به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اوشیدا؛ هر چند اهداف کلان مثل اشتغال و عدم مهاجرت و توسعه پایدار منطقه در طرح گنجانده شده است ولی آنچه از مطالعه و بررسی اجمالی طرح می توان برداشت کرد یک طرح آبرسانی است به منظور توزیع عادلانه منابع آب محدود و حیاتی سیستان و افزایش راندمان مصرف آن.
اگر مسئولین کشوری و استانی و سیستان اعتقاد به این دارند که این طرح حلال مشکلات اشتغال زابل است و در رسانه ها، مصاحبه ها و سخنرانی سیاسیون و اجرایی ها هم طوری بیان شده و تعریف شده که گویا این طرح منجی سیستان و حلال مشکلات تلنبار شده سیستان است. مطمئن باشند که لازمه توسعه کشاورزی اتخاذ راهبردها متنوع و متفاوت و برنامه های عملیاتی پیچیده و زیادی است که در دنیا هم تجربه شده و توسط سازمانهای مختلف هم برای فقرزدایی، اشتغال و توسعه کشاورزی و افزایش تولید توصیه شده است.
این طرح بدون شک می تواند یکی از طرحهای اساسی و زیر بنایی توسعه کشاورزی سیستان باشد نه حلال مشکلات سیستان.
حل مشکلات سیستان را علاوه بر کشاورزی باید در سایر بخشها صنعت، تجارت، خدمات، توریست، و اکوتوریست جستجو کرد.
از قدیم گفته اند مقاومت و قدرت تحمل بار توسط یک زنجیر تابعی از ضعیف ترین حلقه آن هست، حال که انتخابات نزدیک و بازار تبلیغات داغ است حواسمان باشد که کشاورزی همان طور که مزیت منطقه است، ضعیف ترین حلقه زنجیر توسعه سیستان است چون ماده تشکیل دهنده این حلقه باید از جایی دگر جریان یابد و این حلقه زنجیر ضعیف و پاره شدنی است.
تا دیر نشده جامع نگری را در توسعه سیستان مدنظر قرار دهیم، داستان موافقین و منتقدین طرح داستان ترسیم فیل است.
هدف ترسیم فیل اشتغال و توسعه سیستان است ولی فقط پاهایش ترسیم میشود و صاحب کار ناراحت خواهد شد که فیل کجاست بنابراین این طرح ضروری و لازم بخشی از تغییر نظام زراعی سیستان نه نظام کشاورزی سیستان است و نه نمره صفر می گیرد و نه صد ؛ نمره را مردم در سال تحویل طرح خواهند داد.
انتهای پیام///
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه