وضعیت عجیب یک بیمارستان در گیلانغرب/ مریض خانه ای با تختهای بیمار بدون پتو و بالش + تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا سایت محلی  مطلع الفجر نوشت: بیمارستان الزهرا (س)گیلانغرب  که در چند سال اخیر با اعتبارات تخصیص یافته به قول مسئولان توسعه یافته و جزو بیمارستانهای درجه دو تعریف شده است اما متاسفانه در عمل چیزی که نشان از این ترفیع جایگاه باشد  به شایستگی ملموس  نیست.

شهرستان گیلانغرب یکی از بزرگترین شهرستانهای استان به شمار می آید و از آنجا که بیمارستان الزهرا (س) تنها مرکز درمانی بزرگ در این شهر است طبیعتا تعداد مراجعات مردمی و بیماران به این مرکز زیاد و از طرفی نیازمند ارایه خدمات کیفی از سوی مسئولان بیمارستان است.

این مراجعات زیاد طبیعتا می تواند تعدد انتقادات از خدمات این مرکز درمانی(بیمارستان الزهرا (س)) را بالا ببرد اما واقعیت این است که بسیاری از گلایه های شهروندان گیلانغربی به این بیمارستان دیگر از روال طبیعی خارج شده و عدم خدمت رسانی درست و دقیق به بیماران در بخشی از قسمتهای این مرکز  و حتی نبود امکالات اولیه ای چون پتو، بالش و ملحفه تخت بیماران تبدیل به یک آوازه برای بیمارستانی شده است که اخیر مسئولان بهداشت شهرستان از ارتقا سطح خدمات و درجه آن از درجه سه به دو که طبیعتا باید با کیفی شدن خدمات بیمارستان همراه باشد، خبر داده بودند.

به جز اورژانس بیمارستان که به تازگی تجدید ساخت  و به گفته مسئولات توسعه یافته است تقریبا  از فضای فیزیکی بیمارستان  به  نحو احسن استفاده نشده در حالی که هر روز یک برنامه برای آنها تعریف میشود کما اینکه اکنون بعضی بخشها در حال ساخت و ساز جدید  و مثلا برای  توسعه زایشگاه  هستند که ان شاء الله این تغییرات منتهی به اعتلای خدمات بهتر به مردم باشد.

بسیاری از مخاطبین پایگاه خبری مطلع الفجر در روزهای اخیر حضوری و یا  با ارسال پیامهایی به این سامانه خبری نسبت به اوضاع غیر قابل تحمل  برخی مشکلات و کاستی های  این بیمارستان  گله مند و گاهی معترض بودند.

مواردی که با مشاهدات عینی خبرنگار مطلع الفجر از یکی از بخش های این بیمارستان تایید شد و هیچ صفتی که نشان از یک بیمارستان درجه دو بر اساس اعتبار بخشی اخیر که منشعب از دستاوردهای طرح تحول نظام سلامت است را به استناد این گزارش  نمیتوان به این مریضخانه گیلانغرب  نسبت داد.

همراه بیماری که چند روز قبل بیمارش در بیمارستان جراحی کرده بود ضمن گله مندی از وضعیت نا مناسب بیمارستان نحوه  اتفاقات آنجا را چنین شرح داد: بیمار بایستی در مسیر انتقال به اتاق عمل توسط یکی از اعضای کادر بیمارستان به آن منتقل شود نه اینکه توسط همراه بیمار این کار صورت بگیرد.

وی گفت: بعداز جراحی و پس  از اینکه  علایم حیاتی بیمارم از سوی یک پرستار  چک شد، خودم با تخت اتاق عمل بیمار جراحی شده را به بخش رساندم  ولی آنجا متاسفانه هیچ پرستاری کنارم نبود تا بیمارم را بروی تخت  انتقال دهم.

انتظار  بیمار جراحی شده در کنار  تخت بدون ملحفه و بالش و پتو در بخش بیمارستان الزهرا  گیلانغرب   

 این همراه بیمار ابراز داشت: بعد از اینکه با هر زحمتی بیمار را روی تخت داخل اتاق بخش به کمک سایر همراه های بیماران دیگر  انتقال دادم تازه متوجه شدم که این تخت اصلا تنظیم نشده، بالش ندارد، ملحفه  و پتو  هم ندارد.

وی تصریح کرد: بعد از نزدیک به نیم ساعت بیمار را روی تختی که ملحفه و پتویش را از همراه های دیگر بیماران  قرض گرفتم منتقل کردیم و به جای بالش هم یک کیف ابزارهایی که قبل جراحی از داروخانه خریده بودم گذاشتم، واقعا من خودم محرومیت و افتضاح امکانات را آنجا دیدم  یعنی با دست خودم با زندگی عضوی از خانواده بازی کردم.

همراه بیمارجراحی شده  پتو و ملحفه یکی از همراه بیماران دیگر را قرض گرفته و مشغول کندن سنجاقهای روی آن و برداشتن ملحفه است.

واقعیت امر اینکه باید این سوال را از سرپرست شبکه بهداشت  گیلانغرب پرسید... آیا خود آنها و یا اعضای خانواده آنها حاضرند چند دقیقه این وضعیت را تحمل کنند و در چنین فضایی  خود و یا عزیزانشان مداوا شوند و یا به اتاق عمل فرستاده شوند؟

آیا مسئولان متولی  از وضعیت این  قسمت از بیمارستان که فقط به عنوان نمونه بررسی شد، مطلع هستند؟؟ آیا این چنین خدماتی در بخش هایی که حتی بالش و ملحفه و پتو ندارند این بیمارستان را به جرگه بیمارستانهای درجه دو  رسانده اند؟

آیا شان مردم گیلانغرب  درمان شدن در چنین محیط با نازل ترین سطح خدمات رفاهی به بیماران  است که باید تحمل کنند و چیزی هم نگویند؟ آیا طرح تحول سلامت و شعارهایی شبیه به این در دولت با تخت های بدون ملحفه و بالش و پتو  محقق شده است؟؟

مباحت فوق و وضعیت ضعیف خدمات دهی در بیمارستان الزهرا (س)گیلانغرب در شرایطی اتفاق می افتد  که در مصاحبه قبلی سرپرست شبکه بهداشت  گیلانغرب با خبرنگار مطلع الفجر، وی سخن از ارتقا سطح خدمات و امکانات در این بیمارستان و ارتقا از وضعیت بیمارستانهای درجه سه به دو به میان آورد.

تخت بدون بالش و ملحفه بخش، حتی وضعیت تنظیمی آن هم کوک نیست و چند نفر باید دنبال کسی باشند تا آنرا در وضعیت مناسب برای بیمار جراحی شده قرار دهد

این بیمارستان تاکنون  بعد از ماهها فاقد پزشک متخصص کودکان است، بیمارستان از وجود یک پارکینک برای خودرو همراهان و یا بیماران که خودروهایشان را در آنجا پارک کنند محروم است  و باید راهی پس کوچه ها و حاشیه جاده مجاور بیمارستان  در شهرک سراب برای استقرارخودروهاشوند.

بیمارستان از وجود پارکینک محروم است و بیماران و همراهان آنها باید با استرس خودروها را در پس کوچه و حاشیه خیابان سراب پارک کنند

بیمارستان از وجود پارکینک محروم است و بیماران و همراهان آنها باید با استرس خودروها را در پس کوچه و حاشیه خیابان سراب پارک کنند.

امکانات سونوگرافی از ابزارهای ضروری در بیمارستان هستند که در روزهای محدودی در هفته در گیلانغرب خدمات  میدهد.

سونوگرافی که بنابراضطرار بیماران اورژانسی از واجب ترین امکانات بیمارستانی است فقط در حد 3 روز در بیمارستان وجود دارد  و اگر موردی اورژانسی پیش آید یا باید آنرا نادیده گرفت و یا راهی دیگر شهرها  شد. بیمارستان تا چند روز اخیر هنوز فاقد رییس بود و فقط یک مدیر داخلی اسما آنرا اداره میکرد.

به لحاظ اهمیت توجه به بعد سلامت و تحقق راستین  شعار طرح تحول سلامت شایسته به نظر می رسد در بیمارستانهایی که برند! درجه دو می گیرند و تعرفه خدمات آنها بر حسب این جایگاه افزایش می آید به فراخور آن نیز به شانیت مردم و سطح خدمات ارایه شده نیز از سوی مدیران متولی توجه شود چرا که بی توجهی به این حوزه در واقع نا دیده گرفتن حقوق مردمی است که برخورداری از کیفی ترین خدمات از سوی دولت حق  آنهاست.

گیلانغرب در غرب استان کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت دارای شش مرکز بهداشتی درمانی، یک پایگاه بهداشتی و 40 خانه بهداشت روستایی است.

انتهای پیام/