معیارِ قبول یا رد بـرجام، رای ملت است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، "بــرجــام"، واژه‌‌ای که مدتی است وارد ادبیات سیاسی کشور شده و یکی از دستاوردهای  دولت تدبیر و امید محسوب می‌شود. معاهده‌‌ای که امضای آن دو سال و نیم طول کشید و هدفش رفع فشارهای اقتصادی برمردم در اثر تحریم‌‌های ظالمانه غرب وآمریکا بود.

امضای معاهدات بین المللی به دلیل ماهیت این قراردادها و الزام‌‌های حقوقی اجرای آن از دیرباز مورد توجه کشورها بوده است. در برجام نیز به دلیل ماهیت قرارداد، الزام‌‌های بین المللی برای دو طرف امضا کننده لحاظ شده است، به طوری که در اولین روزهای امضای توافق، تعهدات بیشمار ایران در اجرای مفاد برجام به انجام شد و دولتمردان منتظر عملیاتی شدن تعهدات طرف مقابل بودند.

در اولین روز توافق، روزنامه‌‌های طرفدار برجام با تیترهای خود خبر تمام شدن تحریم و شروع روزهای خوب برای ایران را منتشر کردند. فضای عمومی کشور به دلیل اظهارات مقامات مسئول و جو رسانه‌‌ای در روزهای اول مملو از نشاط و سرور بود و غالب مردم، به ایرانی بدون تحریم فکر می‌کردند اما چندی نگذشت که استمرار روال سابق برجام را بی‌‌اثر و تفاوت ملموسی در زندگی مردم ایجاد نشد و در نهایت به دلیل افزایش مطالبات درخصوص نتایج موعود برجام برخی از مسئولین ارشد کشور از بی‌اثر بودن برجام و از فرایند پوچ آن سخن به میان آوردند.

نکته بسیار مهم در روند اجرای برجام، اقدامات دوطرف بود، طبق گزارشات آژانس بین المللی، ایران به تمامی تعهدات خود در برجام عمل کرده و نمره قبولی را اخذ کرده بود اما با استناد به سخنان مسئولین ارشد، طرف غربی در اجرای تعهدات خود کارشکنی کرده بودند.

نمونه‌‌های متعدد بدعهدی طرف غربی در طول یکسال به قدری بود که شخص رئیس جمهور به عنوان وکیل مدافع اصلی این معاهده نیز به ناچار لب به اعتراض گشود و از طرف غربی گله نمود. باوجود برخی تغییرات درخصوص مباحث بیمه و صادرات نفت که آنها هم تحت شرایطی انجام شده است، روند بدعهدی طرف‌‌های غربی همچنان ادامه یافت و درمورد آخر به تمدید تحریم‌‌های ایران توسط آمریکا ختم گردید.

در این مدت مخالفان مبنایی و موافقان اصلی برجام از ایرادات، ضعف‌ها، دستاوردها و محاسنات آن بارها سخن به میان آورده‌اند اما می‌توان گفت که تمامی آنها برروی یک موضوع نظری مشترک دارند و آن عدم لغو تحریم‌ها پس از برجام است. ماهیت قبول مذاکره و انجام توافق با توجه به سیاست کلی جمهوری اسلامی تنها لغو تمامی تحریم‌های یکجانبه علیه ایران اسلامی بود و همین ایراد اصلی است برجام را تقریبا به تعهدی پوچ تبدیل کرده است.

یکسال از گذشت امضای توافقی می‌گذرد که عده‌ای آنرا فتح الفتوح قرن و عده‌ای زیانبارترین سند علیه جمهوری اسلامی می‌دانند اما فارغ از حواشی سیاسی و رسانه‌ای، معیار و میزان برجام، نظر مردم و تاثیر آن برزندگی مردم است؛ این مردم ایران هستند که باید اثر برجام را در زندگی خود احساس کرده و از آن دفاع کنند.

شفاف است که اگر برجام توانسته نیازهای اصلی مردم را در عرصه‌های مختلف برآورد سازد دیگر نیازی به دفاع تمام قدم دولت مردان از آن نیازی نخواهد بود و هیچ جای نگرانی برای آنها باقی نخواهد ماند؛ بی شک، یکی از مولفه‌های اثبات ادعاهای امروز دولتمردان در خصوص نتایج برجام صندوق‌های رای ریاست جمهوری سال آینده خواهد بود.