به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «بسیج جامعه زنان»؛ سازمان بسیج جامعه زنان کشور با توجه به ضرورت بررسی چند جانبه «سند آموزشی 2030» نشست نقد و بررسی را با حضور حجت الاسلام ذوعلم، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، مسعود اخوان فرد، استاد حقوق بین الملل و کبری خزعلی عضو شورای انقلاب فرهنگی در خبرگزاری فارس برگزار کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بسیج جامعه زنان,مسعود اخوان فرد، استاد حقوق بین الملل در این نشست در خصوص موضوعات حقوقی معاهده سند آموزشی 2030، بر این تاکید کرد که هر معاهده بین المللی بین جمهوری اسلامی ایران و دول خارجی به امضا برسد، باید بر اساس اصولی که در قانون اساسی وجود دارد باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد، اما این اتفاق در پیش نویس «معاهده آموزشی 2030» نیفتاده است و امضای این معاهده نمی تواند برای کشور تعهد آور و الزام آور باشد.
وی همچنین با استناد به برخی از کلمات کلیدی و نکات ذکر شده مانند خشونت و تبعیض در معاهده، متن آن را مبهم و پیچ در پیچ دانسته و عدم پیش بینی برای تعیین مرجع تفسیری واحد در زمان بروز اختلاف را عمدی دانست.
در ادامه حجت الاسلام ذوعلم، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با اشاره به متن روی جلد این معاهده که نسخه ایرانی آن به نام «سند ملی آموزش 2030» تهیه شده است گفت: تاریخ رسمی کشور جمهوری اسلامی ایران هجری شمسی است اما سند به تاریخ 1410 نیست و تاریخ میلادی ملاک قرار گرفته شده است که این نشانه نگاهی مغایر با اندیشه اسلامی، ایرانی، درونی و متاثر از ادبیات یونسکو است.
وی همچنین داشتن سند تحول آموزش و پرورش سال 1390، سند برنامه درسی سال 1391 و سند ابلاغی مقام معظم رهبری در سال 1392 را برای تحول ساختار آموزش و پرورش کافی دانسته و گفت: از آموزش و پرورش انتظار می رفت که این اسناد را به برنامه تبدیل کند اما هنوز برنامه ای برگرفته از این اسناد در اختیار نداریم.
کبری خزعلی عضو شورای انقلاب فرهنگی نیز در این نشست با اشاره به اینکه در بند اول اساسنامه یونسکو که در سال 1346 تاسیس شده و 46 کشور از جمله ایران به رعایت آن ملزم شده و آن را امضا کردند، هدف از تشکیل این سازمان را چنین بیان می‌دارد: کمک به استقرار صلح و امنیت از طریق ترویج همکاری میان ملت‌ها در زمینه‌های آموزش، علوم و فرهنگ به منظور افزایش احترام همگان به عدالت، حاکمیت قانون، حقوق بشر و آزادی‌های اساسی برای همه، بدون توجه به تفاوت‌های نژادی، جنسیت، زبان و مذهب، مطابق با منشور ملل متحد.»، گفت: یعنی نمی خواهند مذهب را در برنامه قرار دهند، در حالیکه مردم این کشور با دادن شهید خواستار حاکمیت جمهوری اسلامی بوده و هستند و این برنامه در جهت نفوذ در کشور انجام شده است و ظاهر این برنامه ها فقرزدایی و صلح است اما در اصل ترویج الگوی سکولار مورد نظر است.
متن تفصیلی این نشست متعاقبا منتشر خواهد شد.
انتهای پیام/
مسعود اخوان فرد، استاد حقوق بین الملل در این نشست در خصوص موضوعات حقوقی معاهده سند آموزشی 2030، بر این تاکید کرد که هر معاهده بین المللی بین جمهوری اسلامی ایران و دول خارجی به امضا برسد، باید بر اساس اصولی که در قانون اساسی وجود دارد باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد، اما این اتفاق در پیش نویس «معاهده آموزشی 2030» نیفتاده است و امضای این معاهده نمی تواند برای کشور تعهد آور و الزام آور باشد.
وی همچنین با استناد به برخی از کلمات کلیدی و نکات ذکر شده مانند خشونت و تبعیض در معاهده، متن آن را مبهم و پیچ در پیچ دانسته و عدم پیش بینی برای تعیین مرجع تفسیری واحد در زمان بروز اختلاف را عمدی دانست.
در ادامه حجت الاسلام ذوعلم، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با اشاره به متن روی جلد این معاهده که نسخه ایرانی آن به نام «سند ملی آموزش 2030» تهیه شده است گفت: تاریخ رسمی کشور جمهوری اسلامی ایران هجری شمسی است اما سند به تاریخ 1410 نیست و تاریخ میلادی ملاک قرار گرفته شده است که این نشانه نگاهی مغایر با اندیشه اسلامی، ایرانی، درونی و متاثر از ادبیات یونسکو است.
وی همچنین داشتن سند تحول آموزش و پرورش سال 1390، سند برنامه درسی سال 1391 و سند ابلاغی مقام معظم رهبری در سال 1392 را برای تحول ساختار آموزش و پرورش کافی دانسته و گفت: از آموزش و پرورش انتظار می رفت که این اسناد را به برنامه تبدیل کند اما هنوز برنامه ای برگرفته از این اسناد در اختیار نداریم.
کبری خزعلی عضو شورای انقلاب فرهنگی نیز در این نشست با اشاره به اینکه در بند اول اساسنامه یونسکو که در سال 1346 تاسیس شده و 46 کشور از جمله ایران به رعایت آن ملزم شده و آن را امضا کردند، هدف از تشکیل این سازمان را چنین بیان می‌دارد: کمک به استقرار صلح و امنیت از طریق ترویج همکاری میان ملت‌ها در زمینه‌های آموزش، علوم و فرهنگ به منظور افزایش احترام همگان به عدالت، حاکمیت قانون، حقوق بشر و آزادی‌های اساسی برای همه، بدون توجه به تفاوت‌های نژادی، جنسیت، زبان و مذهب، مطابق با منشور ملل متحد.»، گفت: یعنی نمی خواهند مذهب را در برنامه قرار دهند، در حالیکه مردم این کشور با دادن شهید خواستار حاکمیت جمهوری اسلامی بوده و هستند و این برنامه در جهت نفوذ در کشور انجام شده است و ظاهر این برنامه ها فقرزدایی و صلح است اما در اصل ترویج الگوی سکولار مورد نظر است.
متن تفصیلی این نشست متعاقبا منتشر خواهد شد.
انتهای پیام/
مسعود اخوان فرد، استاد حقوق بین الملل در این نشست در خصوص موضوعات حقوقی معاهده سند آموزشی 2030، بر این تاکید کرد که هر معاهده بین المللی بین جمهوری اسلامی ایران و دول خارجی به امضا برسد، باید بر اساس اصولی که در قانون اساسی وجود دارد باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد، اما این اتفاق در پیش نویس «معاهده آموزشی 2030» نیفتاده است و امضای این معاهده نمی تواند برای کشور تعهد آور و الزام آور باشد.
وی همچنین با استناد به برخی از کلمات کلیدی و نکات ذکر شده مانند خشونت و تبعیض در معاهده، متن آن را مبهم و پیچ در پیچ دانسته و عدم پیش بینی برای تعیین مرجع تفسیری واحد در زمان بروز اختلاف را عمدی دانست.
در ادامه حجت الاسلام ذوعلم، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با اشاره به متن روی جلد این معاهده که نسخه ایرانی آن به نام «سند ملی آموزش 2030» تهیه شده است گفت: تاریخ رسمی کشور جمهوری اسلامی ایران هجری شمسی است اما سند به تاریخ 1410 نیست و تاریخ میلادی ملاک قرار گرفته شده است که این نشانه نگاهی مغایر با اندیشه اسلامی، ایرانی، درونی و متاثر از ادبیات یونسکو است.
وی همچنین داشتن سند تحول آموزش و پرورش سال 1390، سند برنامه درسی سال 1391 و سند ابلاغی مقام معظم رهبری در سال 1392 را برای تحول ساختار آموزش و پرورش کافی دانسته و گفت: از آموزش و پرورش انتظار می رفت که این اسناد را به برنامه تبدیل کند اما هنوز برنامه ای برگرفته از این اسناد در اختیار نداریم.
کبری خزعلی عضو شورای انقلاب فرهنگی نیز در این نشست با اشاره به اینکه در بند اول اساسنامه یونسکو که در سال 1346 تاسیس شده و 46 کشور از جمله ایران به رعایت آن ملزم شده و آن را امضا کردند، هدف از تشکیل این سازمان را چنین بیان می‌دارد: کمک به استقرار صلح و امنیت از طریق ترویج همکاری میان ملت‌ها در زمینه‌های آموزش، علوم و فرهنگ به منظور افزایش احترام همگان به عدالت، حاکمیت قانون، حقوق بشر و آزادی‌های اساسی برای همه، بدون توجه به تفاوت‌های نژادی، جنسیت، زبان و مذهب، مطابق با منشور ملل متحد.»، گفت: یعنی نمی خواهند مذهب را در برنامه قرار دهند، در حالیکه مردم این کشور با دادن شهید خواستار حاکمیت جمهوری اسلامی بوده و هستند و این برنامه در جهت نفوذ در کشور انجام شده است و ظاهر این برنامه ها فقرزدایی و صلح است اما در اصل ترویج الگوی سکولار مورد نظر است.
متن تفصیلی این نشست متعاقبا منتشر خواهد شد.
انتهای پیام/
مسعود اخوان فرد، استاد حقوق بین الملل در این نشست در خصوص موضوعات حقوقی معاهده سند آموزشی 2030، بر این تاکید کرد که هر معاهده بین المللی بین جمهوری اسلامی ایران و دول خارجی به امضا برسد، باید بر اساس اصولی که در قانون اساسی وجود دارد باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد، اما این اتفاق در پیش نویس «معاهده آموزشی 2030» نیفتاده است و امضای این معاهده نمی تواند برای کشور تعهد آور و الزام آور باشد.
وی همچنین با استناد به برخی از کلمات کلیدی و نکات ذکر شده مانند خشونت و تبعیض در معاهده، متن آن را مبهم و پیچ در پیچ دانسته و عدم پیش بینی برای تعیین مرجع تفسیری واحد در زمان بروز اختلاف را عمدی دانست.
در ادامه حجت الاسلام ذوعلم، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با اشاره به متن روی جلد این معاهده که نسخه ایرانی آن به نام «سند ملی آموزش 2030» تهیه شده است گفت: تاریخ رسمی کشور جمهوری اسلامی ایران هجری شمسی است اما سند به تاریخ 1410 نیست و تاریخ میلادی ملاک قرار گرفته شده است که این نشانه نگاهی مغایر با اندیشه اسلامی، ایرانی، درونی و متاثر از ادبیات یونسکو است.
وی همچنین داشتن سند تحول آموزش و پرورش سال 1390، سند برنامه درسی سال 1391 و سند ابلاغی مقام معظم رهبری در سال 1392 را برای تحول ساختار آموزش و پرورش کافی دانسته و گفت: از آموزش و پرورش انتظار می رفت که این اسناد را به برنامه تبدیل کند اما هنوز برنامه ای برگرفته از این اسناد در اختیار نداریم.
کبری خزعلی عضو شورای انقلاب فرهنگی نیز در این نشست با اشاره به اینکه در بند اول اساسنامه یونسکو که در سال 1346 تاسیس شده و 46 کشور از جمله ایران به رعایت آن ملزم شده و آن را امضا کردند، هدف از تشکیل این سازمان را چنین بیان می‌دارد: کمک به استقرار صلح و امنیت از طریق ترویج همکاری میان ملت‌ها در زمینه‌های آموزش، علوم و فرهنگ به منظور افزایش احترام همگان به عدالت، حاکمیت قانون، حقوق بشر و آزادی‌های اساسی برای همه، بدون توجه به تفاوت‌های نژادی، جنسیت، زبان و مذهب، مطابق با منشور ملل متحد.»، گفت: یعنی نمی خواهند مذهب را در برنامه قرار دهند، در حالیکه مردم این کشور با دادن شهید خواستار حاکمیت جمهوری اسلامی بوده و هستند و این برنامه در جهت نفوذ در کشور انجام شده است و ظاهر این برنامه ها فقرزدایی و صلح است اما در اصل ترویج الگوی سکولار مورد نظر است.
متن تفصیلی این نشست متعاقبا منتشر خواهد شد.
انتهای پیام/
مسعود اخوان فرد، استاد حقوق بین الملل در این نشست در خصوص موضوعات حقوقی معاهده سند آموزشی 2030، بر این تاکید کرد که هر معاهده بین المللی بین جمهوری اسلامی ایران و دول خارجی به امضا برسد، باید بر اساس اصولی که در قانون اساسی وجود دارد باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد، اما این اتفاق در پیش نویس «معاهده آموزشی 2030» نیفتاده است و امضای این معاهده نمی تواند برای کشور تعهد آور و الزام آور باشد.
,وی همچنین با استناد به برخی از کلمات کلیدی و نکات ذکر شده مانند خشونت و تبعیض در معاهده، متن آن را مبهم و پیچ در پیچ دانسته و عدم پیش بینی برای تعیین مرجع تفسیری واحد در زمان بروز اختلاف را عمدی دانست.
,در ادامه حجت الاسلام ذوعلم، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با اشاره به متن روی جلد این معاهده که نسخه ایرانی آن به نام «سند ملی آموزش 2030» تهیه شده است گفت: تاریخ رسمی کشور جمهوری اسلامی ایران هجری شمسی است اما سند به تاریخ 1410 نیست و تاریخ میلادی ملاک قرار گرفته شده است که این نشانه نگاهی مغایر با اندیشه اسلامی، ایرانی، درونی و متاثر از ادبیات یونسکو است.
,وی همچنین داشتن سند تحول آموزش و پرورش سال 1390، سند برنامه درسی سال 1391 و سند ابلاغی مقام معظم رهبری در سال 1392 را برای تحول ساختار آموزش و پرورش کافی دانسته و گفت: از آموزش و پرورش انتظار می رفت که این اسناد را به برنامه تبدیل کند اما هنوز برنامه ای برگرفته از این اسناد در اختیار نداریم.
,کبری خزعلی عضو شورای انقلاب فرهنگی نیز در این نشست با اشاره به اینکه در بند اول اساسنامه یونسکو که در سال 1346 تاسیس شده و 46 کشور از جمله ایران به رعایت آن ملزم شده و آن را امضا کردند، هدف از تشکیل این سازمان را چنین بیان می‌دارد: کمک به استقرار صلح و امنیت از طریق ترویج همکاری میان ملت‌ها در زمینه‌های آموزش، علوم و فرهنگ به منظور افزایش احترام همگان به عدالت، حاکمیت قانون، حقوق بشر و آزادی‌های اساسی برای همه، بدون توجه به تفاوت‌های نژادی، جنسیت، زبان و مذهب، مطابق با منشور ملل متحد.»، گفت: یعنی نمی خواهند مذهب را در برنامه قرار دهند، در حالیکه مردم این کشور با دادن شهید خواستار حاکمیت جمهوری اسلامی بوده و هستند و این برنامه در جهت نفوذ در کشور انجام شده است و ظاهر این برنامه ها فقرزدایی و صلح است اما در اصل ترویج الگوی سکولار مورد نظر است.
,متن تفصیلی این نشست متعاقبا منتشر خواهد شد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه