به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کلیبر خبر، در شهرهای کوچک و دور از مرکز، نماینده‌ی مجلس، چنان نفوذ و قدرتی دارد که می‌توان بی‌اغراق، او را امپراتور حوزه‌ی انتخابیه‌اش دانست. تمام عزل و نصب‌ها از ریز تا درشت، با اطلاع و تاثیر او انجام می‌گیرد. از سرایداری مدرسه بگیر تا نگهبان دم در فلان اداره. مردم هم به تجربه، به این قدرت، ایمان آورده‌اند. فاجعه است که در دهه‌ی چهارم انقلاب، که مهمترین دستاوردش، به زیر کشیدن شاه و شاهواره_ها بوده، مردم برای «دست دادن» با نماینده/وکیل‌شان، دنبال پارتی می‌گردند! عده‌ای کارچاق‌کن پیدا می‌شوند که از مقربین آقای نماینده هستند و واسطه‌ی شرفیابی مردم و «دست دادن» با جناب نماینده/وکیل می‌شوند. این مثال، واقعی است و نگارنده ساده‌دلانی را در همان منطقه دیده است که افتخارشان دست دادن با نماینده‌ی شهرشان بوده و این افتخار را چه با افتخار در بوق می‌کردند: «امروز موفق شدم با حاجی دست بدهم»!
بزرگترین بی‌عدالتی، شیوع و تثبیت این قبیل ذهنیات ارتجاعی است. و آنچه به این بی‌عدالتی اجتماعی دامن می‌زند فقدان عدالت_رسانه_ای است. خیلی ساده‌ست؛ کسی نیست که مچ و یقه‌ی امثال نماینده‌ی مذکور را بگیرد و پته‌اش را بریزد روی آب. اگر رسانه، کمی از نوک دماغش فاصله بگیرد و اطراف را هم ببیند، آن وقت مردم ساده‌دل شهرستانی، ترسشان از نماینده‌ی خودشان! می‌ریزد و او را به چشم ارباب نگاه نمی‌کنند.
کسی باید پیام_انقلاب را به گوش مردم انقلابی برساند. رسانه_انقلابی، کجاست؟!
,
,
نویسنده: روح‌الله رشیدی
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه