به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح کویر؛نابودی درختان خرما یکی از رخداد های تلخ و رنج آوری است که در طی سالهای اخیر در حال وقوع بوده و روز به روز بر وسعت این معضل افزوده می شود. متاسفانه شهرستان ریگان هم در این زمینه دستخوش تغییراتی منفی شده است و از این تغییرات بی بهره نمانده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح کوی,هر یک از ما و شما کماکان در طی این چند سال اخیر شاهد خشک شدن و مرگ نخلستانهای خرما زیادی در شهرستان ریگان و حاشیه های شهر به وضوح بوده ایم.
,خشکیدگی درختانی که هر روز بر وسعتشان افزوده می‌شود و یک درخت نه بلکه هزاران درخت را به عرصه ی نابودی کشانده است. درختانی که با داشتن سنی به قدمت بیش از ۳۰سال و ریشه هایی تنومند در دل این خاک پهناور روز ها باید جای خود را به ساختمان های بلند مرتبه و چند طبقه بدهند و در حقیقت مرگ خود را به نظاره نشسته اند.
,آسمان آبی این شهرستان و سرسبزی و طراوت نخلستانهایش کم کم دارد جای خود را به ساختمان های تجاری چند طبقه می‌دهد. شهرستانی که همیشه با معضل گرد و غبار و طوفان های شن مواجه است سرسبزی و وجود این درختان برایش حکم سرمایه ای عظیم را دارد سرمایه ای که می تواند مسکن بی نظیری برای ریه های خسته و خاک آلود مردمانش باشد و اهالی آن بتوانند راحت تر نفس بکشند و دیدگان رهگذرانش با نظاره کردن این سرسبزی و طراوت جان تازه ای گیرد و قامت پایدارشان نشانه ای از استواری و ایستادگی برای میهمانان خود باشد. درختانی که می تواند به جای ریشه کن شدن، خانه باغ هایی باشد برای مسافران این شهرستان.
,این امر اگر چه به میل و رضایت خود درختان نیست اما چه کسانی دست بر روی نبض این معادن غنی اکسیژن گذاشته اند و بر سرعت مرگشان افزوده اند؟ چه کسانی اجازه تغییر کاربری این زمین های مستعد کشاورزی را به تجاری داده‌اند و می دهند؟ پای منفعت چه افرادی در میان است؟ چه افرادی باعث می شوند که این بلند قامتان در برابر چند طبقه ها سر تعظیم فرود آوردند؟ و در حقیقت پشت پرده این زوال و نابودی این نخلستان های خرما دست چه کسانی است؟
,با به صدا در آمدن زنگ خطر نابودی نخلستانهای حاشیه شهر و نابود شدن این سبز قامتان ضرورت دارد که مسئولین شهرستان ریگان برای کنترل و مهار کردن این بحران در عزمی ملی و جهادی و با مدیریتی متفکرانه نسبت به حفظ و نگهداری این منابع عظیم اقدام کنند و با استفاده از ظرفیت های موجود اشتغال زایی و گردشگری فرصت احیا و باز سازی را برای این درختان فراهم کنند و از یک فاجعه ی زیست محیطی جلوگیری کنند.
,چرا که از بین رفتن این نخلستانها برابر است با کم شدن منابع تامین اکسیژن این شهرستان و همچنین افت تولید محصولات کشاورزی .
,
, , , , , , , , , , انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه