واردات محصولات تراریخته در شرایط تحریم به ایران/تولید انبوه تراریخته؛ تصمیم خارج از عرف دولت در برنامه ششم توسعه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زرخبر،  در بخش اول یادداشت با عنوان «محصولات تراریخته؛اما و اگرها/سلاحی تمام عیار برای برده‌داری نوین» به این موضوع اشاره شد که برخی دستکاری های ژنتیکی محصولات چنان مضر است که می‌تواند به عنوان یک سلاح تمام عیار علیه ملت‌ها و حتی برای عقیم سازی نسل‌ها مورد استفاده قرار گیرد؛ اما دانش محور بودن این محصولات و مزایای توصیفی آن به بهانه توسعه فناوری‌های نو سبب شده برخی نسبت به انجام و استفاده از آن روی خوش نشان دهند.

در بخش دوم با عنوان حمایت موسسات ظاهرا خیریه صهیونیستی از کشت تراریخته/انحصار بذرهای استراتژیک تراریخته در دست شرکت‌های آمریکایی

نیز این نکته مطرح شد که « واقعیت جهانی در مورد محصولات دستکاری شده ژنتیکی این است که با گذشت بیش از ۲۰ سال از تولید تجاری این محصولات، انحصار بذرهای استراتژیک تراریخته همچنان در دست شرکت بزرگ آمریکایی «مونسانتو» قرار دارد.»

بخش سوم

سال‌ها تحت تحریم ظالمانه کشورهای مختلف از جمله آمریکا بوده‌ایم و در حال حاضر این مساله به طور کامل رفع نشده است. آمریکایی‌ها به دلیل تحریم ساده‌ترین ابزارها و کالاها نظیر لاستیک هواپیما و تجهیزات مصرفی آزمایشگاهی را در اختیار ما قرار نمی‌دادند. اما چگونه است که میلیاردها دلار محصول کشاورزی تراریخته آمریکایی طی این چند سال وارد کشور ما شده است؟ آن‌ها همواره نشان داده‌اند که خیرخواه ملت ایران نیستند.

نگاه به محصولات تراریخته به چشم یک دانش و فناوری پیشرفته

البته ممکن است برخی از افراد در درون دولت‌های ما به صورت ناآگاهانه تحت تاثیر این کمپانی‌ها قرار گرفته باشند اما نفرات اصلی به هیچ وجه ناآگاه نیستند. دولتی‌ها ممکن است به چشم یک دانش و فناوری پیشرفته به این علم نگاه کنند و به همین دلیل برای اینکه خدمتی هم بکنند افزایش اعتبارات، تجهیز کردن مراکز و حمایت از طرح‌های پژوهشگران این عرصه را در اولویت قرار بدهند بدون اطلاع از نیت شوم اربابان این صنعت و مشکلات و مخاطراتی که ممکن است برای مردم داشته باشد.

به عنوان نمونه اخیراً یکی از مسئولین دولتی بعد از اعلام نظر برخی مراجع درخصوص احتمال زیانبار بودن این محصولات در یک موضع‌گیری اعلام کرده است که دولت مدافع فعالیت‌های بیوتکنولوژی و محصولات تراریخته است و اگر برخی افراد ملاحظات زیست محیطی دارند مباحث خود را مطرح کنند تا موضوع با مذاکره حل شود.

وی از فعالان این عرصه خواست که با سعه صدر به راه خود ادامه دهند تا پیشرفت کشور را همچنان به ارمغان آورند. هرچند تا زمانیکه تولید محصولات تراریخته در کشور پا بگیرد همچنان مخالفت‌هایی با آن وجود خواهد داشت.

مراجع تقلید از جمله آیت‌الله مکارم شیرازی و آیت‌الله علوی گرگانی در پاسخ به سوالات مطرح شده در این خصوص بیان داشته‌اند «در صورت اثبات مضر بودن این فراورده‌ها؛ تولید تجاری آن‌ها جایز نیست». آیت‌الله مکارم شیرازی مرجع تقلید شیعیان با بیان اینکه «ما خلقت را کامل می‌دانیم»، اصل را بر «عدم دستکاری در خلقت» دانسته و فرموده‌اند: باید اجازه بدهیم خلقت در همان مسیرش ادامه یابد. دستکاری در طبیعت برای کسی که به نظام کامل آفرینش معتقد باشد کار خلافی است.

کسی هم که اعتقاد نداشته باشد می‌داند که طبیعت خیلی باهوش عمل می‌کند و مُهره‌چینی دقیق کرده است. بنابراین باید خیلی با احتیاط به آن بپردازیم؛ خیلی باید ملاحظه کنیم و مراقب باشیم. اصل اولیه برای ما «عدم دستکاری در نظام خلقت» است.

به نظر می‌رسد موافقان تراریخته، مخالفان و منتقدان را علم‌ستیز و فناوری هراس خطاب می‌کنند از طرفی مخالفان تولید و مصرف این محصولات معتقدند وقتی کشورهایی مانند آلمان و سوئیس که سرآمد دانش و فناوری در جهان بوده، تولید محصولات تراریخته را ممنوع کرده‌اند باید گفت آلمان‌ها و سوئیسی‌ها فناوری هراس و علم ستیز هستند؟

مخالفان تولید و مصرف تراریخته در ایران معتقدند این موضع در سه حوزه اخلاق زیستی، علمی و شرعی جای بحث دارد.

باتوجه به مطالب بیان شده توجه به نکات زیر ضروری به نظر می‌رسد:

۱- پایبند بودن به اجرای قانون ایمنی زیستی از سوی شرکت‌ها و موسسات مرتبط؛ در غیر اینصورت مخاطرات احتمالی این محصولات به مصرف کنندگان و محیط زیست منتقل می‌شود.

گلوله‌های خوراکی با نام تراریخته

۲- از آنجائیکه موضوع محصولات تراریخته فقط یک موضوع حیطه مهندسی ژنتیک و بیولوژیک نیست و با توجه به ابهاماتی که در این زمینه وجود دارد بهتر است واردات محصولات تراریخته روند نزولی به خود گرفته و در یک بازه زمانی قطع شود. همچنین تولید تجاری این محصولات تا زمانی که بررسی‌ها و آزمایشات علمی به طور کامل انجام و نتایج آن‌ها مشخص نشده به صلاح کشور ما نیست.

۳- باتوجه به مشکلات زیست محیطی و همچنین تبعات اجتماعی و اقتصادی تراریخته‌ها و حتی ارتباط با افزایش برخی بیماری‌ها مانند سرطان که می‌تواند موجب لطمات جبران‌ناپذیری در جامعه گردد بهتر است تحقیقاتی در این زمینه از سوی مراجع مسئول صورت پذیرد.

لزوم تغییر سبک زندگی برای کاهش واردات محصولات تراریخته

۴- با فرهنگ‌سازی و کم کردن مصرف روغن و کمک به سلامت جامعه، کاهش چاقی، دیابت و سکته‌های قلبی خواهیم توانست کل نیاز روغنی کشور را از منابع غیر تراریخته تامین کنیم.

۵- سرمایه‌گذاری وسیع و خطرپذیر معاونت فناوری ریاست جمهوری بر روی حدود ۲۰ طرح تراریخته و همچنین تکلیف دولت بر تولید انبوه محصولات تراریخته در برنامه ششم توسعه کشور تا حدودی خارج از عرف مدیریت فناوری است.

۶- حمایت مالی از شرکت‌های دانش‌بنیان پس از تولید محصول و اخذ مجوز شورای ملی ایمنی زیست منطقی است؛ اما اگر سلامت یا مخاطرات زیست محیطی این محصولات تایید نشود و ورود آن‌ها به بازار مجاز نباشد اینگونه سرمایه‌گذاری تا حدود زیادی مورد انتقاد و بی‌بازگشت است.

خطر اگرو تروریسم با هجوم محصولات تراریخته

۷- خطر هجوم محصولات آلوده به کشور در برنامه ششم توسعه متصور است، به طوری که برخی کارشناسان نسبت به قانونی شدن طرح صهیونیستی اگرو تروریسم در خلال تصویب لایحه برنامه ششم توسعه کشور هشدار داده‌اند. در این طرح آن‌ها می خواهند استاندارد غذای مردم دنیا را تعیین کنند. ذائقه مردم را تغییر دهند که این خود به نوعی استعمار و استثمار است و نوعی وابستگی غذایی را در میان مردم جهان تحت عنوان حمایت غذایی و کارهای خیریه ایجاد کنند که بنابر گفته برخی از کارشناسان یکی از عوارض این اقدام صهیونیست‌ها در بلند مدت عقیم شدن و ناباروری است.

۸- لزوم تمرکز بر داشته‌های بومی کشاورزی ایران به جای روش‌هایی مانند دستکاری ژنتیکی و همچنین لزوم برچسب‌گذاری بر روی محصولات تراریخته شده تا مصرف کننده با علم به دستکاری ژنتیکی محصول آن را خرید نمائید.

انتهای پیام/