بشتابید! اینجا "نور" تقسیم می کنند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت خبری کریمه، ... این سنت بسیار ستودنی و حرکت با برکت که از چند سال پیش در قالب کاروانهای راهیان نور آغاز شده، باید همچنان ادامه یابد. ملت ایران هرگز نباید مقطع حساس، تاریخی و پرافتخار دوران دفاع مقدس را فراموش کند، زیرا آن مقطع یک تجربه گران سنگ است.

جمله فوق بخشی از بیانات گهربار رهبر معظم انقلاب در خصوص کاروان های راهیان نور است که در 11 فروردین 1389، ضمن اینکه مناطق عملیاتی دوران دفاع مقدس را زیارتگاه خواندند، مطرح کردند.

همانطور که مقام معظم رهبری به آن اشاره فرمودند، امسال نیز به رسم نیکوی سال‌های گذشته کاروان‌های راهیان نور به سرزمین‌های مقدس ایثارو شهادت اعزام می‌شوند تا با مرور رشادت‌ها، دلاورمردی‌ها و شجاعت‌های رزمندگان اسلام، روح خود را صیقل دهند.

می روند تا از نزدیک ببینند و لمس کنند آن رودی که به رود وحشی معروف است! رودی که "اروند" نام دارد و به خاطر جزر و مدها و نوع حرکتش این لقب را گرفته است، رودی که رزمندگان دفاع مقدس از دل آن برای شناسایی دشمن عبور می‌کردند.

بنا به گفته راویان این منطقه عملیاتی، رزمندگان دفاع مقدس برای شناسایی، ساعات آرام اروندرود را بررسی و تشخیص داده بودند و از دل این رود برای شناسایی دشمن عبور می‌کردند که عملیات والفجر هشت در 20 بهمن‌ماه سال 64 با رمز «یا فاطمه الزهرا (س)» در این منطقه سبب شد، شهر فاو به تصرف رزمندگان اسلام درآید که یکی از بزرگ‌ترین نبردهای دوران جنگ تحمیلی بوده است.

می روند تا از نزدیک درک کنند حس غریب "طلائیه" را، تا ببینند آن ضریح چوبی را که پنج شهید گمنام در آن آرمیده اند، آری حدود 45  کیلومتر از جاده اهواز- خرمشهر را طی می کنند تا برسند به آن سه راهی معروف طلائیه که واقعا هم عجب طلائیه...

همان منطقه ای که یکی از محورهای مهم عملیات‌های خیبر و بدر و کلید حفظ جزایر مجنون است، همان منطقه ای که بعد از جنگ، در آن مقری جهت جست‌وجوی پیکر مطهر شهدا دایر شد...

یکی از راویان دوران دفاع مقدس که در منطقه طلائیه برای زائران سخن می‌گفت، اظهار داشت: در این منطقه هر روز بمباران نظامی و شیمیایی می‌شد و سه روز تمام رزمندگان اسلام بدون آب و آذوقه در این منطقه به سر می‌بردند و پس از پنج روز خمپاره به سنگرها اصابت کرد و برخی از رزمندگان شهید و برخی دیگر مجروح شدند که متأسفانه تا چند روز بعد، رزمندگانی که زیر آوار بودند و مجروح شده بودند، لب تشنه به مقام رفیع شهادت دست یافتند.

می روند تا... نقطه صفر مرزی ایران، همان منطقه ای که در طول دوران هشت سال دفاع مقدس شاهد صحنه عملیات‌های بیت‌المقدس، رمضان، کربلای چهار، کربلای پنج، کربلای هشت و بیت‌المقدس هفت بود، آری اینجا "شلمچه" است، همان جایی که مردان بزرگی همچون سرداران شهید حسین خرازی، یدالله کلهر، عباس دقایقی به چشم می‌خورند.

بنا به گفته راویان دفاع مقدس، در منطقه شلمچه پیکر و پلاک 47 شهید گمنام شناسایی شده بود که در قالب هشت شهید در این منطقه آرمیده‌اند و به دستور مقام معظم رهبری یادمان شهدای شلمچه توسط آستان قدس رضوی بنا شد که زیارتگاه راهیان نور و مسافران کربلاست. گنبد فیروزه‌ای یادمان شلمچه از دور چشم انسان را نوازش می‌دهد، چرا که وجود شهدای گمنام نورانیت خاصی به این منطقه بخشیده است.

می روند تا پای بگذارند در خاک های سست این منطقه، خاکی که به آن رمل می گویند و چه سخت است دل کندن از آن همه زیبایی و معرفت وقتی کفش‌هایی را می بینی که در کنار سیم خاردارهای کنار مسیر گذاشته شده است! آری، اینجا "فکه" است، همان کربلای ایران...

همان جایی که یادآور نام چهار عملیات والفجر مقدماتی، والفجر یک، ظفر چهار و عاشورای سه است، همان جایی که رزمندگان ایرانی در داخل شیارهای این منطقه در محاصره دشمن افتادند و پس از سه روز مقاومت بدون آب و غذا در برابر آتش دشمن سرانجام به صورت دسته جمعی قتل عام شدند، همان جایی که به آن می گویند: قتلگاه...

همان جایی که اکثر رزمندگانش نوجوانان و جوانانی بودند که عزم و اراده قوی‌شان آنان را سدشکن کرده بود و چه ناگفته هایی دارد این فکه در سینه از نحوه شهادت اسرا و مجروحین...   

... !همان جایی که گروه تفحص در حین عملیات جستجو به سیم‌های تلفنی رسیدند که از خاک بیرون زده بود، رد سیم‌ها را که گرفتند رسیدند به یک دسته از شهدا که دست و پایشان با همین سیم‌ها بسته شده بود، معلوم بود که آنها را زنده به گور کرده‌اند... چرا که کسی دست کشته‌ای را نمی‌بندد.

می روند تا ببینند و بشوند سخنان راوی را که روایتگری می کند از دلاورمردی ها و شجاعت آن مردانی را که به محض دریافت پیام، عملیات حماسی و تاریخی "فتح المبین" را در شمال خوزستان آغاز کردند و از جنوب و شمال غربی شوش و غرب دزفول در چند محور با ارتش عراق درگیر شدند.

می روند تا ببینند و بشنوند از آن تنگه ای که به دلیل قرار داشتن در مسیر دستیابی به شهرهای بستان و سوسنگرد از موقعیت ویژه ای برخوردار است، همان جایی که یکی از 5 محور اصلی هجوم ارتش بعثی به خوزستان بود، تنگه ای که "چزابه" نام دارد و شاهد رشادت و شهادت رزمندگان تیپ 57 حضرت ابوالفضل (ع) در عملیات والفجر 6 در اسفند سال 62 نیز بوده است.

... پس بشتابید! آری، بشتابید اینجا " نور" تقسیم می کنند، نوری که برگرفته از عبادت های مخلصانه و شبانه بچه های جبهه است، نوری که برگرفته از خنده های بی ریای مردان مرد است، نوری که برگرفته از دلاورمردی رزمندگان اسلام است.