رتبه هایی تک رقمی که در سایه خودباوری حاصل شد/ از پزشک خارجی تا پذیرش دانشجوی پزشکی خارجی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسل فردا؛ پدران و مادرانمان بهتر می دانند! زمانی که صحبت از پزشک و خدمات بهداشتی می شد، شاید حتی بعضی ها رنگش را هم ندیده بودند! یابعضی ها می دیدند و زبانش را نمی فهمیدند!

هنگامی که کشور ٣٠میلیون نفری ایران تنها ١٥هزار پزشک داشت و حال با ٨٠ میلیون نفر جمعیت، بیش از ١٠٠ هزار پزشک عمومی و متخصص دارد.

پدر بزرگ و مادر بزرگانمان به یاد دارند، زمانی را که سیل به یکباره همه را می برد آن هم سیلی از جنس بیماری که نهاد های بهداشتی و درمانی آن وقت نمی توانستند آنطور که باید و شاید با آن مقابله کنند.

امروز ما هم می دانیم؛ می دانیم روزی در عوضِ صادرات نفت، پزشک از هند وارد می کردیم!

همه شنیده ایم و می دانیم، در ایامی کمترین خدمات با بیشترین هزینه و مشقت حاصل می شد، اما وقتی ورق برگشت و دست استعمار گران از سرمایه های این ملت کوتاه شد، به جایی رسیدیم که نه تنها تجهیزات و داروهای مورد نیاز خودمان را می ساختیم، بلکه توانستیم تعیین کننده ی مرزهای دانش علوم پزشکی باشیم.

اعتراف دنیا به پیشرفت های چشم گیر پزشکی ایران پس از انقلاب

با همه سختی ها و کینه توزی های دشمنان و علی‌رغم فشار‌های شرایط جنگی و بازسازی کشور، ایران به قطب پزشکی منطقه و غرب آسیا  مبدل و محل پناه بیماران دیگر کشورها شد.

جمهوری اسلامی ایران از همان ابتدا با مشاهده‌ اوضاع نابسامان بهداشت و درمان کشور، سرمایه‌گذاری قابل توجهی را متوجه این بخش کرد؛ تا جایی که طی سال‏های اخیر، سازمان بهداشت جهانی دو بار ایران را به عنوان موفق‏ ترین کشور جهان در کاهش نرخ مرگ و میر کودکان مورد تقدیر قرار داد.

این نتایج به قدری وسیع است که در قالب یک حوزه  نمی گنجد، از رسیدن ایران به دانش پزشکی هسته ای و پذیرش توریست درمانی گرفته  تا ابداع روش های درمانی جدید و اختراع اعضای مصنوعی که برای اولین در جهان صورت گرفت ، همه بخشی از کارنامه ی درخشان  ٣٨ ساله ایران در بخش سلامت و درمان است.

در دنیایی که سلامت به عنوان یکی از حقوق عمده ی انسانی تلقی می شود ایران اسلامی در دوران پس از انقلاب با اولویتِ ویژه دادن به این حوزه، طبق آمارها خود را در زمره سه کشور پیشرو جهان در پیوند مغز استخوان، پنج کشور برتر دنیا در شاخص انتقال خون و همچنین در زمینه درمان ناباروری ها در ردیف ده کشور برتر دنیا قرار داده است.

رتبه های تک رقمی ایران در حوزه سلامتی؛ جبران عقب ماندگی های دوران استعمارزدگی

در این مدت با میدان دادن به جوانان خوش فکر و تلاشگر ایرانی در زمینه ی ابداعات و اختراعات سلامت و درمان هم -با ساخت "نخستین" چسب بافتی هوشمند دنیا و ساخت "اولین" نای مصنوعی جهان به کمک مهندسی بافت توسط محققان کشور  و ده ها طرح به ثمر نشسته دیگر- توانسته ایم علاوه بر جبران عقب ماندگی دوران طاغوت، در کنار کشور های توسعه یافته و پیش رو در این وادی  قرار بگیریم.

"اولین" بودن ایران به همین جا ختم نمی شود؛ ایرانی که با دانشمندانی چون بوعلی شناخته می شود می تواند برای نخستین بار دارویی گیاهی با نام  <آیمود> و ثبت جهانی آن در سال ١٣٨٤ به تنها کشوری بدل شود که توانسته درمانی موثر برای ایدز پیدا کند.

پیشگام بودن ایران در زمینه گیاهان دارویی آنوقت به اثبات رسید که "آنژی پارس" اولین داروی زخم هایِ دیابتی جهان متولد شد.

فراموشمان نمی شود زمانی را که جانبازان جنگ تحمیلی را برای درمان به کشور های تولید کننده همان سلاح ها اعزام می کردیم همان مدعیان حقوق بشری که بویی از انسانیت نبرده بودند؛ اما نمی دانستند ایران به برکت خون پاک همان شهدا می تواند به  دانش و علوم آن دارو ها دست پیدا کند و بعدها توانست نخستین پروژه درمان ضایعات نخاعی را با موفقیت و بدست دانشمندان بومی خود عملیاتی کند نتایج این اقدام به قدری با ارزش و مهم  بود که نتایج و شواهد آن پس از ده سال رسانه ای شد.

گذر از دوران واردات پزشک خارجی به پذیرش دانشجویان پزشکی خارجی

انقلابی که از جنس مردم بود بهانه ای شد برای بازگشت اندیشمندان و دانشمندانی چون دکتر چمران ها و پروفسور سمیعی ها تا ایران را دارای بزرگ ترین مرکز تخصصی جراحی مغز جهان کنند و بگویند ذره ای از خاک وطنشان را به تمام دنیا نخواهند داد.

آری امروز نه تنها از پزشکان هندی در ایران خبری نیست بلکه بیش از ۱۴۰۰ دانشجو از کشورهای مختلف دنیا در حال تحصیل در رشته های پزشکی در کشور ما هستند و سالانه هزاران بیمار خارجی از سراسر جهان برای درمان به ایران سفر می کنند.

یادداشت از امیرعلی متقی

انتهای پیام/