سبد کالا، تدبیری که امیدی به آن نیست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از دیارآفتاب، خبرنگاران دیارآفتاب در شهرهای استان مرکزی بین مردم رفتند و از مردم در مورد سبد کالا پرسیدند که مردم شهرهای مختلف استان عمدتا نظرات یکسانی در این باره داشتند.

جلائی یکی از شهروندان اراکی در گفتگو با خبرنگار ما گفت:طرح سبد کالا را هیچ جور نمیتوان توجیه کرد.من نظرم این بود که اگر نمی شد پولش را بدهند حداقل جوری گروه بندی می کردند که اینقدر شلوغ نمی شد.

 کرمعلی ورزکار از تفرش نیز در این باره گفت:
در زمان ائمه ما اگر بنا بر تقسیم بیت المال بود بین مردم بود به همه  می دادند و سبب نارضایتی نیازمندان نمی شدند .
وی افزود، آقای روحانی نیازمندان جامعه را ببینید و به دنبال خرسندی ثروتمندان نباشید چرا که قشر  نیازمند و محروم کشور نیازمند حمایت بیشتری از جانب شما هستند .

 
  فاطمه احسانی از تفرش هم می گوید:
من از مدد جویان کمیته امداد تفرش هستم ولی سبد کالا دریافت نکرده ام . چرا باید اونهایی که دارند بیشتر داشته باشند ومشکلات ما حل نشد .
آقای روحانی دولت شما «دولت تدبیر و امید »نه دولت نا امیدی .

 مصطفی بهاری از شهروندان ساوه ای دراینباره معتقد است:
من دانشجوی متاهل هستم که از طریق دانشگاه سبدکالا دریافت کرده ام اما آقای روحانی! همه نیازهای من و خانواده ام در برنج و روغن خلاصه نمی شود .

 محمد محمدی که نخواست تصویرش منتشر شود گفت:به نظر من تناسبی در توزیع وجود ندارد .کارگران و کمیته امدادی ها در تفرش هنوز چیزی دریافت نکردند.ای کاش پولش به حسابمان واریز می شد.
روح انگیز محمدی از تفرش نیز گفت:
من پس از دو بار مراجعه به مراکز توزیع و  وجود صف های طویل ، به خانه های رفته و برای سوم و  ایستادن در صفی که حدود 12نفر در سرما و برف  ، جلوتر از من ایستاده بودند
اجناس را دریافت کردم . اگر پولش را می دادند به صرف کارهای واجبتر در خانواده می رسید . هر خانواده ای می تواند از خوارک بزند ولی از خرج علم و تحصیل
فرزندان نمی توان زد .
 اما نهایتا عباس رضایی از تفرش می گوید:
شیوه ی خوبی نبود اما طرح خوبی بود .حداقل دست دلالان را بست والان بازار در قسمت برنج و روغن و مرغ دچار رکود شده است .

مرتضی یکی از شهروندان خندابی اظهار داشت: دولت یا باید تمام گروه های جامعه را در گروه دریافت سبد کالایی قرار می داد.

 این گونه توزیع کالا بین مردم می تواند ذهنیت نامطلوبی را از درون ایران به جهان ایجاد کند و گویای وجود نوعی بحران اقتصادی در کشور باشد.