به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «دیارباران»؛ در انتخابات دوره دوازدهم ریاست جمهوری اگر "تکلیف "را موضوع اصلی در نظر بگیریم، نسبت حکمیّه آن بی شک حضور پرشور در همه عرصه های اجتماعی، سیاسی مرتبط با انتخابات "است" و اگر تکلیف را از منظر انتخاب فرد خاصی بنگریم، تقریر محمول آن بسیار مهم و دقیق خواهد بود. با این توضیح که :
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دیارباران,1_ هر دو جناح شرکت کننده در انتخابات، در مقام بیان به یک اندازه از ارزش های اسلامی، مقام معظم رهبری، اشتغال، رفع بیکاری، عزت و رفاه مردم، آزادی، فقر زدایی و کرامت بین‌المللی سخن می گویند ولی در مقام عمل، کاملا متفاوت هستند.
,عملکرد دولت مستقر (یازدهم) نشان داده است که الفاظ مذکور را وسیله ای برای راهزنی از "عاقلان خفته "قرار داده است.
,اظهار الفاظ مطابق میل و انتظار اهل قافله از طرف گویندگان بدون عمل، صرفا برای ایجاد اعتماد نسبت به قاطعان طریق قافله است تا آرامش شب فرا رسد و ملحوفان به زیّ نفاق، پوستین بدرند و قافله خفته را ره زنند.
,اشتراک لفظ، دایم رهزن است/ اشتراک گبر و مومن در تن است
,جسمها چون کوزه‌های بسته‌سر/ تا که در هر کوزه چه بود آن نگر
,
2_ تاکنون هرآنچه بدست آورده ایم از حرکت انقلابی و جهادی بوده است و هرآنچه از دست داده ایم و یا عدم النفع داشته ایم از نفوذ جریان لیبرال مسلک بوده است.
امروز تشخیص مصادیق لیبرالیسم بسیار آسانتر از اوایل انقلاب است، زیرا در تعیین مصادیق آن، صرفا به الفاظ اکتفا نمی کنیم بلکه فرصت موسع قریب به چهل سال را داشتیم که دم خروس و دوستی های خاله خرسه را در میان نفوذی ها و ساده لوحان بیابیم و نه منحصراً به حرف مدعیان، بلکه به عمل و اقدام آنان نیز توجه نماییم.
,
3_برای گریز از راهزنی الفاظ، اکنون ضروریست به معنون و مصادیق آنها با دقت بنگریم. در این صورت راهبرد ما بیش و پیش از آنکه "اثباتی "باشد،"سلبی" خواهد بود. بدین معنا که بدلیل قطعیت فساد لیبرالیسم و وضوح تجلی آن در دولت یازدهم، تکلیف نیروی های انقلابی در اولویت اول بایستی توقف انتقال جریان دولت یازدهم به دولت دوازدهم باشد و سپس استقرار دولت انقلابی با حضور هر یک از نامزد های جریان انقلابی برگزیده شود. اکنون مجال تکرار اشتباه سال ۹۲ نیست.
,در انتخابات گذشته، انقلابیون به جای رقابت برای انسداد راه لیبرالیسم و سپس استقرار جریان انقلابی، اقدام به رقابت در میان خود برای کسب قدرت شخصی به جای قدرت جریانی کردند و آن شد که شد.
,4_ به منظور مواجهه فعال و آفندی در مناظرات انتخاباتی که اساس تصمیم سازی برای قشر خاکستری از رای دهندگان است و اتفاقاً حدود ۴۵ درصد کل رای دهندگان را نیز شامل می‌شوند، باید یک چهره جدید و بی حاشیه از نظر اجرایی و سرشناس از منظر عمومی، مقدم بر دیگر نامزدهای منتسب به خط انقلاب، امام و رهبری از میان نامزد های نهایی به مردم معرفی شود؛ در این تاکتیک آقای روحانی که مهارت مناسبی در جعل مسائل خیالی و پاسخ در خلاء به مسئله خودساخته دارد، تا حدود زیادی به دنبال دشمن فرضی خواهد رفت که دیگر در مناظره نیست و حریف اصلی او در میدان، مصون از حملات "دیگر آزاری" خواهد بود.
,
5_بنابر شرحی که گذشت توقف جریان لیبرالیسم با ممانعت از انتخاب آقای روحانی و ماتبع، هدف اول و هم راهبرد اول و هم تاکتیک اول است.
اتفاقا تنها هدفی که در میان انقلابیون بر سر آن هیچ اختلافی وجود ندارد همین هدف است، پس «قُلْ یا أَهْلَ الْکِتابِ تَعالَوْا إِلى کَلِمَةٍ سَواءٍ بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَ لا نُشْرِکَ بِهِ شَیْئاً وَ لا یَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهَِ»؛ پس مهم اینست انتخاب یک نفر(هرکه باشد) از میان "جریان انقلابی".
,
]
ارسال دیدگاه