بی‌توجهی و بی‌مهری به شعر معاصر ایران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به تازگی اولین مجموعه شعر «پرنده ای بالای میدان مین» از ارسلان باقری شاعر جوان استان بوشهر منتشر شده است.

این هنرمند شاعر در گفتگو با سیرنگ در خصوص اولین مجموعه شعر منتشر شده خود اظهار داشت: این کتاب شامل 53 شعر بلند سروده شده از سال 78 تا 92 در 72 صفحه توسط نشر شانی با تأخیری سه‌ ساله منتشر شده است.

ارسلان باقری در خصوص قالب و موضوع اشعاری خود اظهار داشت: اشعار کتاب در قالب سپید هستند اما موضوع را نمی‌شود پیش‌بینی یا انتخاب کرد زیرا اغلب برای من شعر خودش موضوع را انتخاب می‌کند و اگر قرار بر انتخاب باشد  من شعر طبیعت‌گرا با بن‌مایه‌های اجتماعی را ترجیح می دهم.

 وی با بیان اینکه نقطه مطلوب خود را هنر شعر، خلق آثاری متعهد به انسان، طبیعت و شعری ماندگار برای تمامی ادوار می‌داند، خاطرنشان کرد: مهمترین دغدغه شاعرانگی من این است که اشعارم در راستای جهان وطنی، ترجمه پذیری با زاویه دیدی تازه منجر به کشف و خلق اثری تازه شود، شعری که هم نیم‌نگاهی به المان‌های بومی و طبیعت دارد.

باقری در خصوص جایگاه شعر امروز ایران و بوشهر در میان عامه مردم، اظهار داشت: در حال حاضر ما شاهد شور و اشتیاق عمومی نسبت به شعر هستیم که اقبال عمومی در فضای مجازی هم بی‌تأثیر در این جریان نیست اما بیشتر مخاطبان دریافت درستی از شعر ندارند و در این شرایط شعر مورد بی‌توجهی و بی‌مهری قرار گرفته است.

این هنرمند شاعر در پاسخ به اینکه جشنواره‌های شعر تا چه اندازه می‌توانند به شکوفایی استعدادهای هنری مؤثر باشند؟ گفت: جشنواره‌های مستقل بی‌شک تأثیر زیادی در سنجش جایگاه شعر دارد و با وجود اینکه اصولاً داوری هنر با توجه به تعریف زیباشناسی هیچگاه خالی از سلیقه‌ی شخصی نیست اما جشنواره‌های مستقل باعث انگیزش، پویایی می‌شوند.

شعار مجموعه «پرنده ای بالای میدان مین» در خصوص الگوی هنری خود خاطرنشان کرد: امروزه دسترسی به منابع، ترجمه‌ها و متون مختلف آسان‌تر شده است و الگوها برای هنرمندان شاعر بیشتر شده است.

وی در خصوص تأثیر فضای مجازی بر محافل شعر نیز با بیان اینکه این موضوع معایب و محاسن خود را دارد، اظهار داشت: همانگونه که نمی‌توان تأثیر تکنولوژی بر فضای جامعه نادیده گرفت و تأثیر فضای مجازی بر محافل شعر و به انزوا کشیده شدن شاعران قابل انکار نیست. فضای مجازی موجب از یک سو انتشار راحت‌تر آثار، دسترسی به متون مختلف، پل ارتباطی آسان‌تر بین مؤلف و مخاطب و فضایی مناسب برای نقد و بررسی آثار می شود اما از سوی دیگر ما شاهد عامه نویسی، شلخته نویسی و غلط‌های املایی در عرصه‌ی نوشتاری هستیم.

/ انتهای پیام