انتخابات بستری جهت خودآگاهی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «دانشجویان بیدار» در یادداشتی از علی سعیدی میخوانیم ؛ در آغاز و تداوم فرآیند انقلاب اسلامی، همواره مسئله انتخاب و انتخابات در جایگاه ویژه ای قرار داشته و خواهد داشت. انتخابات انقلاب اسلامی، دموکراسی به معنای عرف جهانی آن نیست، جمهوری اسلامی ایران، نشات یافته از "مردم سالاری دینی" است.

ملت ایران با رهبری که به ابزار خود آگاهی تاریخی مجهز بود، همراه شدند تا از ساحت بعد مادی انسان و انسان محوری که در اندیشه تمدن غرب در جمله « من می اندیشم پس هستم » عیان است، عبور کنند. محل و نمود و میدان عرضه این مکتب و اندیشه مردمی در مسئله انتخابات است. انتخابات خود ارزیابی جامع ی است برای تعین جایگاه در مسیر حرکت و بستری جهت خود آگاهی.

انقلاب اسلامی ، داری ذات و جوهری است که حرکت از لوزام آن است. آمد و رفت دولت ها ، سبب تغییر در سرعت حرکت خواهد شد، نه توقف حرکت. به هر میزان که دولت به مبانی اسلام تقرب حاصل نموده و اصل در سیاست ورزی را برپایه ولایت فقیه قرار دهد، به عبارتی توان زیست در دایره ولایت فقیه را دارا باشد و "ولایت گریزی" پیشه نکند، حرکت انقلاب اسلامی شتاب دار خواهد بود. مسئله "دولت اسلامی" بر این است تا تمام نهاد ها تاب همراهی با انقلاب اسلامی در حرکت به سمت آرمان شهر اسلامی را کسب کنند.

لذا تولید نظام واره و ساختار هایی جهت ساخت انسان قدسی، در اهم اولویت های دولت اسلامی باید قرار بگیرد. تمدن غرب ی سیستم و یک کل منسجم ساختاری است، از لوازم نزاع تمدنی، مجهز شدن انقلاب اسلامی به سیستم و نظام واره و ساختار ها در حوزه های متفاوت است. « وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ ».

در شرایط تاریخی حاضر، اسبان ورزیده انقلاب اسلامی در مقام نظام واره و سیستم باید تلقی شود، یعنی هم در جنگ سخت باید قوی شد و هم در جنگ فکری و سیستمی.

مدل حرکتی انقلاب اسلامی در نسبت با تمدن غرب در « مدل سازی» و « نظام سازی » معنا پیدا میکند. با عبور از حوزه سیاست گزاری به کارآمدی، باید دریافت که ساخت جامعه اسلامی در عدم انقطاع فکر و عمل است.  اگر مفاهیم در ساحت فلسفه ، درک و ضرورت آن بیان نشده باشد در فرآیند عمل به آن، انقطاع صورت خواهد گرفت و مسئله " سیرت و صورت" انقلاب اسلامی، مطرح خواهد شد.غرب در تاریخ شکل گیری خود، در برقراری ارتباط و پیوند بین ساحت قدسی و  ساحت مادی ناتوان و برای ادامه حیات ناچار به حذف ساحت قدسی از تدوین سیستم های تمدنی خود گشت و این امر، تمدن غربی حاضر را پدید آورد.

در دهه چهارم انقلاب مسئله کارآمدی در حوزه اقتصاد، در نزاع تمدنی حق و باطل بیشتر از سایر حوزه ها جلوه نموده. لزوم توجه فرهنگ عمومی جامعه و پذیرش مدل حرکتی انقلاب در حوزه اقتصاد، تحت عنوان " اقتصاد مقاومتی" موضوعی است که مدنظر فعالین فکری و فرهنگی انقلاب باید قرار بگیرد تا در انتخابات پیش رو، بیش از اینکه جناج بندی سیاسی در نظر ها جلوه کند، محور انتخاب آحاد ملت، نزدیکی نظر کاندیداها به " اقتصاد مقاومتی "  باشد.

وقتی متوجه حضور تاریخی انقلاب اسلامی باشیم، در درک درست وظیفه‌ی خود سرگردان نمی‌شویم و روش حکیمانه‌ای برای عبور از تنگناهای تاریخی پیشه می‌کنیم تا به جای حذف آن فکری که مناسبتی با روح انقلاب اسلامی ندارد و در فضایی به سر می‌برد که سکولاریته یا لیبرالیته در آن شکل گرفته‌است، راه عبور از آن فکر را پیشه می‌کنیم و به جای تخاصم‌های حزبی، مسیر دیگری را در پیش خواهیم گرفت؛ مسیری که منجر به خستگی و ملالت نمی‌شود تا گمان کنیم انقلاب در مسیر خود با مشکلات و دشواری‌های غیر قابل عبوری روبه‌رو شده است.

انقلاب اسلامی مسئولیت بزرگی در فهم سایر اندیشه‌هایی که وفادار به انقلاب هستند بر دوش ما گذارده ‌است و از معجزه‌ی تعامل با این افراد و این افکار غافلیم، زیرا نمی‌دانیم چگونه عقل‌ها در زمانه‌ی انقلاب اسلامی به هم پیوسته‌اند و همه‌ی آن افکار تنها در پیوستگی کامل، صورت حقیقی انقلاب اسلامی را می‌نمایانند و در آن صورت است که معلوم می‌شود ما چه هستیم و چه داریم و چگونه می‌توانیم باشیم. در این صورت همه نگهبان تفکری خواهیم بود که با انقلاب اسلامی شروع شده و می‌رود که به شکوفایی بنشیند. قوام این فکر به فهم اندیشه‌هایی است که در زیر سایه‌ی انقلاب اسلامی مستقل از یکدیگر نیستند و خود را گرفتار توهمات فرقه‌ای و گروهی و قبیلگی و حزبی نکرده‌اند. در این رابطه رهبر انقلاب روحیه‌ی «تحمل مخالف» را متذکر می‌شوند، به همان معنای «رُحَماءُ بَیْنَهُمْ» و نه به معنای سازش با دشمن.

انتهای پیام/