«شورای پنجم» قدم در راه «شورای دوم» می‌گذارد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ زیتون در یادداشتی به قلم محمد محمودزاده نوشت:

در حالی که شورای پنجم تبریز، هنوز به انسجام قانونی نرسیده و هنوز حرف‌و‌حدیث‌هایی در مورد ساز و کار تائیدصلاحیت و رای‌گیری آن شنیده می‌شود، خبر می‌رسد برخی منتخبان، با برگزاری گعده‌های خانگی و شایع‌ساختن منویات خود با ترفندهای درِگوشی، از همین ابتدای امر، راه دیگری را آغاز کرده‌اند. راهی که یادآور مصائب شورای دوم و اتفاقات ناگوار آن دوران است که موجب انتخاب چندین شهردار و حتی درگیری‌های فیزیکی در صحن علنی شورا شد.

شورای پنجم، با ادعای لیست و حزب سر کار آمده است. امری که به خودی‌خود، عیب نیست؛ بلکه حتی مزیت نیز می‌تواند به شمار بیاید. با این حال، اما و اگرهایی در این جهت‌گیری نهفته است:

لیست مورد ادعا، درست چند روز قبل از انتخابات، با دستپاچگی و الگوبرداری شتابزده از روی لیست تهران بسته شد‌ و کارکرد آن، محدود به همان روز رای‌گیری بود. چه بسا اعضای آن، تا پیش از بسته‌شدن لیست، یکبار هم در یک جمع حضور نداشتند. نگاهی به کارنامه افرادی که با ادعای هم‌لیستی و هم‌ائتلافی روی کار آمده‌اند؛ نشان می‌دهد که برخی از آن‌ها به عمر خود سابقه حضور در محافل حزبی و تشکیلاتی ندارند و بیشتر به عنوان چهره‌های خدماتی و صنفی شناخته می‌شوند.

از این رو می‌توان گفت لیست و افراد آن، در یک مواجهه عجیب، ناگهان، به یکدیگر تحمیل شدند. جالب این‌که همین روال، در نقطه مقابل لیست نیز بارز است. فردی که در شورای گذشته، همواره یک عضو فنی شناخته می‌شد، برای این‌که در برابر سیاسی‌کاری لیست برنده، کم نیاورد، به یکباره وجهه اصولگرایی به خود گرفته و در مصاحبه‌ای، حسابی به رای‌دهندگان به لیست برنده، تاخته است!

با گذشت زمان ثابت خواهد شد که عمده اختلافات شورای پنجم، اتفاقاً از بطن آش شله‌قلمکار همین لیست مدعی خواهد جوشید. چرا که لیست، فاقد یکدستی و وحدت لازم است. سه عضو منتخب، گویا در همین ابتدا، خود را پدرخوانده شورا و «نماینده‌تر» از سایر نمایندگان می‌دانند و در لابی‌گری‌های خارج از عرف، وقعی بر دیگر منتخبان لیست قائل نیستند. زمزمه‌های اختلاف در میان مثلث اصلی لیست، بر سر این‌که سهم هر ضلع، از ریاست شورا و انتخاب شهردارچقدر است و در آن صورت، سهم ضلع سوم چه خواهد بود و... آغاز شده است. غافل از این که نه تبریز، آن شهر 15 سال پیش است و نه شهرداری، آن‌ نهاد محدود و منزوی آن سال‌ها. رویداد مهمی چون 2018 در پیش است و بیم آن می‌رود که شهر از «چاله شورای چهارم» به «چاه شورای پنجم» بیفند. از اکثریت اعضای شورای پنجم انتظار می‌رود متوجه این آسیب باشند و اجازه ندهند شورا متاثر از هیجان سیاسی دو سه تن، به بیراهه برود.

مشکل اینجاست که مفهوم «حزب» با «باند» چنان مغلوط شده که بیم آن می‌رود که اهداف شورا و وظایف ذاتی آن، رنگ ببازد. حزب، راه‌ و رسم خاص خود دارد که مراتب آن با باندبازی و لابی‌گری به کلی متفاوت است. آن‌چه در همین ابتدا، از شورای پنجم سر زده، همین بیم است. باندبازی و ارتباطات ناسالم آن، زمینه فساد و انحراف است. 

شبیه‌سازی شورای شهر با مجلس شورای اسلامی و ایجاد دوقطبی سیاسی در این نهاد مردمی، سم مهلکی است که شورا را از وظایف اصلی خود منحرف خواهد ساخت. یادآور می‌شویم که برخی از منتخبان این لیست در چندین لیست دیگر نیز حضور داشته و اخلاقاً باید در مقابل خواسته‌های آن لیست‌ها پاسخگو باشند. این پایبندی بر عهد، با وجود دلدادگی به مسائل جناحی، نمی‌تواند به ثمر برسد. اگر منتخبان شورای پنجم، به عهد شورایی خود و ذات برنامه‌های عمرانی و خدماتی شهر پایبندند، باید همین بای بسم‌الله، دست از غرور و قدرت‌نمایی بردارند؛ اما اگر چشم‌انداز ایشان انتخابات مجلس یازدهم است؛ که این امر بحث جداگانه‌ای است.  

امید آن‌که شورای پنجم در یک بررسی منطقی تمام نقاط ضعف و قوت شهر، دستاوردها و نیازهای آن و همچنین تجربه تلخ شورای دوم و چهارم را مد نظر قرار داده و مواضع و تصمیمات خود را در صحن علنی شورا، ارائه دهد.

انتهای پیام/