سالروز شهادت فرمانده روستاهای دل، دلمرز، زوم، رودبار، دیوزنا و جولانده

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، پیشمرگ مسلمان کرد شهید کیکاوس پیری در سال ۱۳۲۶ در روستای دله مرز از توابع شهرستان سروآباد دیده به جهان گشود. پدرش غفار و مادرش بانو لاله نام داشت. کاک غفار از بزرگان روستا بود که به سخاوتمندی شهرت داشت و انسانی معتقد به اسلام و فردی دانا و آگاه و بسیار شیرین سخن بود.

کیکاوس فرزند دوم خانواده و تنها فرزند ذکور خانواده اش بود. کیکاوس دوران کودکی را در همان روستا سپری کرد و زمانی که به سن تحصیل رسید بدلیل نبود مدرسه در روستا از نعمت سواد محروم شد. کیکاوس دوران نوجوانی در تمام زمینه ها الگو و سرآمد دیگران بود و بزرگان روستا در امورات روستا همواره با ایشان مشورت می کردند تا جایی که نظر ایشان قابل قبول و رضایت همگان قرار می گرفت. نبوغ، جوانمردی، دانایی و استعدادهای خدادادی کیکاوس از ایشان مردی شاخص و نامدار ساخته بود.

سفر و دیدار با اهالی سایر روستاها و شهرها ایشان را روز به روز تواناتر و پخته تر کرده بود؛ تا آنجا که علاوه بر مسئولیت امور زادگاهش، مردم سایر روستاها برای آشتی کردن و پایان دادن به جنگ و خونریزی ناشی از اختلاف قبیله ای نزد ایشان می آمدند. شهید پیری در تمام امور به خدا توکل می کرد و یار و یاور مستمندان و مستضعفان بود. اولین مدرسه را در روستا بنا کرد و بازسازی و تعمیر پل ها، احداث و بازسازی راهها، مساجد، خانقاه ها و مراکز دینی از کارهای روزمره و عادی ایشان بود، شوخ طبعی، دلیری، سخاوتمندی، دانایی و مردانگی از خصوصیات بارز ایشان بود.

از آنجا که ظلم و ستم رژیم پهلوی از بالا ترین رده مملکتی تا پایین ترین رده بر ملت روز به روز آشکار تر می شد و عمال رژیم به جای خدمت به مردم، خود را ارباب مطلق مردم می دانستند و در شرایطی که این ظلم و ستم ها در روستاها بیشتر نمایان بود، شهید پیری در همان دوران جوانی چندین بار با عمال رژیم درگیر می شود.

با پیروزی انقلاب، شهید پیری طی جلساتی که با تنی چند از یاران انقلابی از سایر روستاها داشت به تشکیل گروهی انقلابی همت گماشت. هر چند کار بسیار خطرناکی بود و چنین اقداماتی از کمتر کسی بر می آمد اما هدف شهید والاتر از آن بود که به عواقب آن بیندیشد. با ورود سپاه به شهر کرمانشاه، شهید پیری تصمیم می گیرد به سپاه ملحق شود و به عضویت رسمی سپاه در آید.

شهید پیری با آشنا کردن مردم با انقلاب اسلامی و آرمان های انقلاب بر تعداد یاران انقلاب می افزود، تا اینکه توانست در زادگاهش ـ دلمرز ـ که حدود صد خانوار بودند حدود 90 نفر را به عضویت رسمی سپاه و بسیج درآورد، تا مرز عراق را پاکسازی کنند و کمتر جایی را می توان نام برد که شهید پیری و یارانش در پاکسازی آنجا نقش نداشته باشند.

اولین گروهی که به پاکسازی روستای دزلی و منطقه اورامانات اعزام شدند، گروه ایشان بود که به نقل از همسنگرانش و تا رسیدن نیروهای کمکی سپاه از مریوان یک شبانه روز به تنهایی در مقابل نیروهای دشمن ایستادگی کردند و حماسه دیگر ایشان در روستای ژنین که فرمانده پایگاه بودند و شب حدود هشتاد نفر ضد انقلاب به پایگاه حمله می کنند که به تنهایی تا صبح دفاع می کند و پایگاه را تسلیم دشمن نمی کند و دشمن یک بار دیگر ناکام می ماند.

شهید پیری در هر عملیاتی جزء اولین پیشگامان بود و یکی از بزرگترین سنگر سازان بی سنگر بود که در روز بیست و ششم فروردین ماه سال 1364 در حالی که فرماندهی روستاهای دل و دلمرز و زوم و رودبار و دیوزنا و جولانده را بر عهده داشتند در حین مأموریت ما بین روستای دلمرز و دشته قلبی با کمین منافقان ضد انقلاب از پشت سر مورد حمله قرار می گیرد و به درجه رفیع شهادت نائل می آید.

انتهای پیام/