تلفیق عشق و تعهد در آتش نشانی/ آتش نشانی فقط اطفاء حریق نیست / خانواده ها در شغل آتش نشانی سهیم اند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نافع؛ نزدیک به سال تحویل که می شود، مردم در انتظاری لبریز از شادی پای سفره های هفت سین خود به شمارش  ثانیه ها  می نشینند، در این میان عده ای هستند که در منازل خود و در کنار خانواده این لحظات را سپری نمیکنند همان ها که  چندی پیش حادثه پلاسکو آنچنان جوانمردی آنها را نمایان کرد، که مرد و زن، کوچک و بزرگ در حالی که اشک به چشمانشان امان نمیداد به این افراد افتخار می کردند.

به یکی از آتش نشانی های شهرمان رفتیم تا از نزدیک با آنها گفت و گویی داشته باشیم و از لحظات تحویل سال و زمانی که در کنار خانواده های خود بخاطر امنیت ما نیستند بیشتر بدانیم؛

هرساله از 25 اسفند آماده باش هستیم

ابتدا به سراغ مسئول شیفت ایستگاه آتش نشانی شهرک مدرس رفتیم  وی در رابطه با این که چقدر پیش می آید لحظات تحویل سال کنار خانواده نباشند اینگونه بیان میدارد: ما هر ساله از 25 اسفند ماه تا 15 فروردین هر ساله آماده باش هستیم، چون بیشتر همشهری ها مسافرت می روند و منزلشان خالی می ماند، این امکان وجود دارد که منازل آنها دچار سانحه ای چون آتش سوزی شود که ما کارهای امدادی آن را انجام میدهیم و یا مسافرانی که از سایر شهرها می آیند، شاید مشکلی برای خودشان و یا خانواده هایشان پیش بیاید از لحاظ امداد رسانی ما آتش نشان ها 24 ساعته آماده باش هستیم، فرقی هم نمیکند چه سال تحویل باشد چه چهارشنبه سوری و یا سیزده به در باشد اتفاقا روزهای خاص اضافه هم هستیم شیفت های استراحت نیز کمک می کنند.

ناصر رنجبران در ادامه با اشاره به سال تحویل 95  تصریح می کند: سال 95 هم ما در ایستگاه آماده باش بودیم.

وی در رابطه با احساسی که لحظه تحویل سال وقتی که در کنار خانواده نیست به وی دست می دهد، میگوید: یک لحظه به آدم احساسی دست می دهد که دوست دارد در کنار خانواده اش باشد ولی این که در حال خدمت رسانی به همشهری ها در آن زمان هستیم یک لذت خاطری برای ما دارد که دوری از خانواده را تسکین می دهد.

رنجبران از سختی های شغل آتش نشان ها تصریح می کند: در کل شغل ما چون با حوادث سر و کار داریم، دائم در خطر است، بیشتر امداد رسانی های ما مربوط به داخل شهر است.

وی ادامه می دهد: کارهای بیرون شهر مثل تصادفات را بیشتر هلال احمر انجام میدهد ولی در داخل شهر کلا به عنوان نیروی خدماتی از یک حیوان موذی گرفته تا خرابی آسانسور که بیشتر در ایام تعطیلات رخ می دهد( آسانسور به علت استفاده بیش از اندازه افرادی که سوار آن می شوند خراب می شود) یا اکثرا مواردی که کلیدهای جابه جا میبرند و یا خانه هایی که خالی از سکنه است شیرهای تأسیسات آنها پارگی پیش می آید و موجب آب گرفتگی می شود ویا اتصالی برق ممکن است هنگامی که نیستند پیش بیاید، برعهده ما است.

همکاری مردم با آتش نشانان خوب است

این آتش نشان در خصوص میزان همکاری مردم در مواقعی که حادثه ای رخ می دهد می گوید: در بحث ترافیک همکاری مردم خوب است وقتی صدای آژیر آتش نشانی به صدا در می آید اکثرا رعایت میکنند و راه را برای آتش نشانها باز میکنند.

وی ادامه می دهد: اگر برای عده ای حادثه ای رخ بدهد مردم با سامانه 125 با تماس میگیرند ما از طریق بیسیم مطلع می شویم و بین 3 الی 5 دقیقه خود را به محل حادثه می رسانیم.

رنجبران در رابطه با رضایت قلبی اش از این شغل پر خطر ابراز میدارد: من از شغلم راضی هستم و خودم به خاطر علاقه ای که به کارهای امدادی داشتم به این شغل جذب شدم.

خانواده ها در سختی های شغل ما سهیم اند

مسئول شیفت ایستگاه مدرس در رابطه با رضایت خانواده ها با وجود تمام سختی هایی که در این شغل است خاطر نشان می کند: خانواده آتش نشان ها نیز در این سختی ها سهیم هستند چرا که ما 24 ساعت شبانه روز در کنارشان نیستیم و یا زمانی که از کنارشان میرویم، چون شبها در شیفت به صورت آماده باش بیدار هستیم ، یا حریق و تصادفی بوده است خستگی را با خودمان به خانه میبریم و آنها نیز به نوعی در سختی های شغل ما شریک هستند.

وی در خصوص سختی های این شغل برای خانم ها می گوید: خانم ها بیشتر راضی نیستند چرا که دوست دارند کسی بچه ها را حمایت کند و در خانواده هایی که مرد خانواده چنین مشاغلی دارند بیشتر مسئولیت ها دست خانم ها می افتد، به همین خاطر از لحاظ مسئولیتی وظایف خانم ها دو برابر میشود، نبود ما را نیز بیشتر احساس میکنند چرا که هم کارهایی را که وظیفه ما است بر دوش آنها افتاده  و هم وظیفه مادری خود را باید انجام بدهند و این برای آنها واقعا سخت است.

آتش نشانی فقط اطفاء حریق نیست

این مسئول با اشاره به این که بیشتر مردم تصور میکنند وظیفه آتش نشان ها فقط خاموش کردن آتش است تصریح میدارد: کسی اطلاع ندارد که در آتش نشانی 47 مورد کار عملیاتی وظیفه ما است یک مورد آن مربود به اطفاء حریق  است، 46 مورد آن بحث تصادفات، آب گرفتگی در معابر، سقوط از ارتفاع، آسانسور، حیوانات موذی، بیشتر آسیب های بارندگی و سیل ها است امداد کوهستان است در خصوص ریزش بهمن و بیشتر کارهای ما در حوزه نجات است، ولی بیشتر مردم فکر میکنند که آتش نشانی در بحث اطفای حریق وارد می شود، در حالی که تمام وسائل ما مربوط به نجات است.

در ادامه به سراغ یکی از آتش نشان ها میرویم وی در رابطه با حوادثی که پیش آمده تمایلی به ذکر آنها ندارد و زیاد خوشایند نمیداند.

حسن کفعمی می گوید: اتفاقاتی که بیشتر رخ می دهد و ما باید به محل حادثه برویم مربوط به نجات و یا خدایی نکرده مصدوم است و زیاد خوشایند نیست.

وی در رابطه با اتفاقی که برای یکی از اتوبوس های راهیان نور چندی پیش رخ داد تصریح میدارد: چپ شدن آن اتوبوس در صبح زود تقریبا 6یا 7 بود به دلیل بارش باران و لغزندگی جاده اتفاق افتاد که ما آن زمان به محل حادثه رفتیم و در آن جا حاضر شدیم.

کفعمی با بیان این که زیاد اتفاق افتاده است که سال تحویل در کنار خانواده نباشد اظهار داشت: پیش آمده است که سال تحویل در کنار خانواده نباشیم و خب دوست داشته باشیم کنار خانواده باشیم اما وظایف شغلی و تعهد ما  که این شغل و خدمت رسانی به مردم را پذیرفته ایم اینگونه ایجاب میکند که در خدمت مردم باشیم و این هدف است که در کار برای ادامه به ما انگیزه می دهد.

پس از گفت و گو و عکس هایی که از آتش نشان ها می اندازیم هنگامی که  از محوطه آتش نشانی بیرون میرویم، به سمت خانمی که در حال رفتن به مسجد است و از ساکنین آن محله می باشد رفته و از وی در رابطه با شغل آتش نشانی میپرسیم، این خانم در پاسخ به سوال ما میگوید: این شغل واقعا سخت است و فردی که میپذیرد در این شغل باشد فرد ریسک پذیری است.

عظیمی ابراز میدارد: برای من سخت است که همسرم این شغل را داشته باشد، اما اگر ضرورت ایجاب کند تلاش میکنم بپذیرم.

وی ادامه می دهد: آتش نشانی نزدیک منزل ما است و شاید اگر در این محله آتش نشانی نبود شاید متوجه سختی که این افراد تحمل میکنند نمی شدیم.

این خانم در پایان صحبت خود بیان میدارد: امیدوارم که همیشه سرشان خلوت باشد وحوادث ناگواری در شهر رخ ندهد که حضور این افراد لازم باشد، هرچند که همین آماده باش بودن نیز برای آنها میتواند بسیار خسته کننده باشد، و در لحظاتی چون تحویل سال دوست داشته باشند در کانون گرم خانواده باشند.