به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زیتون، حمید شیرازی نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زیتون,به همین زودی و در یک چشم به هم زدن، روز عرفه و عید قربان امسال فرا رسید. امسال حج و عرفه و قربان در حجاز ساکت تر از همیشه است. منا بغض داغ یکساله خود را در چادر های خالی ایران در بعثه ای که چراغش روشن نیست برای هجرت کنندگان به سوی خدا خالی می کند. امسال عرفات باز هم عرفه بدون حسین (ع)را تجربه می کند. و ایرانیان نیستند که زیارت_عاشورا بخوانند و از هر چادری ندای لبیک یا حسین بلند شود.
,هرچند عید قربان و دعای عرفه و مناسک حج خود به تنهایی ایام ویژه ای هستند، اما من بعد بدون تردید، عید قربان و ماه ذیحجه برای مسلمانان و بالاخص ایرانی ها، تقویم جداگانه ای خواهد داشت.
,اگر تا سال گذشته قربان تنها عید شناخته و جشن گرفته می شد، سعودی ها آن را به عزا تبدیل کردند و بعد از این متفاوت خواهد بود. شهادت مظلومانه بیش از چهارصد نفر از حجاج ایرانی در مناسک حج و در لباس احرام در کنار 7 هزار شهید از کشورهای دیگر، چنان سنگین و سخت است که بعید به نظر می رسد تا ابد فراموش شود.
,به همین سادگی یک سال از شهادت حاج رضا هم گذشت، ساده که چه عرض کنم، شاید اگر بگوییم ساده بود، معانی لغات را عوض کرده ایم. شاید برای خود مهاجران الی الله ساده تر از همه بود. "ساده" واژه حاج رضا بود، همه چیزش ساده بود. تصمیمات و تفکراتش، شیوه مواجهه و اقداماتش هم ساده بود.
,از همان ابتدا که در جبهه مقاومت و مبارزه با تکفیری ها حضور یافت، نشان داد که شهادت را هم ساده گرفته است. حاج رضا از نسل بعد انقلاب بود، نه انقلاب 57 را درک کرده بود و نه سنش جبهه و جنگ را قد میداد. از کلام حضرت روح الله هم در حد کتاب و فیلم دیده بود، اما انقلاب را به معنی واقعی درک کرده بود.
,رضا از نسلی بود که شهدای جنگ را آنچنان که باید از نزدیک درک نکرده ولی راهشان را به خوبی شناخته بود. شاید هنوز هم که هنوز است، هر مراسم تشییع شهیدی که در تبریز می شود، جای خالی رضا جلالی بیشتر حس می شود. مراسم شهدا را با نغمه او شناحته بودیم، بلبل نغمه خوان محفل شهدا بود.
,اگر تبریز سال گذشته غرق در ماتم شد و امروز، بعد از گذشت یک سال، این درد هنوز التیام نیافته، گذشته از عمق فاجعه منا، خود شخصیت حاج رضا بود. حاج رضا ساده بود و ساده هم رفت.
,رضا از نسل جوانهای انقلابی بود که دین و آخرتش را به دینار و دنیا نفروخت و در این بلبشور سیاست بازی و سیاست کاری، معیارش مشخص بود. عیار که رضای خدا باشد هیچ تصمیمی سخت نمی شود.
,حاج رضا در این سالها نه معیارش فلان دکتر و فلان مهندس شد و نه فلان مدیر و فلان رئیس، موضوعی که امروز آفتی برای بعضی انقلابیون قدیمی شده است. همه کس و همه چیز در نظر گرفته می شود الا آنچه که باید در نظر باشد ولی نیست.
,در مسیر محافظه کاری و عقب نشینی از آرمانها به بهانه مصلحت اندیشی نیافتاد، انقلابی بود و انقلابی ماند و همین موجب ماندگاریش شد. همانگونه که در سال 78 که نوجوانی بیش نبود سینه مقابل فتنه گران انقلاب و اسلام سپر کرد، با همان عزم جزم هم جانش را کف دست گرفت و به دفاع و مقاومت از حریم اسلام ناب در جبهه سوریه شتافت.
,حاج رضا جلالی نواب وار شهید شد. همان گونه که نواب صفوی گفت به گونه ای می میرم و از پای می افتم که از هر قطره خونم یک نواب دیگر پرورش یابد و بطالت پهلوی را اثبات کند، حاج رضا هم همانگونه از پای نشست، به گونه ای رفت که خباثت این شجره ملعونه را بیش از پیش نمایان کند. البته فرزندان واقعی خمینی غیر از این راه نمی توانند بروند. آن هایی که در مکتب انقلاب پرورش یافته اند باید هم همینگونه باشند. شهادتشان هم باید مایه روشنگری و پیروزی باشد. مکتب خمینی همچنان بعد از گذشت نزدیک به سی سال از رحلت حضرت روح الله جوانهایی هم چون حاج رضا ها تربیت می کند و همین موجب ماندگاری و پیروزی این نهضت است.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه