تبریزی‌ها در دو هفته گذشته «یک پلاسکو» زباله تولید کرده‌اند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، رشد مصرف گرایی و بی توجهی به موضوع حفظ محیط زیست و منابع طبیعی، از جمله مباحثی است که مشمول عبارات فوق می شود. در زندگی امروزه، این دو، دست به دست هم داده و برای انسان، فضایی مغشوش و آلوده تولید می کنند که نتایج غیرقابل جبران آن در مدتی بسیار اندک، گریبانش را می گیرد و بر روی تمام ابعاد زندگی شخصی و اجتماعی اش سایه می گسترد.

سازمان مدیریت پسماند شهرداری تبریز، اخیرا با انجام مطالعات و ارزیابی های ویژه ای پیرامون زباله های تولیدی در تبریز، نتایج حاصله نشان گر وضعیتی اسف بار است؛ طبق این ارزیابی ها، از آغازین روزهای اسفند، زباله تولیدی شهر تبریز، با ۵۰۰ تن افزایش، به ۱۶۰۰ تن در روز رسیده است. به بیان دیگر، تبریزی‌ها در دو هفته گذشته، به اندازه یک پلاسکو زباله تولید کرده‌اند. (کل نخاله‌های استخراج‌‌شده از آوار پلاسکو ۲۰ هزار تن بود.)  این افزایش چشمگیر، از سبک و سیاق زندگی ایرانیان –خاصه در تبریز- حکایت دارد.

زباله تولیدی در بیشتر اوقات، فاقد تفکیک تر و خشک است. همین امر، حجم عملیات جمع‌آوری، پالایش و سامان‌دهی زباله را چند برابر می‌کند. به این ترتیب، بخشی از هزینه‌های عمران و زیبایی و فضای‌سبز شهر، معطوف پروژه‌های پسماند می‌شود. نهایتاً این رویّه، در طی چند سال، شاخص‌های توسعه و پیشرفت شهر را تحت‌تاثیر سوء خود قرار می‌دهد.

این در حالی است که از چند سال پیش، شهرداری تبریز با محوریت سازمان مدیریت پسماند، برنامه های فرهنگی، آموزشی را بر اساس ترویج مدیریت زباله در میان خانواده های تبریزی و با مبنای تفکیک زباله آغاز کرده است و انصافا نیز در این زمینه، به موفقیت هایی دست یافته است؛ اما همانند هر امر دیگری که در میان ما معمول است، هنگام ازدحام برنامه های کاری و افزایش حجم زباله تولیدی، قوانین و آموخته ها کمرنگ تر می شوند و همان می شود که ارزیابی های سازمان مدیریت پسماند نشان داده است! در عین حال، بخش چشمگیری از این زباله ها، اقلامی هستند که هنوز می توانند مورد استفاده قرار گیرند و تنها از سر تجمل گرایی، به سویی نهاده شده اند. مطمئنا بازبینی و بررسی زباله های روزانه در کاهش زباله های تولیدی و نهایتا در حفظ سلامت محیط زیست و منابع طبیعی، موثر خواهدبود.

مدیریت زباله، امری است که باید به عنوان یک مورد الزامی در میان اصول زندگی گنجانده شود و در کنار آن، تحلیل خوب و مفیدی از تاثیر آن در اقتصاد خانواده صورت گیرد تا شهروندان، آگاهانه و با علم بر منافع آن، برای یادگیری و کاربرد آن تلاش کنند.