به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اردکان گویا، ملاک استاد شهید مرتضی مطهری برای طرح مسائل، نیازهای واقعی جامعه بوده است. آنچنانکه در مقدمه عدل الهی می گوید این است:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اردکان گویا,«این بنده از حدود بیست سال پیش که قلم به دست گرفته، مقاله یا کتاب نوشتهام، تنها چیزى که در همه نوشتههایم آن را هدف قرار دادهام حلّ مشکلات و پاسخگوئى به سؤالاتى است که در زمینه «مسائل اسلامى در عصر ما» مطرح است. نوشتههاى این بنده، برخى فلسفى، برخى اجتماعى، برخى اخلاقى، برخى فقهى و برخى تاریخى است. با اینکه موضوعات این نوشته ها، کاملا با یکدیگر مغایر است، هدف کلى از همه اینها یک چیز بوده و بس.
,دین مقدّس اسلام یک دین ناشناخته است. حقایق این دین تدریجا در نظر مردم، واژگونه شده است، و علت اساسى گریز گروهى از مردم، تعلیمات غلطى است که به این نام داده مىشود. این دین مقدّس در حال حاضر بیش از هر چیز دیگر از ناحیه برخى از کسانى که مدعى حمایت از آن هستند ضربه و صدمه مىبیند. هجوم استعمار غربى با عوامل مرئى و نامرئیش از یک طرف، و قصور یا تقصیر بسیارى از مدعیان حمایت از اسلام در این عصر از طرف دیگر، سبب شده که اندیشههاى اسلامى در زمینههاى مختلف، از اصول گرفته تا فروع، مورد هجوم و حمله قرار گیرد. بدین سبب این بنده وظیفه خود دیده است که در حدود توانایى در این میدان انجام وظیفه نماید.»
,و در مقدمه استراتژیک کتاب داستان راستان خود می نویسد:
,« در مدتى که مشغول نگارش یا چاپ این داستانها بودم، بعضى از دوستان ضمن تحسین و اعتراف به سودمندى این کتاب، از اینکه من کارهاى به عقیده آنها مهمتر و لازمتر خود را موقتا کنار گذاشته و به این کار پرداختهام، اظهار تأسف مىکردند و ملامتم مىنمودند که چرا چندین تألیف علمى مهم را در رشتههاى مختلف به یک سو گذاشتهام و به چنین کار سادهاى پرداختهام. حتى بعضى پیشنهاد کردند که حالا که زحمت این کار را کشیدهاى پس لااقل به نام خودت منتشر نکن! من گفتم چرا؟ مگر چه عیبى دارد؟ گفتند اثرى که به نام تو منتشر مىشود لااقل باید در ردیف همان اصول فلسفه باشد، این کار براى تو کوچک است. گفتم مقیاس کوچکى و بزرگى چیست؟ معلوم شد؛ مقیاس بزرگى و کوچکى کار در نظر این آقایان مشکلى و سادگى آن است و کارى به اهمیت و بزرگى و کوچکى نتیجه کار ندارند؛ هر کارى که مشکل است بزرگ است و هر کارى که ساده است کوچک.
,اگر این منطق و این طرز تفکر مربوط به یک نفر یا چند نفر مىبود، من در اینجا از آن نام نمىبردم. متأسفانه این طرز تفکر- که جز یک بیمارى اجتماعى و یک انحراف بزرگ از تعلیمات عالیه اسلامى چیز دیگرى نیست- در اجتماع ما زیاد شیوع پیدا کرده. چه زبانها را که این منطق نبسته و چه قلمها را که نشکسته و به گوشهاى نیفکنده است!»
,و البته خاصیت تمام آثار این بزرگمرد است که گرچه تاریخ برخی از آنها به بیش از سی سال قبل بازمی گردد اما نوع موضوع و نحوه بیان به گونه ای است گویی همین امروز و برای جامعه امروز ما بیان شده است، به طوری که می توان گفت در اکثریت قریب به اتفاق این آثار کهنگی راه ندارد.
,انتهای پیام/ م
]
ارسال دیدگاه