به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از” مهندسان ایران “ ؛ مسئولیت ها در جامعه بر چه اساسی به افراد سپرده می‌شود ؟ آیا برای سپردن مسئولیت ها و مدیریت ها ، شاخص و پارامتری وجود دارد ؟ و این شاخص ها چه هستند ؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ” مهندسان ایران “,
در جامعه مدیریتی امروز استان ما، چقدر این شاخص ها مراعات می‌شود ؟ آیا تصمیمات آنی و مبتنی بر اغراض شخصی ، هوس آلود و خالی کردن عقده ، در آن جایی دارد ؟
مدیریت یک امر مقدس است که اگر در مسیر درست اعمال شود به انجام امور بنحو مطلوب و در جهت رسیدن به اهداف سازمانی می انجامد .
امروزه متاسفانه بخشی از بدنه مدیریت دچار روزمرگی و بله قربان گویی تبدیل شده و خلاقیت و اظهار نظر را از مدیران و خصوصا کارمندان گرفته است در نظام مدیریت اسلامی آنچه ملاک و معیار می باشد توجه به ضوابط و نادیده گرفتن روابط است ولی به نظر می رسد در گذر زمان به دلیل اعمال نفوذ های ناصحیح ، روابط جایگزین ضوابط شده است .
اگر به ساختار مدیریت ، محققانه و با دید نقد منصفانه بنگریم آنچه برخی از آقایان را در جایگاه هایی قرارداده روابط بوده نه ضوابط آنچه مد نظر مقام معظم رهبری در سطح کلان کشور است توجه به ضوابط و اصول ارزشی است ولی عده ای در زبان شعار تبعیت از رهبری و ولایت را سر می‌دهند اما متاسفانه در عمل بر اساس نفس و خود خواهی خویش عمل می‌کنند .
راستی چه عواملی باعث می‌شود روابط بر ضوابط پیشی گرفته و حاکمیت روابط استمرار یابد ؟
امام علی ( ع ) در اصول مملکت داری می‌فرمایند : ” آن گاه آنان را به گونه ای تربیت کن که تو را بیش از حد ستایش و مداحی نکنند و تو را بر کاری که نکرده ای بیجا نستایند ، چرا که مدح و ستایش بیش از حد، خود پسندی می‌آورد و آدمی را به کبر و غرور نزدیک می‌کند .
در روایتی از پیامبر ( ص ) هم آمده که فرموده اند : ( احثوا فی وجوه المداحین التراب ) « به صورت مداحان خاک بپاشید » ولی متاسفانه امروزه نه تنها به صورتشان خاک پاشیده نمی شود بلکه هر کس بیشتر بله قربان گو باشد مقرب تر است .
برخی فقط در هنگام اعلام نظر سر تکان می‌دهند و قدرت تکلم و بیان نظر ندارند و اگر مواردی هم بر خلاف واقع باشد از شدت حب جاه ، مقام و میز ، قدرت اظهار نظر نداشته و برای حفظ موقعیت مهر سکوت بر لب می‌زنند ، چون اگر زبان به اعلام نظر گشایند در خطر عزل قرار می‌گیرند .
مدیرانی که فقط دنبال مداحی دیگران و تصدیق گفتارش در هر شرایطی باشند ، نمی‌توانند عملکرد خوبی داشته باشند چون کسی که تاب شنیدن سخن حق را ندارد قطعا به فرموده امام علی ( ع ) « عمل کردن به حق برایش بسیار سنگین تر است » و امروزه متاسفانه بخش عمده ای از بدنه مدیریت ما این‌گونه شده است .
رابطه بازی و قوم گرایی در بخش عمده ای از مدیریت خرد و کلان رخنه نموده ، بنابراین عده ای توانسته اند جایگاهی کسب کنند چون از پشتوانه قومی برخوردارند اشتباهاتشان را هم خوب و صحیح قلمداد می‌کنند چون در حاکمیت نفوذ داشته و به اصطلاح « پارتی » دارند .
وقتی آسیب شناسی می‌کنیم می بینیم برخی انحرافات از همین خود سری ها ، مداحی ها و بادمجان دور بشقاب چین ها ایجاد می شود بنابراین باید بازرسان و دستگاه های ذیربط ، بخشی از ماموریت خویش را صرف مبارزه با این روحیه پلید نمایند و سعی کنند مدیران شفاف و با صداقت را تقویت و مدیران متملق ، چاپلوس و چند پهلوی فاقد توانمندی را شناسایی و از حیطه مدیریتی برکنار نمایند .
واقعا حیف است نظام و انقلابی که این گونه در سطح جهانی و بین‌المللی می خروشد ، خدایی ناکرده روزی به دلیل غفلت از درون دچار پوسیدگی شود امروزه وجود مدیران ولایت مدار ، مردم دار و مردم دوست برای نظام یک فرصت و مدیران دارای شخصیت چندگانه ، ناتوان و مردم گریز یک تهدید هستند که باید با جدیت تمام با این موضوع برخورد شود .
بیماری و آفت دیگر برخی مدیران ، نداشتن توان علمی و قدرت تبیین ، تحلیل مسائل و موضوعات است امروزه مدیرانی که از پلکان ناعادلانه رابطه بالا رفته اند متاسفانه فاقد شاخص های لازم مدیریتی هستند .
کسی که می‌خواهد مدیر یک دستگاه اجرایی شود ، لازم است دارای یک سری شاخص و پارامترها از جهات گوناگون باشد از جمله: روحیه همگرایی ، انتقاد پذیری ، وسعت نظر و آستانه تحمل بالا آیا مسئولی که مردم گریز و نقد ناپذیر است می‌تواند در جایگاه پست های کلیدی باشد ؟
متاسفانه بدلیل نقد ناپذیری ، ما بد خویش را نمی بینیم و فقط صفحه خوب خود را دیده و مغرورانه بر اسب مراد می تازیم زیبنده نیست تا افراد توانمند و قدرتمند ، در یک حوزه مدیریتی وجود دارد ، از افراد ضعیف استفاده کرد چراکه مبانی اعتقادی و دینی ما بر این اصل تاکید دارد حدیثی از امام صادق ( ع ) وجود دارد ، که “در صورت وجود افراد توانمند و با صلاحیت های مختلف ، چنانچه از افراد ناتوان استفاده شود ، خیانت محسوب می شود” اما متاسفانه امروزه هر کس خودش را شهریاری می‌داند .
باید توجه داشت که شایسته سالاری یک ایدئولوژی می باشد افراد در سیستم شایسته سالار، بر اساس معیارهای متغیری از شایستگی مورد قضاوت قرار می گیرند که این معیار ها می توانند زمینه های گسترده ای ، از هوش گرفته تا پایبندی به اخلاقیات را در بر بگیرد .
مدیر توانمند مدیری است که از آگاهی ، ایمان ، کاردانی ، کارایی ، عدالت ، آراستگی و آلوده نبودن به خصلت های ناپسند برخوردار باشد در جوامع شایسته سالار ، نگرش های خویشاوند سالاری و قبیله گرایی مطرود است نظام شایسته سالار، نظامی است که در آن افراد مناسب در مکان و زمان مناسب منصوب شده و از آنها بهترین استفاده در راستای اهداف سازمانی و اجتماعی به عمل آید .
به قلم/مهندس وزیری
انتهای پیام/
در جامعه مدیریتی امروز استان ما، چقدر این شاخص ها مراعات می‌شود ؟ آیا تصمیمات آنی و مبتنی بر اغراض شخصی ، هوس آلود و خالی کردن عقده ، در آن جایی دارد ؟
مدیریت یک امر مقدس است که اگر در مسیر درست اعمال شود به انجام امور بنحو مطلوب و در جهت رسیدن به اهداف سازمانی می انجامد .
,
امروزه متاسفانه بخشی از بدنه مدیریت دچار روزمرگی و بله قربان گویی تبدیل شده و خلاقیت و اظهار نظر را از مدیران و خصوصا کارمندان گرفته است در نظام مدیریت اسلامی آنچه ملاک و معیار می باشد توجه به ضوابط و نادیده گرفتن روابط است ولی به نظر می رسد در گذر زمان به دلیل اعمال نفوذ های ناصحیح ، روابط جایگزین ضوابط شده است .
,اگر به ساختار مدیریت ، محققانه و با دید نقد منصفانه بنگریم آنچه برخی از آقایان را در جایگاه هایی قرارداده روابط بوده نه ضوابط آنچه مد نظر مقام معظم رهبری در سطح کلان کشور است توجه به ضوابط و اصول ارزشی است ولی عده ای در زبان شعار تبعیت از رهبری و ولایت را سر می‌دهند اما متاسفانه در عمل بر اساس نفس و خود خواهی خویش عمل می‌کنند .
,
راستی چه عواملی باعث می‌شود روابط بر ضوابط پیشی گرفته و حاکمیت روابط استمرار یابد ؟
امام علی ( ع ) در اصول مملکت داری می‌فرمایند : ” آن گاه آنان را به گونه ای تربیت کن که تو را بیش از حد ستایش و مداحی نکنند و تو را بر کاری که نکرده ای بیجا نستایند ، چرا که مدح و ستایش بیش از حد، خود پسندی می‌آورد و آدمی را به کبر و غرور نزدیک می‌کند .
,
در روایتی از پیامبر ( ص ) هم آمده که فرموده اند : ( احثوا فی وجوه المداحین التراب ) « به صورت مداحان خاک بپاشید » ولی متاسفانه امروزه نه تنها به صورتشان خاک پاشیده نمی شود بلکه هر کس بیشتر بله قربان گو باشد مقرب تر است .
,برخی فقط در هنگام اعلام نظر سر تکان می‌دهند و قدرت تکلم و بیان نظر ندارند و اگر مواردی هم بر خلاف واقع باشد از شدت حب جاه ، مقام و میز ، قدرت اظهار نظر نداشته و برای حفظ موقعیت مهر سکوت بر لب می‌زنند ، چون اگر زبان به اعلام نظر گشایند در خطر عزل قرار می‌گیرند .
,مدیرانی که فقط دنبال مداحی دیگران و تصدیق گفتارش در هر شرایطی باشند ، نمی‌توانند عملکرد خوبی داشته باشند چون کسی که تاب شنیدن سخن حق را ندارد قطعا به فرموده امام علی ( ع ) « عمل کردن به حق برایش بسیار سنگین تر است » و امروزه متاسفانه بخش عمده ای از بدنه مدیریت ما این‌گونه شده است .
,رابطه بازی و قوم گرایی در بخش عمده ای از مدیریت خرد و کلان رخنه نموده ، بنابراین عده ای توانسته اند جایگاهی کسب کنند چون از پشتوانه قومی برخوردارند اشتباهاتشان را هم خوب و صحیح قلمداد می‌کنند چون در حاکمیت نفوذ داشته و به اصطلاح « پارتی » دارند .
,وقتی آسیب شناسی می‌کنیم می بینیم برخی انحرافات از همین خود سری ها ، مداحی ها و بادمجان دور بشقاب چین ها ایجاد می شود بنابراین باید بازرسان و دستگاه های ذیربط ، بخشی از ماموریت خویش را صرف مبارزه با این روحیه پلید نمایند و سعی کنند مدیران شفاف و با صداقت را تقویت و مدیران متملق ، چاپلوس و چند پهلوی فاقد توانمندی را شناسایی و از حیطه مدیریتی برکنار نمایند .
,واقعا حیف است نظام و انقلابی که این گونه در سطح جهانی و بین‌المللی می خروشد ، خدایی ناکرده روزی به دلیل غفلت از درون دچار پوسیدگی شود امروزه وجود مدیران ولایت مدار ، مردم دار و مردم دوست برای نظام یک فرصت و مدیران دارای شخصیت چندگانه ، ناتوان و مردم گریز یک تهدید هستند که باید با جدیت تمام با این موضوع برخورد شود .
,بیماری و آفت دیگر برخی مدیران ، نداشتن توان علمی و قدرت تبیین ، تحلیل مسائل و موضوعات است امروزه مدیرانی که از پلکان ناعادلانه رابطه بالا رفته اند متاسفانه فاقد شاخص های لازم مدیریتی هستند .
,کسی که می‌خواهد مدیر یک دستگاه اجرایی شود ، لازم است دارای یک سری شاخص و پارامترها از جهات گوناگون باشد از جمله: روحیه همگرایی ، انتقاد پذیری ، وسعت نظر و آستانه تحمل بالا آیا مسئولی که مردم گریز و نقد ناپذیر است می‌تواند در جایگاه پست های کلیدی باشد ؟
,
متاسفانه بدلیل نقد ناپذیری ، ما بد خویش را نمی بینیم و فقط صفحه خوب خود را دیده و مغرورانه بر اسب مراد می تازیم زیبنده نیست تا افراد توانمند و قدرتمند ، در یک حوزه مدیریتی وجود دارد ، از افراد ضعیف استفاده کرد چراکه مبانی اعتقادی و دینی ما بر این اصل تاکید دارد حدیثی از امام صادق ( ع ) وجود دارد ، که “در صورت وجود افراد توانمند و با صلاحیت های مختلف ، چنانچه از افراد ناتوان استفاده شود ، خیانت محسوب می شود” اما متاسفانه امروزه هر کس خودش را شهریاری می‌داند .
باید توجه داشت که شایسته سالاری یک ایدئولوژی می باشد افراد در سیستم شایسته سالار، بر اساس معیارهای متغیری از شایستگی مورد قضاوت قرار می گیرند که این معیار ها می توانند زمینه های گسترده ای ، از هوش گرفته تا پایبندی به اخلاقیات را در بر بگیرد .
,
مدیر توانمند مدیری است که از آگاهی ، ایمان ، کاردانی ، کارایی ، عدالت ، آراستگی و آلوده نبودن به خصلت های ناپسند برخوردار باشد در جوامع شایسته سالار ، نگرش های خویشاوند سالاری و قبیله گرایی مطرود است نظام شایسته سالار، نظامی است که در آن افراد مناسب در مکان و زمان مناسب منصوب شده و از آنها بهترین استفاده در راستای اهداف سازمانی و اجتماعی به عمل آید .
,به قلم/مهندس وزیری
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه