روز پدر و جای خالی بابا

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شاهین نا، مدت هاست که دل زینب شش ساله اما صبور برای پدرش یک ذره شده، هر چند سعی می کند این دلتنگی را از نگاه دیگران پنهان کند اما گاهی که در خانه سر می چرخاند و با چیزی آرام نمی گیرد، تنها تکرار خاطره آمدن پدر از درب خانه و حس گرمابخش وجود پدر است که می تواند دل او را آرام کند. حسین یک سال و نیمه نیز با قدم های کوچک اش، هر جا عکس پدر را می ببیند به سمتش می رود و آن را غرق بوسه می کند،

سیزدهم رجب که مصادف است با ولادت با سعادت مولی الموحدین حضرت امیر المومنین علی (ع) که روز پدر نام گرفته برای فرزندان شهید مدافع حرم معنای دیگری دارد.

انگشتر، ساعت مچی، پلاک، سنگ مزار و لباس های به جا مانده شهدا، چیزهایی است که برای فرزندان شهدا بوپزه شهدای مدافع حرم تداعی کننده مفهوم پدر است. روز گذشته مربی پیش دبستانی زینب از همه بچه های کلاس خواسته بود که با کشیدن یک نقاشی هدیه ای برای تبریک روز پدر تهیه کنند و روز پدر را تبریک بگویند، در پایان کلاس هر یک از بچه ها نقاشی کشیده  و آن را به مربی خود نشان می دادند نوبت به نقاشی زینب رسید اما مربی معنای خطوط کشیده شده و رنگ آمیزی شده را متوجه نمی شود که زینب می گوید انگشتر، ساعت مچی، پلاک، لباس ها و سنگ مزار بابایش است که خودش در کنار آن نشسته است.

همسر شهید محمد جواد قربانی خاطره روز پدر سال گذشته را بیاد می آورد که سال گذشته نیز زینب با استفاده از چند تکه کاغذ رنگی هدیه ای برای پدرش درست کرده بود و بلافاصله که پدر وارد خانه شده بود زینب هدیه اش را به پدر تقدیم می کند که این هدیه کوچک، شهید قربانی را بسیار خوشحال کرده بود.

این تنها شرح حال این روزهای فرزندان شهید مدافع حرم محمد جواد قربانی نیست بلکه شرح حال فرزندان دیگر شهدای مدافع حرم، شهدای امنیت، شهدای منا و همه شهدایی که باشهامت، شجاعت و ایثار، از جان عزیز خود برای دفاع از ارزشهای اسلامی و مرزهای اعتقادی و خاکی گذشت کردند. امروز حفظ و حراست از این ارزشها وظیفه ای است که بر دوش تک تک ما گذاشته شده و باید همه مراقب باشیم خدای ناکرده فردای قیامت شرمنده فرزندان شهدا نباشیم.

انتهای پیام/