به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "دانشجونیوز" ، "ولایت" واژه ای است با قدمت عمر بشریت، برگرفته از مفهوم ذاتی امامت و نبوت.
در اصل نمی شود نبی باشد، ولی هم باشد اما تبعیت در پی آن نباشد.
روشن است که امامت و نبوت حق ولایتی خود را تا به امروز برای سربلندی و ریشه دواندن هرچه بیشتر اسلام ادا کرده اند، از جان و مال مایه گذاشته اند تا اسلام به بیراهه های جهالت کشانده نشود.
و اما ولایت+مداری یا تمام دارایی که به بشر ارزانی شد، با عمل عموم مسلمانان و شیعیان رنگ حقیقت به خود می گیرد.
اگر اسلام گاهی از مسیر حقیقی خود منحرف می شود از کاهلی در ولایتمداری، ولایت پذیری و حتی عدم معرفت به اصل ولایت است.
مقدمه ای شد برای روشن شدن برهان حضور اجتماعی یک بانو، در اوضاع خفقان آوری که بر جوامع جهالت حاکم شده بود.
حرف از بانویی است که همه از حضور و ظهور درمحیط خانه و اجتماع ایشان مطلع هستیم.
از بانویی سخن می رانیم که مدیریت خانه را بر حضور اجتماعی ترجیح می دهند ولی چنین همسر و مادری چنان بر اوضاع برهَمِ سیاسی آن زمان تسلط داشته، که زمان ظهور در جامعه را به درستی تشخیص می دهند.
,
,
,
,
,
,
,
چنین بانویی زمانیکه حرف از گرفتن حق و دفاع از امام زمان خویش باشد، خطبه های زهرایی و گریه های دادخواهی سر می دهد.
مادرمان زهرا(س) چنان برای ما توصیف شده است که به یقین می توان گفت امامت و ولایت، سهم هر کسی جز علی(ع) بود باز هم فاطمه(س) در کوچه ها و دروازه کوفه بانگ ولایتمداری را سر میداد.
به این اصل یقین داریم چراکه ولایتمداری و حق طلبی امری مورثی در خاندان پیامبر است.
آری...
اینگونه است که بر اصول دین استوار ماندن، ثمره اش می شود استحکام اسلام و ریشه دواندن دین خدا در تمام ادوار تاریخ.
, ,
,
,
,
,
, ,
اینگونه شد که دختر پیغمبر اسلام و همسر امام عدل شیعیان جان می دهد، محسن شش ماهه قربانی می کند، یتیمی کودکانش را به جان می خرد...
اما دست از ولی زمان خود نمی کشد...
پریوش اسلام فر
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه