رقابت دوسرباخت شهروندان برای هدر دادن مایه‌ی حیات/ صد درصدی‌هایی که 3 درصد را از بین می‌برند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، آب سرچشمه حیات و ماده‌‌ای فراوان در کره زمین است، مرتباً از حالتی به حالت دیگر تبدیل می‌شود، اما از بین نمی‌رود. هر گونه حیات محتاج آب می‌باشد و این ماده حیاتی لازمه‌ی بسیار ضروری برای ادامه‌ی رشد و نمو و بقای همه موجودات زنده به شمار می‌‌رود.

نیاز کاملا طبیعی جانداران به آب و کمیابی آن از دیرباز به عنوان ماده‌ای ارزشمند و حیات بخش و نمادی از پاکیزگی و نشاط مورد توجه جوامع بشری بوده است. عواملی مانند پیشرفت و توسعه‌ی صنعت، ازدیاد جمعیت و آلودگی‌‌های منابع آب‌‌های شیرین امکان دسترسی به آب مورد نیاز را دشوار و گاهی بستر تنش‌‌های سیاسی و بحران ساز مناطقی از جهان ساخته است.

آب امروزه یکی از منابع استراتژیک و اصلی تامین انرژی و تولیدات کشاورزی می‌‌باشد و زندگی بدون آن ناممکن به نظر می‌‌رسد. مقدار قابل توجهی از آب‌‌ها در چرخه‌ی صنعتی، کشاورزی و بهداشتی مصرف می‌‌شود که این مقدار مصرفی آلوده به طبیعت باز می‌گردد که این آلودگی‌های طبیعی اثرات مخربی را بر منابع محدود آب‌‌های شیرین داشته و آلاینده‌‌های صنعتی و شیمیایی زندگی انسان‌‌ها و دیگر جانداران را به طور جدی به مخاطره می‌‌اندازد.

این روزها مسئله کمبود آب در سراسر جهان به بحرانی عمومی تبدیل شده است. به همین علت، اقدام برای صرفه جویی در مصرف آن نه تنها باعث کاهش هزینه می‌‌شود، بلکه برای کشور و نسل‌‌های آینده نیز مفید خواهد بود. با برخی راهکارها می‌‌توان به سادگی به حل بحران کمبود آب کمک کرد.

حجم آب در کره زمین ثابت است. تنها ٣درصد از کل آب‌‌های کره زمین که برای مصارف انسانی مانند کشاورزی و صنعت و شرب مناسب است شیرین می‌‌باشد، از این مقدار نیز سه چهارم در یخ‌های قطبی و خارج از دسترس انسان است. بنابراین درصد بسیار کمی از آب دنیا برای ما قابل استفاده می‌‌باشد. در هر حال ما موظف هستیم، اجازه ندهیم هیچ قطره آبی در هیچ گوشه‌‌ای از این کشور بیهوده هدر رود لذا باید درچگونگی مصرف آب و در فعالیت‌‌های شخصی و روزانه در راستای صرفه جویی از آب پاکیزه مسئولانه و دلسوزانه عمل کنیم.

جلوگیری از هدر رفت آب از جمله مواردی است که به صورت یک احساس مشترک در همه انسان‌ها وجود دارد، اما بیشتر انسان‌ها خود را درگیر این مسئله نمی‌کنند و حاضر نیستند تغییری در زندگی روزمره خود ایجاد کنند. خانه یکی از محل های صرفه جویی آب است.  صرفه جویی آب در منازل در وهله اول ممکن است بی اهمیت به نظر برسد، ولی کسانی که با دشواری‌‌های کمبود آب آشنا هستند، می‌دانند که اگر هر مشترک بتواند نقشی هرچند اندک در صرفه جویی آب ایفا کند، با توجه به تعداد زیاد مشترکان، در نهایت مقدار زیادی آب صرفه جویی خواهد شد.

جادارد از تولید آب آشامیدنی سالم که یکی از دغدغه‌‌های عمده‌‌ی جوامع انسانی است یاد شود که به سلامت و بهداشت عمومی آحاد آن بستگی دارد و از این رو بدون وقفه و به نحو قابل اطمینانی فرآوری شده و در دسترس عموم قرار می‌‌گیرد.

مدیریت تولید و پرهزینه‌ی آب سالم و انتقال آن به مراکز مصرف همت و عزم همگانی شهروندان نسبت به حفظ و نگهداری از محیط زیست و منابع آشامیدنی به همراه رعایت الگوهای مناسب و علمی مصرف آب را می‌طلبد تا با توجه و تلاش هرچه بیشتر مسئولین امر به موقعیت جغرافیایی منطقه و کمی بارندگی و محدودیت منابع آبی ضمن بررسی و مطالعه‌‌ی دقیق در راستای شناسایی منابع آب‌های سطحی و زیر زمینی و روش‌های بهره برداری اصولی از آن‌ها فرصت‌‌های بهینه و دراز مدت استفاده از آب پاک و سالم را برای همگان فراهم سازند.

هدف ما در زمینه حفاظت از این ثروت طبیعی و نگه داری از آن برای آینده فرزندانمان باید جدی تلقی شود، و در حال حاضر نیز کمک به مناطق محروم و کم درآمد که به طور مستمر از آب محروم می باشند نیز حائز اهمیت است، اگر در برنامه دولت سیاست انتقال صنایع از شهرهای بزرگ به مناطق محروم اجرا شود سبب خواهد شد تا با افزایش اعتبار، محرومیت زدایی بیشتر و بهتر انجام گیرد.

در پایان باید گفت، علاوه بر راهکارهای صرفه جویی در خانه، اجتناب ناپذیر است که با رشد صنعتی شدن جهان، بخش صنعت و تجارت که مصرف کنندگان آب بیشتر هستند و در آلودگی آب نیز نقش عمده تری دارند، به صرفه جویی توجه جدی داشته باشند علاوه بر آن بخش قابل ملاحظه‌ای از آب مصرفی توسط خطوط فرسوده و انشعابات غیرفنی به هدر می‌رود، متولیان و متخصصان امر نباید به این مسئله نیز بی اعتنا باشند.

دامنه تبلیغات مستمر همراه با نشان دادن معضلات خشکسالی حتی در جهان و فاجعه‌های طبیعی و انسانی که در اثر کمبود آب به وجود می‌آید نیز به عهده مسئولان و متخصصان آب است و رسانه‌ها باید با برنامه ریزی و انجام کارهای فرهنگی در آگاهی بخشی اثرگذار باشند تا این میراث را برای نسل های بعد از خود حفظ کنیم.

انتهای پیام/