به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کوثرخبر، آداب و رسوم ماه مبارک رمضان در شهر گیوی یکی از مباحث فرهنگی و مذهبی است که همه ساله در محافل معنوی، مجالس مذهبی، حسینیه ها، مساجد، تکاها و حتی منازل نیز در حال برگزاری است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کوثرخبر,این آداب و رسوم فرهنگی و مذهبی ریشه در اعتقادات دینی مردم این منطقه داشته و از دیرباز نسل به نسل و سینه به سینه بین مردم این شهر گشته است؛ برخی رسوماتی که شاید خاصه این منطقه باشد.
,با استقبال از ماه میهمانی خدا و آذین بندی مساجد و خیابان ها، سوغاتی های این شهر نیز در سفره های نذری و احسان خودنمایی می کند؛ تهیه خوردنی‌هایی مانند کره و عسل محلی، پنیر و نان های سنتی از اول تا آخر ماه رمضان خود نشانگر حال و هوای رمضانی است که همه به آن مراسم دعوتند.
به پیشواز ماه مبارک رمضان رفتن، بیدار کردن همسایه‌ها برای خوردن سحری، برگزاری محافل شبانه آیات و روایات و گاهی هم صدای همسایه هایی که آهنگ های اصیل ایرانی سنتی را در خلوت گاهشان زمزمه می کنند، از آداب و رسومی هستند که مردم این شهر بیشتر با آنها اخت شده اند.
برپایی سفره افطار در بین نیازمندان و فقرا در مساجد و حسینیه ها، فرستادن سبد غذایی درب منازل نیازمندان و فقرا به یاد حضرت علی(ع)، برپایی سفره های نذری با سوپ، آش رشته، آش دوغ، حلیم، خرماهای تزیین شده با گردو و گل محمدی، پنیر، سبزی، ماست و شیر از مهم ترین اعمال شب های رمضان در گیوی است.
شب های قدر هم که آداب معنوی خود را دارد؛ در این شب بخصوص مردم گیوی با حضور در مساجد و حسینه‌ها به عزاداری و شب زنداه داری می پردازند و با دادن نان، پنیر، گردو و غذاهای خانگی از شب زنده داران پذیرایی می کنند.
آخرین روز ماه مبارک رمضان که در بین مردم این دیار به نام« عرفه» مشهور است به زیارت اهل قبور می روند و در این روز مردم میزان فطریه خود را که شامل آرد، گندم یا برنج می باشد محاسبه می کنند و آن را در جایی نگهداری می کنند تا در اولین فرصت در اختیار نیازمندی قرار دهند و برخی از مردم بر این باورند که فطریه باید در همان روز اول به فقرا داده شود.
انتهای پیام/
با استقبال از ماه میهمانی خدا و آذین بندی مساجد و خیابان ها، سوغاتی های این شهر نیز در سفره های نذری و احسان خودنمایی می کند؛ تهیه خوردنی‌هایی مانند کره و عسل محلی، پنیر و نان های سنتی از اول تا آخر ماه رمضان خود نشانگر حال و هوای رمضانی است که همه به آن مراسم دعوتند.
,به پیشواز ماه مبارک رمضان رفتن، بیدار کردن همسایه‌ها برای خوردن سحری، برگزاری محافل شبانه آیات و روایات و گاهی هم صدای همسایه هایی که آهنگ های اصیل ایرانی سنتی را در خلوت گاهشان زمزمه می کنند، از آداب و رسومی هستند که مردم این شهر بیشتر با آنها اخت شده اند.
,برپایی سفره افطار در بین نیازمندان و فقرا در مساجد و حسینیه ها، فرستادن سبد غذایی درب منازل نیازمندان و فقرا به یاد حضرت علی(ع)، برپایی سفره های نذری با سوپ، آش رشته، آش دوغ، حلیم، خرماهای تزیین شده با گردو و گل محمدی، پنیر، سبزی، ماست و شیر از مهم ترین اعمال شب های رمضان در گیوی است.
,شب های قدر هم که آداب معنوی خود را دارد؛ در این شب بخصوص مردم گیوی با حضور در مساجد و حسینه‌ها به عزاداری و شب زنداه داری می پردازند و با دادن نان، پنیر، گردو و غذاهای خانگی از شب زنده داران پذیرایی می کنند.
,آخرین روز ماه مبارک رمضان که در بین مردم این دیار به نام« عرفه» مشهور است به زیارت اهل قبور می روند و در این روز مردم میزان فطریه خود را که شامل آرد، گندم یا برنج می باشد محاسبه می کنند و آن را در جایی نگهداری می کنند تا در اولین فرصت در اختیار نیازمندی قرار دهند و برخی از مردم بر این باورند که فطریه باید در همان روز اول به فقرا داده شود.
,انتهای پیام/
,,
]
ارسال دیدگاه