اسامی و القاب جالب «برف» در مغان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛   به نقل از صبح مغان، بارش برف در اکثر مناطق مغان که چند روزی را میهمان این منطقه بود موجب خوشحالی کشاورزان و زنده شدن خاطرات مردم در به کار بردن اسامی و القاب ویژه برف نمود.

ساکنان منطقه مغان موقع بارش برف و باران اسامی و القاب ویژه ای به نحوه بارش ها می دادند که در نوع خود جالب توجه است.

یکی از اسامی که گذشتگان و افراد مسن در موقع بارش برف عنوان می کردند «قش باشی» است که به هنگام بارش اولین برف زمستانی از ان استفاده می کردند.

یکی دیگر از اسامی که گذشتگان و افراد مسن به بارش برف عنوان می کردند و بعضا در این زمان هم استفاده می شود « گوش باشی» است.

علت این نامگذاری به این خاطر بود که اندازه برف به حد سر یک پرنده(گنجیشک) می رسید.

این نوع از برف خیلی پرحجم و قوی است که در عرض مدت کمی می تواند سطح زمین را سفید پوش کند.

نام دیگری که گذشتگان و افراد کهن سال از ان یاد می کنند «آغ لاواش» است.

علت اینکه به برخی از بارش های برف «آغ لاواش» می گفتند ان بود که مردم بارش برف را نشانه رزق و روزی می دانند و اغلب، این برف در نیمه های اسفند ماه و در نزدیکی عید نوروز می بارید.

« کورداوغلی» لقب دیگری بود که به بارش برف در فصل زمستان می گفتند.

این نوع بارش نیز از نظر گذشتگان در حدود یک ماه مانده به اخر سال می بارید.

«قرجی» عنوان دیگری است که به برخی از بارش ها اطلاق می شود که به صورت یخ مانند و ریز می بارد.

«قیروو» یا همان شبنم زمستانی که به صورت برف گونه در شاخ و برگها و دیوارها می‌نشیند اصطلاح بعدی مردم مغان در موقع بارش برف بود که از ان استفاده می کردند.

« آلاچرپو» لقب دیگری است که اهالی ساکن در مغان به هنگان بارش برف و یا باران از ان استفاده می کردند.

علت این نامگذاری از سوی بومیان مغان این بود که برف به صورت پراکنده می بارید.

«شاخدا» رطوبت زیاد هوا که در سرمای شب بر بوته‌ها می‌نشیند و برگها را می‌میراند. شاخدا تقریباً از اواخر مهرماه پدیدار می‌شود. و در مرحله اول برگ تاکها را می‌خشکاند و به ندرت در اواخر فروردین آمده و به جوانه‌های تاک و جالیز لطمه می‌زند. که گاهی خسارت نیز به بار می‌آورد.

«شپه» اصطلاح دیگری است که موقع بارش برف در حجم زیاد و فوری رخ می دهد. شپه اغلب همراه باد می بارد و همین علت سبب جمع شدن مقادیر زیاد برف در گوشه ها و تنگ ها می شود.

و آخرین لقبی که در این نوشتار به آن اشاره شده و اهالی مغان موقع بارش برف از ان استفاده می کنند لقب « سولو قار» است که به معنای برف آبکی است.

با توجه به اینکه این اسامی و القاب بر اساس اظهارات افراد مسن و با تجربه و به منظور آشنایی مردم از واژه های خاص جمع اوری شده اما احتمالا عناوین دیگری هم وجود داشته باشد که خوانندگان این نوشتار می توانند در بخش نظرات به ان اشاره کنند.

انتهای پیام/