انسانیت،دین و شبکه های اجتماعی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اروم نیوز، انسانیت هیچ ربطی به مذهب و دین ندارد» و «آنها نه دین دارند نه شب اول قبر فقط انسانیت دارند» این جملات و سایر جملات شبیه به اینها امروزه زیر چند عکس با مضمون احساسی و نوستالژیک در سرتاسر فضای مجازی و شبکه های اجتماعی منتشر و دست به دست بین مردم می گردد و اثر خود را بر روی ضمیر ناخودآگاه استفاده کنندگان این شبکه های اجتماعی گذاشته است بدون آنکه استفاده کنندگان تاملی بر آنها داشته باشند.

هدف از این جملات کلیدی تخریب چهره ی مسلمانان و نمایش چهره ای خوب از افراد بی دین است؛ و طوری بیان می شود که افراد بی دین با آن که اعتقادی به خدا و روز قیامت ندارند ولی انسانیت دارند و در مقابل، افراد دیندار و مذهبی انسان نیستند .

این جملات و نحوه انتشار آنها را میتوان از چند منظر مورد بررسی قرار داد که در این نگاره فقط از منظر دین زدایی و تاثیرات آن بر باورهای مردم مورد بررسی قرار میدهیم. اصولا انسانیت عنوانی است که در مورد روابط بین بشری و بین انسان و سایر موجودات کارایی دارد و در مورد ابعاد معنوی انسان و رابطه آن با خدا کاربردی ندارد و طبق آیات قرآن کریم انسان معنوی آدم اتلاق می شود.

از طرفی در ادیان الهی بویژه دین مبین اسلام داشتن حسن خلق و اخلاق حسنه جزء جدایی ناپذیر دین بشمار رفته و از کمالات محسوب می شود و بدون اخلاق نیکو مسلمانی معنی ندارد. بعبارت دیگر انسانیت و دین تقابلی با هم ندارند که ناگزیر باشیم یکی از آنها انتخاب کنیم. به طوری که رسول اکرم(ص) می فرمایند: "نخستین چیزی که روز قیامت در تراوزی اعمال بنده گذاشته می شود حسن خلق اوست."

با نگاهی دقیق به محتواهای منتشر شده در فضای مجازی و خصوصا شبکه های اجتماعی این سوال مطرح می شود که چرا جمله هایی مانند « دین من،انسانیت من است» آگوست کنت فرانسوی که آن را در قرن 19 میلادی گفته و فقط چند سال بعد توسط دیگر نظریه پردازان هم فکر خود رد شده همچنان در شبکه های اجتماعی فعال در ایران دست به دست می شود ؟آیا هدف و یا نیت این مطالب ایجاد حسن خلق یا اخلاق نیکو در بین آحاد جامعه می باشد یا هدفی دیگر در زیر این عکس ها و انسانیت های بزک شده دنبال می شود؟اصولا در کشورهایی که اکثریت مردم دین دار بوده و مقید به امورات دینی خود می باشند و مشخصا کشور ما که دین داری یکی از پایه های اساسی آن بشمار میرود،یکی از راه های حمله به این کشور مورد هجمه قرار دادن باورهای دینی مردم و بالاخص خود دین می باشد.

با این وصف رنگ و لعاب دادن به انسانیت و پررنگ کردن آن در مقابل دین و باورهای دینی و انتشار در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی یکی از مهمترین اهداف دشمن بشمار می رود .قضیه اندولس و انزوال حکومت اسلامی و تمدن و فرهنگ عظیم اسلامی شاهدی بر این گواه است. شبکه های اجتماعی با عمر چند ساله خود در کشور های غربی در جوامع مسلمانان با سرعتی سرسام آور رشد کرده و در آینده نزدیک تبدیل به عضوی از زندگی مردمان می گردد.

بنظر می رسد عدم داشتن یک تشکیلات منسجم برای برنامه ریزی و مقابله با این تهدیدات زمینه مناسبی برای رشد این شبکه ها فراهم ساخته است. امید است با ایجاد ساختاری مناسب و تولید محتوای سازگار با دین و فرهنگ اسلامی این تهدیدات را به فرصت تبدیل نماییم.

انتهای پیام/