مرگ تدریجی واحدهای صنعتی در رودبار/بیمه بیکاری جایگزین احیای کارخانجات

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از زیتون خبر، در حالی به روز کار و کارگر امسال نزدیک شدیم که نبض دومین قطب صنعتی استان گیلان کند می زند و با مرگ اندک اندک واحدهای صنعتی و تولیدی شهرستان رودبار احتمال می رود اگر چاره ای برای بقا و احیا و پایداری صنایع صورت نگیرد،چرخه صنعت در این شهرستان از کار بیفتد. همانطور که شهرک صنعتی منجیل و جیرنده تعطیل شد و شهرک های لوشان و خرشک نیز با افت و خیز به پیش می روند.
در این مجال چرایی تعطیلی این واحدها ملاک نیست و گذرا به واحدهای صنعتی مهم شهرستان رودبار که روزگاری صدها و هزاران کارگر از آن ارتزاق می کردند و اکنون رو به تعطیلی رفته اند می پردازیم.

معدن ذغال سنگ سنگرود

این معدن چهل سال پیش،بیش از سه هزار کارگر را در خود مشغول به کار کرده و از امکانات رفاهی مطلوبی برخوردار بود اما زلزله ۶۹ لرزه بر پیکر معدن انداخت و سقوط معدن از همان دوران آغاز شد.
معدن سرگذشت پر فراز و نشیبی را به خود دیده است،روزگاری زلزله،ایام تلخ از انفجار معدن که دهها کارگر را به کام مرگ برد،تعطیلی ۱۷ ماهه،اعتصاب های پی در پی و در نتیجه تعطیلی این معدن در سالهای اخیر، که همین امر خنده،شور و نشاط و حیات را از دو منطقه عمارلو و خورگام گرفت و معدن را به یک خرابه تبدیل کرد و وعده های راه اندازی این معدن در سالهای اخیر نیز تاکنون راه به جایی نبرده است.

کارخانه سیمان لوشان

این کارخانه جزء اولین واحدهای صنعتی لوشان است که برخی شکل گیری لوشان را به واسطه فعالیت این کارخانه می دانند.کارخانه ای که به دلیل نزدیک بودن به منازل مسکونی مشکلاتی را به دلیل تولید سیمان برای ساکنین ایجاد کرده بود اما همین گرد و غبار سیمان،می ارزید به رفتن نان از سفره های دهها کارگری که از این طریق امرار معاش می کردند.
این کارخانه هم بسته شد و تلاش ها برای احیا و یا تغییر کاربری این واحد تولیدی بی نتیجه ماند و حال لوشان مانده و با کوهی از آثار بجا مانده از کارخانه سیمانی که اکنون تعطیل است.

کارخانه کاشی گیلانا

این کارخانه جزء واحدهای تولیدی فعال استان به شمار می رفت و اگر تدبیری اندیشیده شود این واحد می تواند در عملکرد بی نظیر باشد،این کارخانه بعد از معدن سنگرود بیشترین آمار تجمع کارگری را به خود اختصاص داد.
هرچند برخی از این تجمعات سوء استفاده کردند اما وقتی با کارگران زحمتکش این کارخانه همصحبت می شدیم می گفتند یک تار موی نظام و انقلاب را به هزار یاوه پوچ نمی دهیم اما چه کنیم سایه بی تدبیری کاری کرده است نان سر سفره زندگی مان نباشد و نان را نسیه از نانوایی ها تهیه کنیم.

کارخانه فولاد لوشان

چرخه صنعت رودبار زمانی لنگید که برخی از واحدهای صنعتی رودبار درگیر با پرونده اختلاس سه هزار میلیاردی شدند و همین امر تعدیل نیرو و یا تعطیلی واحدهای صنعتی را در این شهرستان به دنبال داشت که از جمله آنها می توان به فولاد،ام دی اف و کارخانه آبمعدنی داماش که این روزها نبضش کند می زند اشاره کنیم.
چندی پیش در خبرها خواندم دولت برای واردات آبمعدنی دست به دامان خارج از کشور شده است،اگر در نگاهی گذرا به داماش و ده ها کارخانه آب معدنی در همین شهرستان رودبار بپردازیم قطع الیقین این شهرستان به راحتی می تواند هم آب معدنی مورد نیاز کشور را تامین کند هم صادرات داشته باشد.

 با تعطیلی این واحدها بسیاری از کارگران بیکار،بخشی آواره این شهر و آن شهر و کوله بار بر دوش شدند،برخی هم برای دریافت بیمه بیکاری معرفی شدند که این شاید بصورت مقطعی راه حلی برای جلوگیری از تجمعات بود اما صورت مسأله این است که به جای بیمه بیکاری باید واحدهای تولیدی تعطیل را احیا کرد.
هرچند اقداماتی برای راه اندازی واحدهای تولیدی کوچک صورت گرفته است اما این واحدها جاندار نیستند و نمی توانند خلأ بیکاری هزاران کارگر را پر کند.

انتهای پیام/