جانبازی که خود ،رسانه است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از دیارآفتاب با فرارسیدن سالروز بزرگ جانباز عالم حضرت ابالفضل العباس ،تکاپوی رسانه ها برای انعکاس خاطرات و معرفی برخی از جانبازان شدت می گیرد.رسانه ای از خاطرات یک جانباز می نویسد و دیگری از انتظاراتش،رسانه ای از سختی ها و دیگری از تلاش هایش،رسانه ای از خانواده و دیگری از ...

تمام تلاش ها را که روی هم بگذاریم نمی تواند گویای تکه ای از واقعیت وجود این بزرگ مردانی شود که جان برکف تا مرز شهادت پیش رفتند و اکنون شهدای زنده برای ما هستند.

صبح که با او تماس می گیریم حاضر به مصاحبه نمی شود،می گوید آمادگی ندارم.دلم طاقت نمی آورد ساعتی بعد دوباره تماس می گیرم می گویم فقط می خواهم در باره کتاب هایتان بپرسم .
جانباز نورعلی غریبی درباره اولین کتابش میگوید،از پرشین هتل تا پیرانشهر را که خاطرات دوران دفاع مقدس است برای دخترم گفتم و او نوشت ودر سال ۸۵ منتشر شد. کتاب از پرشین هتل تا پیرانشهر به عنوان کتاب نمونه سال دفاع مقدس در سال ۱۳۸۶ انتخاب شد .
می گوید:از ابتدای جنگ تا اواسط سال ۶۳ در جبهه حضورداشتم در عملیات فتح المبین هم بودم .بیشتر در مناطق عملیاتی فعالیت داشتم.در کردستان مجروح شدم .الان از ناحیه دوچشم و دوپا دچار مجروحیت هستم.
می پرسم مشکل دارید،می گوید چراکه نه ما اسممان با خودمان است کسی که چشم ندارد و پا ندارد مگر می شود مشکل نداشته باشد.
می گویم دوست دارید امکانات خاصی برای شما در نظر گرفته شود،می گوید نه من توقع ندارم .نمی شود که همه جا را برای ما درست کنند .اصلا دنیا را مناسب من نوعی نساخته اند.کارسختی است که بتوان همه مکان ها رابرای حضورامثال من آماده کنند.
می پرسم شما در جوانی جان خود را برای این کشور به خطر انداختید ،الان وظیفه جامعه نسبت به شما چیست؟
در جوابم می گوید وظیفه ما سخت تر است .وظیفه از ما ساقط نشده است بلکه برایمان سنگین تر شده است.
گفتم چقدر مهم است که خاطراتتان را بنویسید ،گفت:خیلی،لازم است،تاثیر دارد .کم کاری می شود، خود ما کم کاری می کنیم،همه رزمندگان و جانبازان باید اولویتشان این باشد.
درباره کتاب دیگرش می پرسم ،جواب می دهد: من در کتاب خاطرات کودکیم با عنوان تادوازده سالگی سعی کرده ام شرایط و موقعیت آن زمان را با زمان حال مقایسه کنم.بیشتر مطالبم مقایسه ای است و فقر محور آن است.شرایط اجتماعی و اقتصادی آن زمان با زمان حال مقایسه شده است.
می پرسم آیا کتاب دیگری در دست چاپ دارید ،می گوید:کتابی در مورد مسائل زندگی جانبازان به زبان طنز آماده کرده ام در این کتاب مطالب و خاطرات جانبازان در رابطه با زندگی روزمره شان مطرح شده است.
در ادامه می گوید: بیشتر مردم در ارتباط با رزمندگان و جانبازان احساس می کنند با افراد خشک و بی احساس طرف هستند ،افرادی که شاید خنده و شور و نشاط برایشان بی معنی است در صورتی که از نظر روحی رزمندگان ما به خصوص جانبازان بسیار با نشاط هستند . مطالبی را نیز در خصوص مبانی فکری آماده و جمع بندی کرده ام  اما هنوز تکمیل نشده است.
در پایان هم می گوید در چند روز اخیر تماس های زیادی داشتم ،بیشتر مراکز،سازمان ها و رسانه های ما فقط در مناسبت ها به یاد جانبازان می افتند.بهتر است در کل سال به این مسائل پرداخته شود.
من که خجالت می کشم بگویم تا روز جانباز شاید لحظه ای هم به شما که جانتان را برایمان گذاشته اید ،وقت نگذاشته ام.مرا ببخششید.

۰

جانباز نورعلی غریبی ۴ کتاب از پرشین هتل تا پیرانشهر را در سال ۸۵،از میلاجرد تا میشداغ را در سال ۸۶،محورکوه خان را در سال ۸۷ وتادوازده سالگی(خاطرات من در میلاجرد)را در سال ۸۸ به چاپ رسانده است واکنون نیز مطالبی را در قالب دوکتاب که یکی با محتوای طنز است آماده چاپ دارد.
اولین کتاب وی شامل خاطراتش از ۸ سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی  با موضوعات از میلاجرد تا میشداغ، اعزام به کردستان، عملیات فتح المبین، گیلان غرب، ماموریت یک ساله در قرارگاه حمزه، آخرین اعزام به جبهه، درگیری با منافقین در اراک، و خاطرات مجروحیت و پیش‌گویی عجیب است.
این کتاب را برای دخترتش نقل کرده و نوشته وی است و کتاب محور کوه خان  که روایت وی از تابستان ۶۳ در بانه است را یحیی نیازی به رشته تحریر درآورده است.

انتهای پیام/