روایت همسر شهید از شهید مدافع حرم «محمد پورهنگ»

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کرددانش، «شهادت» واژه‌ای به گستردگی گیتی، زیبایی پرواز یک پرنده در دشتی سرسبز و بی انتها و بدون محدودیت‌های سنی، طبقاتی و اجتماعی است و هر کس را شوق پرواز باشد، پر می‌زند و به معبود بی انتها وصل می‌شود.

شهید پورهنگ متولد سال 56 شهر ری سال 94 روانه کشور سوریه برای مقابله با دژخیمان داعش شد و پس از یک سال و اندی توسط جعده صفتان، مسموم و به دلیل وخامت اوضاع جسمانی، به ایران انتقال یافت اما 31 شهریور در بیمارستان بقیه اللّه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

اما آنچه مدال شهادت را ماندگار، بی همتا، دوست داشتنی و دل انگیز تر می کند و البته انسان را به فکر فرو می‌برد، دانستن این موضوع است که شهید حجت‌الاسلام محمد پورهنگ، دو دختر دوقلوی 20 ماهه داشت. انسان را چه شوقی در سر، چه ایمانی در دل و چه امیدی در روح است که حتی زیبایی‌های داشتن دو دختر کوچک نیز او را از مبارزه و جهاد دور نمی‌کند. آری، ایمان همراه عمل یعنی عشق بی انتها و وصف ناپذیر.

از شهید «محمد پورهنگ» دو دختر خردسالِ دوقلو به یادگار مانده است, «ریحانه» و «فاطمه» دوقلوها ی کاملا شبیه هم هستند و تشخیص‌شان برای ما مشکل. فاطمه و ریحانه حالا چندین ماه است که برای دیدار پدر به قطعه 40 گلزار شهدای بهشت زهرا(س) می روند.

همسر شهید محمد پورهنگ در یادواره شهدای دانشجو که امشب در دانشگاه کردستان برگزار شد اظهار داشت:  پدر که بار مسئولیت کار فرهنگی مردم سوریه و از طرفی حضور در میدان جهاد را بر دوش داشت، مهرش در دل مردم جا باز کرد و تاثیرگذاری فعالیت‌ها در بین مردم باعث شده بود که دشمن به نحوی دیگر او را از ادامه راه باز دارد, ترور بیولوژیکی آن هم از راه «مسمومیت» گزینه‌ی برای از میان برداشتن «محمد پورهنگ» بود. بعد از نوشیدن آب آلوده و سمی بود که طلبه روحانی محمد پورهنگ بعد از طی کردن چند ماه بیماری در 31 شهریورماه به شهادت رسید.

 
همسر شهید محمد پورهنگ افزود: قبل از اینکه به سوریه برود شغل خوبی پیدا کرده بود و درآمد خوبی داشت, من هم به صورت پاره وقت در دانشگاه تدریس می‌کردم, بحث سوریه که پیش آمد، تمایل داشتم که همراه ایشان بروم ولی بچه‌ها کوچک بودند و شرایطش پیش نیامد و مجبور شدیم بمانیم ولی دو ماه آخر حضورش در سوریه من و بچه ها در کنارش بودیم.
 

وی ادامه داد:  ایشان به عنوان مستشار نظامی به سوریه رفت اما در کنار آن, کار فرهنگی هم می‌کرد, اثرگذاری فعالیت‌های همسرم باعث علاقه مندی مردم سوری و محبوبت همسرم شد و یکی از دلایل مسمومیت ایشان نیز همین بود بنابراین دشمن میدانست که نمی تواند ایشان را در میدان جنگ به شهادت برساند پس با نقشه از بین بردند از این رو نوع شهادت شهید پورنگ با دیگر شهدای سوریه فرق داشت.
 
 

این همسر شهید ادامه داد: شهادت خیلی متفاوت با مرگ است چرا که کسی که از دنیا می رود دستش از دنیا قطع می شود اما شهدا بعد از مرگ تازه فعالیتشان آغاز می شود و من این را به شخصه در این مدت لمس کرده ام.

وی در پایان گفت: اگر شهید محمد پورهنگ به چیزی غیر از شهادت از دنیا میرفت مطمئنا زندگیش حیف می شد.

شهید پورهنگ خطاب به دخترانش نوشته است: «فاطمه خانم و ریحانه خانم بابا! بدانید که شما دو گل ، عشق من هستید. بدانید که شما را به اندازۀ تمام ستارگان دوست دارم. اگر شما را تنها گذاشتم برای این بود که فدای راه علی (ع) شوم. کودکانی مثل شما به دست کثیف‌ترین و خبیث‌ترین حیوانات انسان‌نما قطعه‌قطعه می شوند و به خدا من تحمل آن را ندارم»...

انتهای پیام/