چرا دولت از برگزاری مناظره‌ها به صورت زنده بیم دارد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از یزدرسا؛ نگاهی به انتخابات‌های مختلف ریاست جمهوری نشان می‌دهد که صدا وسیما و برنامه‌های تلویزیونی کاندیداها در رئیس‌جمهور شدن آن‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای داشته. هم سال 76، هم 84 و هم در سال 92 در بین کاندیداهای مختلف کسی که در ابتدا شناخت کمتری از او نسبت به بقیه کاندیداها وجود داشت، توانست در انتخابات پیروز شود.

نگاهی به روند صعودی آراء فرد منتخب در هر سه دوره یاد شده، نشان می‌دهد که رئیس‌جمهور منتخب تا قبل از شروع تبلیغات انتخاباتی آنچنان مورد اقبال نبود و حتی کسی شانسی برای او جهت پیروزی در انتخابات قائل نبود. اما استفاده از فرصت تبلیغات تلویزیونی عامل مهم و مؤثری بوده که موجب شده کسانی با کمترین شهرت بر رقبای سرشناس خود غلبه کنند و راهی پاستور شوند. این واقعیتی است که فقط در انتخابات ریاست جمهوری به دلیل تعداد کم کاندیداها و همه‌گیر بودن انتخابات، با این کیفیت رخ می‌دهد و در انتخابات مجلس شورای اسلامی یا مجلس خبرگان و همچنین انتخابات شوراها چنین شرایطی وجود ندارد.

در انتخابات پیش رو هم، هرچند به طور طبیعی و با توجه به شهرت رئیس‌جمهور و امکاناتی که دولت در اختیار دارد، شانس رئیس‌جمهور مستقر برای انتخاب دوباره بیشتر از سایر کاندیداهاست، اما از سوی دیگر کارنامه غیرقابل دفاع و عملکرد ضعیف دولت فعلی، شرایطی را به وجود آورده که شکست حسن روحانی بسیار محتمل است. به طوری که در آخرین نظرسنجی های معتبر، رای منفی آقای روحانی بالاتر از 40 درصد اعلام شده که این عدیدی بی‌سابقه بعد از چهار سال ریاست جمهوری یک کاندیدا محسوب می‌شود.

با این وجود، اما نقطه قوت اصلی روحانی نسبت به رقبا، شهرت وی است. به طوری که برخلاف رقبای روحانی که در کل کشور شناخت زیادی از آن‌ها وجود ندارد، آقای روحانی به خاطر اینکه چهار سال در رأس قوه مجریه بوده، تقریبا همه مردم حتی در دورترین نقاط کشور نیز او را می‌شناسند. در چنین شرایطی تبلیغات انتخاباتی و حضور در تلویزیون بیشتر به نفع رقبای روحانی خواهد بود، چرا که شهرت زیادی در بین مردم ندارند.

افزون بر این، تردیدی نیست که عملکرد دولت یازدهم و وعده‌های انتخاباتی آقای روحانی، به طور طبیعی اصلی‌ترین محور مناظره‌های انتخاباتی خواهد بود. لذا معلوم است که دولت آقای روحانی میلی به برگزاری مناظره‌ها به صورت زنده ندارد و مناظره‌های ضبطی و کنترل شده را ترجیح می‌دهد. این در حالی است که سابقه دولت در نوع مواجهه با منتقدان، به وضوح بیانگر این است که لغو مناظره‌های زنده از منظر این دولت چیز عجیبی نیست.