به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در پی تحولات اخیر مدیریتی در سازمان‌های اقتصادی دولتی، مدیر یکی از سازمان‌ها که پیش از حضور در هیات مدیره این سازمان، سمت مدیرکلی در بانک مرکزی داشت، به بانک مرکزی بازگشته و گفته می‌شود به دنبال کسب سمتی بالاتر در این نهاد است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,وی که یکی از بستگان نزدیک یک عضو ارشد تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای است، در سال 94 به استخدام بانک مرکزی درآمد. این استخدام بدون شرکت در آزمون و یا مصاحبه‌ای و بدون توجه به محدودیت سنی، انجام شد چرا که معمولا طبق قوانین عمومی آزمون‌های استخدامی دستگاه‌های دولتی حداکثر سن فرد متقاضی دارای مدرک کارشناسی ارشد، حداکثر 40 سال است اما وی در سال گذشته 41 سال داشته است.
البته یادآوری این نکته بی وجه نیست که بانک مرکزی در آزمون‌های استخدامی، تنها افراد کمتر از 30 سال را پذیرش می‌کند.اما مراحلی که این ژن خوب طی کرده، هم جالب است. در حالی که حدود یک ماه از استخدام وی در بانک مرکزی می‌گذشت، وی به سمت مدیرکل هیات عامل بانک مرکزی منصوب شد.
پس از چند ماه وی در مرداد ماه 95 به عضویت هیات مدیره یکی سازمان‌های دولتی مرتبط با بازار سرمایه درآمد و سمت معاون اجرایی این سازمان را بر عهده گرفت.هم‌اکنون که یک سال از حضور وی گذشته و از این سمت خود استعفا کرده است، با توجه به مامور بودن وی از جانب بانک مرکزی در آن سازمان، وی مجددا به بانک مرکزی بازمی‌گردد.
این استعفا که روز گذشته انجام شد، در برخی رسانه‌ها بازتاب داشت و حتی سمت جدیدی برای وی مطرح شد. پست‌هایی مانند معاونت ارزی بانک مرکزی که هیچ تناسبی با تجربه و سابقه کاری وی ندارد.
فارغ از اینکه این فرد با کمترین سابقه مدیریتی و حضور در بانک مرکزی که از قضا از بستگان نزدیک یکی از مسئولان ارشد وزارت امور خارجه است، به عضویت هیات عاملی بانک مرکزی در می‌آید یا خیر، بالا آمدن افراد در سازمان‌های دولتی و عمومی به این شکل و بدون در نظر گرفتن سلسله مراتب ارتقاء شغلی افراد، آفات بسیاری برای هر سازمان دارد.
هر چند که بانک مرکزی مشمول قانون مدیرتی خدمات کشوری نیست، اما این قانون چارچوب منطقی را برای ارتقاء جایگاه افراد در نظر گرفته است.
طبق این قانون انتصاب افراد بیرون از یک سازمان دولتی تنها محدود به رئیس و معاونان آن سازمان است و در سمت‌های دیگر شغلی از جمله مدیرکل و معاون مدیرکل، انتصاب‌ها باید از درون هر سازمان و با توجه به تخصص، تجربه و صلاحیت افراد باشد.
حال چگونه فردی که بدون گذراندن مراحل قانونی استخدام و پس از گذشت یک ماه از حضور در بانک مرکزی به سمت مدیرکلی منصوب می‌شود و حتی خبرهایی غیررسمی مبنی بر انتصاب وی به سمت‌های بالاتر منتشر می‌شود؟
آیا در ساختمان 19 طبقه بانک مرکزی هیچ فردی تجربه، دانش و صلاحیت دریافت این سمت را نداشته است؟ تردیدی وجود ندارد که اشخاص صاحب صلاحیت زیادی در درون بانک مرکزی حضور دارند که احتمالا به دلیل نداشتن ژن خوب شانس زیادی برای تصدی پست‌های مهم مدیریتی ندارند.
یقینا اگر افرادی که در چارچوب ضوابط به استخدام بانک مرکزی درآمده‌اند و سال‌ها با کسب تجربه و دانش بیشتر، مراحل ارتقاء شغلی را به صورت تدریجی طی می‌کنند، به سمت‌های بالاتر مدیریتی منصوب شوند، هم برای سازمان و کشور موثر‌تر خواهند بود و هم انگیزه فعالیت بیشتری را برای نیروی انسانی آن دستگاه ایجاد خواهد کرد.
اما انتصاب‌های افراد بیرون از سازمان به سمت‌های مدیریتی، نتیجه‌ای جز ایجاد یأس در نیروی انسانی و تکرار خطاهای مدیریتی به دلیل عدم آشنایی با سازمان نخواهد داشت.
وی که یکی از بستگان نزدیک یک عضو ارشد تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای است، در سال 94 به استخدام بانک مرکزی درآمد. این استخدام بدون شرکت در آزمون و یا مصاحبه‌ای و بدون توجه به محدودیت سنی، انجام شد چرا که معمولا طبق قوانین عمومی آزمون‌های استخدامی دستگاه‌های دولتی حداکثر سن فرد متقاضی دارای مدرک کارشناسی ارشد، حداکثر 40 سال است اما وی در سال گذشته 41 سال داشته است.
البته یادآوری این نکته بی وجه نیست که بانک مرکزی در آزمون‌های استخدامی، تنها افراد کمتر از 30 سال را پذیرش می‌کند.اما مراحلی که این ژن خوب طی کرده، هم جالب است. در حالی که حدود یک ماه از استخدام وی در بانک مرکزی می‌گذشت، وی به سمت مدیرکل هیات عامل بانک مرکزی منصوب شد.
پس از چند ماه وی در مرداد ماه 95 به عضویت هیات مدیره یکی سازمان‌های دولتی مرتبط با بازار سرمایه درآمد و سمت معاون اجرایی این سازمان را بر عهده گرفت.هم‌اکنون که یک سال از حضور وی گذشته و از این سمت خود استعفا کرده است، با توجه به مامور بودن وی از جانب بانک مرکزی در آن سازمان، وی مجددا به بانک مرکزی بازمی‌گردد.
این استعفا که روز گذشته انجام شد، در برخی رسانه‌ها بازتاب داشت و حتی سمت جدیدی برای وی مطرح شد. پست‌هایی مانند معاونت ارزی بانک مرکزی که هیچ تناسبی با تجربه و سابقه کاری وی ندارد.
فارغ از اینکه این فرد با کمترین سابقه مدیریتی و حضور در بانک مرکزی که از قضا از بستگان نزدیک یکی از مسئولان ارشد وزارت امور خارجه است، به عضویت هیات عاملی بانک مرکزی در می‌آید یا خیر، بالا آمدن افراد در سازمان‌های دولتی و عمومی به این شکل و بدون در نظر گرفتن سلسله مراتب ارتقاء شغلی افراد، آفات بسیاری برای هر سازمان دارد.
هر چند که بانک مرکزی مشمول قانون مدیرتی خدمات کشوری نیست، اما این قانون چارچوب منطقی را برای ارتقاء جایگاه افراد در نظر گرفته است.
طبق این قانون انتصاب افراد بیرون از یک سازمان دولتی تنها محدود به رئیس و معاونان آن سازمان است و در سمت‌های دیگر شغلی از جمله مدیرکل و معاون مدیرکل، انتصاب‌ها باید از درون هر سازمان و با توجه به تخصص، تجربه و صلاحیت افراد باشد.
حال چگونه فردی که بدون گذراندن مراحل قانونی استخدام و پس از گذشت یک ماه از حضور در بانک مرکزی به سمت مدیرکلی منصوب می‌شود و حتی خبرهایی غیررسمی مبنی بر انتصاب وی به سمت‌های بالاتر منتشر می‌شود؟
آیا در ساختمان 19 طبقه بانک مرکزی هیچ فردی تجربه، دانش و صلاحیت دریافت این سمت را نداشته است؟ تردیدی وجود ندارد که اشخاص صاحب صلاحیت زیادی در درون بانک مرکزی حضور دارند که احتمالا به دلیل نداشتن ژن خوب شانس زیادی برای تصدی پست‌های مهم مدیریتی ندارند.
یقینا اگر افرادی که در چارچوب ضوابط به استخدام بانک مرکزی درآمده‌اند و سال‌ها با کسب تجربه و دانش بیشتر، مراحل ارتقاء شغلی را به صورت تدریجی طی می‌کنند، به سمت‌های بالاتر مدیریتی منصوب شوند، هم برای سازمان و کشور موثر‌تر خواهند بود و هم انگیزه فعالیت بیشتری را برای نیروی انسانی آن دستگاه ایجاد خواهد کرد.
اما انتصاب‌های افراد بیرون از سازمان به سمت‌های مدیریتی، نتیجه‌ای جز ایجاد یأس در نیروی انسانی و تکرار خطاهای مدیریتی به دلیل عدم آشنایی با سازمان نخواهد داشت.
وی که یکی از بستگان نزدیک یک عضو ارشد تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای است، در سال 94 به استخدام بانک مرکزی درآمد. این استخدام بدون شرکت در آزمون و یا مصاحبه‌ای و بدون توجه به محدودیت سنی، انجام شد چرا که معمولا طبق قوانین عمومی آزمون‌های استخدامی دستگاه‌های دولتی حداکثر سن فرد متقاضی دارای مدرک کارشناسی ارشد، حداکثر 40 سال است اما وی در سال گذشته 41 سال داشته است.
,البته یادآوری این نکته بی وجه نیست که بانک مرکزی در آزمون‌های استخدامی، تنها افراد کمتر از 30 سال را پذیرش می‌کند.اما مراحلی که این ژن خوب طی کرده، هم جالب است. در حالی که حدود یک ماه از استخدام وی در بانک مرکزی می‌گذشت، وی به سمت مدیرکل هیات عامل بانک مرکزی منصوب شد.
,پس از چند ماه وی در مرداد ماه 95 به عضویت هیات مدیره یکی سازمان‌های دولتی مرتبط با بازار سرمایه درآمد و سمت معاون اجرایی این سازمان را بر عهده گرفت.هم‌اکنون که یک سال از حضور وی گذشته و از این سمت خود استعفا کرده است، با توجه به مامور بودن وی از جانب بانک مرکزی در آن سازمان، وی مجددا به بانک مرکزی بازمی‌گردد.
,این استعفا که روز گذشته انجام شد، در برخی رسانه‌ها بازتاب داشت و حتی سمت جدیدی برای وی مطرح شد. پست‌هایی مانند معاونت ارزی بانک مرکزی که هیچ تناسبی با تجربه و سابقه کاری وی ندارد.
,فارغ از اینکه این فرد با کمترین سابقه مدیریتی و حضور در بانک مرکزی که از قضا از بستگان نزدیک یکی از مسئولان ارشد وزارت امور خارجه است، به عضویت هیات عاملی بانک مرکزی در می‌آید یا خیر، بالا آمدن افراد در سازمان‌های دولتی و عمومی به این شکل و بدون در نظر گرفتن سلسله مراتب ارتقاء شغلی افراد، آفات بسیاری برای هر سازمان دارد.
,هر چند که بانک مرکزی مشمول قانون مدیرتی خدمات کشوری نیست، اما این قانون چارچوب منطقی را برای ارتقاء جایگاه افراد در نظر گرفته است.
,طبق این قانون انتصاب افراد بیرون از یک سازمان دولتی تنها محدود به رئیس و معاونان آن سازمان است و در سمت‌های دیگر شغلی از جمله مدیرکل و معاون مدیرکل، انتصاب‌ها باید از درون هر سازمان و با توجه به تخصص، تجربه و صلاحیت افراد باشد.
,حال چگونه فردی که بدون گذراندن مراحل قانونی استخدام و پس از گذشت یک ماه از حضور در بانک مرکزی به سمت مدیرکلی منصوب می‌شود و حتی خبرهایی غیررسمی مبنی بر انتصاب وی به سمت‌های بالاتر منتشر می‌شود؟
,آیا در ساختمان 19 طبقه بانک مرکزی هیچ فردی تجربه، دانش و صلاحیت دریافت این سمت را نداشته است؟ تردیدی وجود ندارد که اشخاص صاحب صلاحیت زیادی در درون بانک مرکزی حضور دارند که احتمالا به دلیل نداشتن ژن خوب شانس زیادی برای تصدی پست‌های مهم مدیریتی ندارند.
,یقینا اگر افرادی که در چارچوب ضوابط به استخدام بانک مرکزی درآمده‌اند و سال‌ها با کسب تجربه و دانش بیشتر، مراحل ارتقاء شغلی را به صورت تدریجی طی می‌کنند، به سمت‌های بالاتر مدیریتی منصوب شوند، هم برای سازمان و کشور موثر‌تر خواهند بود و هم انگیزه فعالیت بیشتری را برای نیروی انسانی آن دستگاه ایجاد خواهد کرد.
,اما انتصاب‌های افراد بیرون از سازمان به سمت‌های مدیریتی، نتیجه‌ای جز ایجاد یأس در نیروی انسانی و تکرار خطاهای مدیریتی به دلیل عدم آشنایی با سازمان نخواهد داشت.
,]
ارسال دیدگاه