالم و طبیعی تر پرخاصیت تر.اما انگار این روزها معادله عوض شده و معیارها تغییر کرده است.تصور اینکه برنج های خوش فرم و دانه بلندی که می خوریم برنج نیست و فقط یک محصول مصنوعی است سخت است اما این موضوع متاسفانه صحت دارد و برخورد جدی مسوولان در این زمینه را می طلبد.

چندسالی است که برنج های پاکستانی و هندی وارد کشور می شود ، همان محصولی که به صورت بمباران تبلیغاتی بر ذهن مخاطب تحمیل شده و مشکوک به دستکاری ژنتیکی هستند و مصرف آن ها می تواند منجر به بروز مشکلات گوارشی و سایر مشکلات برای سلامت انسان شود.

به طور معمول در دنیا ارقام جدید برنج پس از طی مراحل مختلف آزمایش می‌شود و اثبات نتایج آن به ثبت می‌رسد اما برنج‌های وارداتی از سوی هیچ مرجعی به ثبت نرسیده اند و ساختار آن‌ها کاملا ناشناخته است.

ظهور یک باره برنج های هندی و پاکستانی با مقاومت بالا و بدون ایجاد چسبندگی و خواص جادویی دیگری که برای آن مطرح می شود ذهن هر محققی را به خود مشغول می کند.

در همین راستا موسسه تحقیقات برنج ایران با کمک محقق برجسته ایرانی عضو موسسه بین المللی تحقیقات برنج در فیلیپین تحقیقات خود را درباره کیفیت این برنج آغاز کرد که با بررسی فاکتورهای مختلف در ارقام موجود برنج، از جمله آمیلوز، ژلاتین شدن یا gt، قوام ژل یا gc و ویسکوزیته که اغلب در سنجش کیفی ارقام برنج متناسب با ذائقه عمومی مورد بررسی قرار می گیرد، به این نتیجه رسیدند که برنج دانه بلند وارداتی از ویژگی ویسکوزیته (چسبندگی پس از پخت) برخوردار نیست.

خصوصیات متعددی از جمله ضدآفت بودن، خاصیت رژیمی، قد بلند بودن برنج ها و کیفیت بالای پخت برای این برنج ها مطرح است در حالی که هنوز هیچ رقم برنج طبیعی در دنیا وجود ندارد که همه این خصوصیات را به طور یکجا داشته باشد.چگونه ممکن است این برنج ها هر اندازه در آب جوش حرارت بینند ولی به اصطلاح شل یا له نشوند؟!

به علاوه ادعای ضد آفت بودن این برنج ها نیز مسئله دیگری است که احتمال استفاده از مواد شیمیایی را در فرآیند تولید این برنج ها تقویت می کند که با اثبات این موضوع، می توان با قاطعیت اعلام کرد که این ترکیبات شیمیایی به هیچ وجه توصیه شده نیستند و تهدید جدی برای سلامت مصرف کنندگان به شمار می روند.

با همه این تعاریف به علت وجود عواملی همچون عدم برنامه‌ریزی، عدم پتانسیل‌شناسی و بازارشناسی پر قدرت ، نداشتن شناخت کافی از سلیقه مشتری در بازار های داخلی و خارجی ، قیمت بالای تمام شده برنج ایرانی و عدم وجود صادرات ساختارمند و همچنین نبود دید ملی به تولید و صادرات و حمایت ناکافی دولت و مردم از محصولات داخلی نه میتوانیم از برنج ایرانی حمایت کنیم و نه می توانیم در بازارها دوام بیاوریم، از سویی دیگر واردات مجاز و غیرمجاز این محصول در سال‌های اخیر و سود بیشتر دلالان برنج از واردات برنج خارجی رقبت مردم برای خرید برنج ایرانی را به شدت کم کرده است.

در انتها باید گفت: هر چند عوامل زیادی در افزایش بی‌سابقه‌ قیمت برنج ایرانی دخیل بوده اند، اما آنچه مشخص است سودی است که وارد‌کنندگان و قاچاقچیان از این گرانی می‌برند.

پیش‌بینی می‌شود در صورت تداوم گرانی برنج ایرانی ، قاچاق برنج خارجی افزایش داشته باشد.برای رفع حدودی این نواقص میتوان نقش نظارت سازمان حمایت از تولیدکننده و مصرف کنندگان را پررنگ تر کرد و همچنین از سویی دیگر امروزه شاهدیم که بسیاری از دولت‌ها ی کشورهای پیشرفته اروپایی، تحت تعاریف خاص یارانه‌های کلانی را به بخش کشاورزی اختصاص می‌دهند  تا کالاهای داخلی با قیمت رقابتی در صنعت تولید شوند.

انتهای پیام/