یاد بگیریم به گریه‌های هم نخندیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، دیروز تب فوتبال داغتر از دیگر روزها بود. قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران از بین تیم‌های استقلال تهران، استقلال خوزستان و پرسپولیس مشخص می‌شد. هواداران پرسپولیس ورزشگاه آزادی را پر کرده بودند و امید زیادی به قهرمانی این تیم داشتند. در طول هفته گذشته اکثر کارشناسان پرسپولیس را قهرمان می‌دانستند و با توجه به بازی سخت تیم‌ استقلال خوزستان مقابل ذوب آهن، پرسپولیسی‌ها خود را مدعی اصلی قهرمانی می‌پنداشتند.

همه چیز مهیای قهرمانی سرخ پوشان پایتخت بود. همانگونه که تراکتورسازی در هفته پایانی لیگ چهاردهم آماده جشن قهرمانی می‌شد. تفاوت‌های اساسی زیادی در هفته پایانی این فصل با فصل گذشته وجود داشت؛ علیرضا فغانی نقشی در داوری‌ها نداشت، کارت قرمز نامعلومی در کار نبود و حتی رضا کرمانشاهی داور دیدار پرسپولیس و راه آهن یک پنالتی به سود پرسپولیسی‌ها گرفت. پنالتی که به اذعان تمامی کارشناسان داوری بیرون ار محوطه جریمه اتفاق افتاده بود.

تفاوت دیگر این که هم اینترنت ورزشگاه قطع نشده بود و هم تلفن‌های همراه حاضرین در ورزشگاه آزادی بجز دقایق آخر،  آنتن دهی خود را از دست نداده بودند. استقلال خوزستان با دو گل از ذوب آهن پیش بود و همه از این نتیجه با خبر بودند اما در هفته پایانی لیگ چهاردهم به یکباره اعلام شد بازی همزمان بین سپاهان و سایپا که در تعیین تیم قهرمان نقش داشت، دو بر دو مساوی است و تراکتور دقایق آخر بازی را به دفاع از تساوی خود پرداخت.

همه دور زمین آماده جشن قهرمانی می‌شدند چون از نتیجه واقعی دیدار سپاهان باخبر نبودند. بعد از مشخص شدن اصل ماجرا تنها چیزی که در یادها ماند جمعه سیاه فوتبال آذربایجان بود و زخم زبان‌هایی که هواداران دیگر تیم‌ها از جمله پرسپولیس به هواداران تراکتور بابت جشن نایب قهرمانی می‌زدند.

هواداران تراکتور اگر از نتیجه دیدار سپاهان آگاه بودند هیچ وقت از نایب قهرمانی تیمشان خوشحال نمی‌شدند.

فرض کنیم در بازی دیروز در ورزشگاه آزادی بهترین بازیکن پرسپولیس بی دلیل اخراج می‌شد و در ورزشگاه اعلام می‌شد که بازی استقلال خوزستان و ذوب آهن مساوی پیگیری می‌شود. اینترنت و آنتن دهی موبایل هم قطع ‌می‌شد. پرسپولیسی‌ها به جای حمله برای زدن گل بیشتر به دفاع از برد با فاصله یک گل خود می‌پرداختند و بعد از بازی هم جشن قهرمانی برپا می‌کردند اما به یکباره اعلام می‌شد پرسپولیس نایب قهرمان شده است، آیا واقعا باز هم همه سکوت می‌کردند؟

البته در بازی دیروز آنچه واقعیت داشت این بود که پرسپولیسی‌ها از نایب قهرمانی خود بسیار خوشحال بودند چون رامین رضاییان بعد از گل اول تیمش به خوشحالی با زمان طولانی می‌پرداخت، در حالیکه تیمش به سه گل دیگر نیاز داشت. 

به قول یکی از دو آتیشه‌های تراکتور در روی سکوها که عنوان می‌کرد تا آخر عمر در هفته پایانی لیگ برتر فوتبال به یاد دل شکسته و اشک‌های هواداران تراکتورسازی در آن جمعه باید پیراهن سیاه بر تن کند.

نکته جالب توجه دیگر اینکه هواداران پرسپولیس و دیگر تیم‌ها باید بدانند نباید به گریه‌های هواداران یک تیم خندید. "یدالله فوق ایدیهم"

امید می‌رود روزی رسد که متن فوتبال بر حاشیه‌هایش غلبه کند و نتایج درون مستطیل سبز فارغ از فشارهای بیرونی کسب شوند. امید می‌رود حقایق روزی آشکار شود و رو سیاهی برای زغال‌های فوتبال بماند.