به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کریمه، موسی بن جعفر معروف به امام موسی کاظم (ع) و ملقب به کاظم و باب الحوائج در سال 128 ق، به دنیا آمد و در سال 148 ق، پس از شهادت پدر بزرگوارش امام صادق (ع) در سن 20 سالگی به مقام امامت نادل آمدند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کریمه,دوران ۳۵ ساله امامت ایشان با اوج قدرت خلافت عباسی همزمان بود؛ به طوری که حدود ۱۰ سال از امامت او در خلافت منصور، ۱۱ سال در خلافت مهدی عباسی و ۱۳ سال در خلافت هارون سپری شد و سرانجام با شهادت وی در سال ۱۸۳ق، امامت به فرزندش، امام رضا (ع) منتقل شد.
,گفتنی است که در منابع شیعی و سنی، گزارش‌های مختلفی درباره بردباری و سخاوت ایشان وجود دارد؛ به طوری که شیخ مفید او را بخشنده‌ترین مردم زمان خودش دانسته که شب‌ها برای فقیران مدینه آذوقه می‌برد.
,همچنین ابن عنبه درباره سخاوت موسی بن جعفر (ع) گفته است: او شب‌ها از خانه بیرون می‌رفت و کیسه‌هایی از درهم همراه داشت و به هر کس می‌رسید یا به کسانی که به احسان او چشم داشتند، می‌بخشید تا بدانجا که کیسه‌های پول او ضرب‌المثل شده بود.
,از سویی دیگر گفته شده که امام موسی کاظم (ع)، به کسانی که به او آزار می‌رساندند نیز بخشش می‌کرد و وقتی به او خبر می‌دادند فردی در صدد اذیت او بوده، برایش هدیه می‌فرستاد.
,لازم به ذکر است که دلیل ملقب شدن وی به کاظم، این بود که ایشان خشم خود را کنترل می‌کرد؛ حتی گزارش‌های مختلفی در منابع آمده است که امام کاظم (ع) خشم خود را در برابر دشمنان و کسانی که به او بدی می‌کردند هم فرو می‌برد.
,به طور مثال؛ آمده است که مردی از نوادگان عمر بن خطاب در حضور امام کاظم (ع)، به امام علی (ع) توهین کرد، همراهان امام خواستند به او حمله کنند، اما ایشان مانع شد و سپس به مزرعهٔ آن مرد رفت. مرد با دیدن امام کاظم (ع) شروع به داد و بیداد کرد که محصولش را لگدمال نکند. امام به او نزدیک شد و با خوشرویی پرسید چقدر خرج کاشت مزرعه کرده‌ای؟ مرد گفت: ۱۰۰ دینار! سپس پرسید: چه اندازه از آن برداشت خواهی کرد؟ مرد پاسخ داد غیب نمی‌دانم. امام کاظم پرسید: امید داری چه اندازه از آن برداشت کنی؟ مرد پاسخ داد: ۲۰۰ دینار! امام ۳۰۰ دینار به او داد و گفت: این ۳۰۰ دینار برای توست و محصولت هم برایت باقی است. سپس به سوی مسجد رفت. آن مرد زودتر خود را به مسجد رساند و با دیدن امام کاظم برخاست و این آیه را بلند خواند: اللَّه أَعْلَمُ حَیْثُ یَجْعَلُ رِ‌سَالَتَهُ؛ یعنی، خدا بهتر می‌داند رسالتش را کجا قرار دهد.
,شایان ذکر است که امام کاظم(ع)، در طول دوران امامتش چندین بار از سوی خلفای عباسی زندانی شد؛ اما درباره دلیل دستگیر شدن ایشان توسط خلفای عباسی و انتقال ایشان به زندان، گزارش‌های متفاوتی در منابع آمده است.
,به طوری که بنا بر برخی گزارش‌ها دلیل دستگیری وی به دستور هارون، حسادت یحیی برمکی و بدگویی علی بن اسماعیل بن جعفر، از وی نزد هارون بوده است.
,از سویی دیگر، گفته شده است که هارون به ارتباط شیعیان با امام کاظم (ع)، حساس بود و از اینکه اعتقاد شیعیان به امامت آن حضرت باعث تضعیف حکومت وی شود، بیم داشت.
,همچنین بر پایه برخی گزارش‌ها دلیل زندانی شدن امام کاظم(ع) این بود که برخی از شیعیان همچون هشام بن حکم، با وجود اینکه امام دستور به تقیه داده بود، خواست امام را رعایت نمی‌کردند. این گزارش‌ها مناظره‌های هشام بن حکم را از جمله اسباب زندانی شدن امام برشمرده‌اند.
,لذا آخرین روزهای عمر امام کاظم(ع) در زندان سندی بن شاهک، سپری شد. شیخ مفید در این خصوص گفته است سندی، به دستور هارون الرشید امام را مسموم کرد و امام سه روز پس از آن در تاریخ 25 رجب 183 ق، در بغداد به شهادت رسید.
,پس از آن که موسی بن جعفر(ع) به شهادت رسید، به دستور سِندی بن شاهک پیکر او را روی پل بغداد قرار دادند و اعلام کردند که موسی بن جعفر به مرگ طبیعی از دنیا رفته است.
,آمده است که برای قراردادن بدن امام کاظم(ع) در معرض دید عموم دو دلیل گفته شده: یکی اثبات اینکه او به مرگ طبیعی از دنیا رفته؛ دیگری باطل کردن باور کسانی که به مهدویت او اعتقاد داشته‌اند.
,اما درباره چگونگی شهادت وی گزارش‌های متفاوتی وجود دارد؛ به طوری که بیشتر تاریخ‌نویسان بر این باورند که یحیی بن خالد و سندی بن شاهک او را مسموم کرده‌اند.
,همچنین در گزارشی نیز آمده است که او را با پیچیدن در فرش، خفه کرده‌اند. حمدالله مستوفی بدون استناد به هیچ منبعی، به شیعیان نسبت داده که می‌گویند موسی بن جعفر با ریختن سرب گداخته در گلویش به شهادت رسیده است.
,سرانجام، پیکر مطهر ایشان، پس از تحمّل سال‌ها زندان، به‌طور معجزه‌آسایی توسط فرزندش امام رضا (ع)، غسل داده شد و در مقابر قریش در مدینه السلام، مدفون گردید که امروزه مدفن وی به حرم کاظمین شهرت یافته است.
,سخنان برگزیده از امام موسی کاظم (ع)
,* امام کاظم علیه السلام: سه چیز تباهى مىآورد: پیمان شکنى، رها کردن سنّت و جدا شدن از جماعت.
,*امام کاظم علیه السلام: کمک کردن تو به ناتوان، بهترین صدقه است.
,*امام کاظم علیه السلام: اگر به تعداد اهل بدر (مؤمن کامل) در میان شما بود، قائم ما قیام مى کرد.
,*امام کاظم علیه السلام: کسى که هر روز خود را ارزیابى نکند، از ما نیست.
,*امام کاظم علیه السلام: در هر چیزى که چشمانت مىبیند، موعظهاى است.
,* امام کاظم علیه السلام: هر کس خشم خود را از مردم باز دارد، خداوند عذاب خود را در روز قیامت از او باز مىدارد.
,
هر گه که نسیم از ره بغداد آید ما را ز حدیث عشق و خون یاد آید
اى گل که به گردن تو غل افکندند از صبر تو زنجیر به فریاد آید
]
ارسال دیدگاه