به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، سایت فسایی نوشت: وقتی در شهرفسا در حال عبور هستید در هر خیابان چشمتان به آبسردکن هایی می خورد که جهت رفاه حال همشهریان بیشتر به نیت خیر اموات توسط خیرین نصب شده است. جالب این جاست که از چند نفر از آنها که در مورد هزینه این آب سردکن ها سوال شد، می گفتند: پول برق این آب سردکن ها با هزینه شخصی پرداخت می شود! و حتی صاحبان این آب سردکن ها بارها برای تغییر تعرفه برق این دستگاه ها به اداره برق مراجعه نموده ولی اداره برق حاضر به تغییر تعرفه نیست و تعرفه آنها تجاری محسوب می شود و مالک برخی از این آب سردکن ها ماهانه 100 تا 150 هزار تومان پول برق پرداخت می کند!
یکی از مشکلات اساسی این آب سردکن ها نبود لیوان در کنار آنهاست و کسی که تشنه می شود و لیوان به همراه ندارد مجبور است با دست آب بخورد که چندان چهره ی مناسبی ندارد و جالب تر اینکه اکثر این آب سرد کن ها طوری با آهن محصور شده اند که حتی با دست هم نمی توان آب خورد و اکثر مردم بی خیال خوردن آب می شوند و می روند.
صاحبان این آب سردکن ها علت این نوع محصور کردن را جلوگیری از سرقت این دستگاه و یا شیر آن عنوان می کنند که تا حدودی حرفشان قابل قبول است.
چند پرسش در این بین وجود دارد: آیا روش دیگری که هم از سرقت جلوگیری کند و هم بشود به راحتی از این دستگاه ها آب نوشید وجود ندارد و با وجود تعداد زیاد آبسردکن در کشور چرا تاکنون شرکتی اقدام به نوع آوری و ساخت آب سردکنی که نشود اجزای آن را سرقت کرد نکرده است؟ نکته دیگر این است که چرا اداره برق تعرفه برق مصرفی این آب سردکن ها که برای امور خیریه در اختیار همشهریان قرار داده شده است را تجاری حساب می کند و این مساله باعث شده بعضی از این دستگاه ها به علت پرداخت نشدن هزینه برق مصرفی خاموش شوند؟
,
,
,
,
, , ,
, , پایان پیام/
]
ارسال دیدگاه