به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوشهرآنلاین، زمانی که احرام بستی برای طواف خانه خدای رضوان، رویِ بالِ فرشتگانی قدم‌نهادی که قبل از آمدنت، سرنوشتت را الهی نوشتند، چیزی نزدیک به مقام شهدا. چقدر آرام آمدی با شوقی وصف‌ناپذیر و چقدر آرام و سخت جان‌دادی با شهادتین و انگار خدایی که سال‌ها عبادتش را کردی به زمین آمد و تو را در آغوشش گرفت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نوشهرآنلاین,تو در میان انبوهی از مهاجران الی‌الله سبکبال پرکشیدی و پرده‌های میان خود و خدای خود را کنار زدی و شادمانه بودی حال آنکه زمینیانِ درگیرِ دنیا، حالت را جور دیگری تصور کردند و نمی‌دانند تو شاید با سختی، جان به جانان تقدیم کردی اما با کوله‌باری از ثواب‌های الهی به دیار آشنای خدا گام برداشتی.
شکی نیست که امتحان الهی تو قربانی‌کردن امیال نفسانی بود. تو آسوده خاطری و جایت امن است، مگر می‌شود در پناه نورانیت خداوند آن هم در دیاری که باقی است، خاطری ناآسوده داشته باشی؟!
اینجا با وجود اینکه ماه‌های زیادی از پرکشیدنت می‌گذرد، هنوز هم اشک دختران، مادران، همسران و پسرانی که داغ پدر، مادر، فرزند و همسر دیدند، جاری است. هنوز هم یادِ تو، کمر بسته به رنجاندن دلی که پر کشیده است برای یک لبخندتت.
اما تویی که در پناه نورانیت خداوندی، خودت بهتر از همه از این حادثه و حال و روزش باخبری. دعایی کن برای آرامش قلب عزیزانی که هنوز هم پرکشیدن یار را باور نکرده‌اند و دعایی کن که شاید به حرمت پرکشیدن مقدست دست اهرمن از گرداگرد حرم امن الهی قطع شود، تا دل‌های سوخته آرام گیرد و اشک‌هایی که همچون چشمه جاریست اندکی خشک شود.
مهاجر الی الله پرواز مقدست مبارک؛ شهد شیرین حاجی‌شدنت گوارای وجود بی‌آلایشت.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه