به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ” زنان کویر ” امام حسن فرزند علی بن ابی‌طالب(ع) در شب نیمه ماه مبارک رمضان، سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشود. کسی که اگر نام او را بشنویم بلافاصله به صفت کریم بودن او خواهیم اندیشید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر ,به اعتراف دوست و دشمن، در فضایل و کمالات اخلاقی انسانی کامل بود؛ قرابت و نزدیکی آن‌حضرت به رسول الله(ص)، علاقه و محبت پیامبر نسبت به وی، دارا بودن بیشترین شباهت به رسول الله، یکی از مصادیق آیه تطهیر، حضور با پیامبر در جریان مباهله، تواضع و سخاوت فراوان، عبادت زیاد، به اتفاق برادرش (امام حسین) سرور جوانان بهشت بودن، برخی از بارزترین خصائص و ویژگی‌های اخلاقی و کمالات آن‌حضرت است.
از این رو به امام حسن مجتبی (ع) کریم اهل بیت می گویند که در طول زندگیشان سه مرتبه تمام دارایی خود را در راه خداوند انفاق کردند.
هر غریبی که وارد شهر مدینه می شد و سراغ فرد کریمی در شهر می گرفتند مردم شهر حضرت امام حسن مجتبی (ع) را معرفی می کردند؛ امام حسن (ع) نسبت به همه چیز کریم بودند .
در داستانی پیرامون کرامت امام حسن مجتبی(ع) می خوانیم؛ روزی مرد نیازمندی وارد مدینه می شود و امام علی (ع) را در حال کشاورزی می بیند از او طلب غذا می کند و امام در حالیکه تکه نانی بیش نداشت، نان را به فقیر می دهد.
فرد فقیر وقتی نان را به دست می گیرد، سفتی نان مانع از آن می شود تا بتواند آن را بخورد بنابراین امام علی (ع) مرد فقیر را راهنمایی می کند تا به پیش امام حسن مجتبی (ع) برود . مرد فقیر وقتی بر سر سفره امام حسن مجتبی (ع) می نشیند مقداری نان می خورد و مقداری را پنهان میکند.
امام وقتی چنین صحنه ایی را می بیند به آن مرد می گوید امشب هم می توانی میهمان این سفره باشی بنابراین نیازی نیست چیزی را پنهان کنی؛ مرد فقیر در پاسخ می گوید وقتی از دروازه شهر می گذشتم پیرمرد کشاورزی را دیدم که از او طلب غذا کردم و او لقمه نانی به من داد که حتی با زانو نمی شد آن را شکست و خورد، برای او ست که نان پنهان می کنم.
امام حسن مجتبی (ع) در حالیکه چشمانشان پراز اشک می شود می فرمایند: این سفره از آن همان آقا و پیرمردی است که شما دیده اید…
چه خوب است تا از رفتارها و کارهای این ائمه الگو برداری کنیم و وابستگی به دنیا پیدا نکنیم چرا که وابستگی به دنیا چوبی ست که به سختی می شود از آن جدا شد.
نوشته : عفت ابوالحیدری –کارشناس علوم قرآنی
انتهای پیام/
به اعتراف دوست و دشمن، در فضایل و کمالات اخلاقی انسانی کامل بود؛ قرابت و نزدیکی آن‌حضرت به رسول الله(ص)، علاقه و محبت پیامبر نسبت به وی، دارا بودن بیشترین شباهت به رسول الله، یکی از مصادیق آیه تطهیر، حضور با پیامبر در جریان مباهله، تواضع و سخاوت فراوان، عبادت زیاد، به اتفاق برادرش (امام حسین) سرور جوانان بهشت بودن، برخی از بارزترین خصائص و ویژگی‌های اخلاقی و کمالات آن‌حضرت است.
از این رو به امام حسن مجتبی (ع) کریم اهل بیت می گویند که در طول زندگیشان سه مرتبه تمام دارایی خود را در راه خداوند انفاق کردند.
هر غریبی که وارد شهر مدینه می شد و سراغ فرد کریمی در شهر می گرفتند مردم شهر حضرت امام حسن مجتبی (ع) را معرفی می کردند؛ امام حسن (ع) نسبت به همه چیز کریم بودند .
در داستانی پیرامون کرامت امام حسن مجتبی(ع) می خوانیم؛ روزی مرد نیازمندی وارد مدینه می شود و امام علی (ع) را در حال کشاورزی می بیند از او طلب غذا می کند و امام در حالیکه تکه نانی بیش نداشت، نان را به فقیر می دهد.
فرد فقیر وقتی نان را به دست می گیرد، سفتی نان مانع از آن می شود تا بتواند آن را بخورد بنابراین امام علی (ع) مرد فقیر را راهنمایی می کند تا به پیش امام حسن مجتبی (ع) برود . مرد فقیر وقتی بر سر سفره امام حسن مجتبی (ع) می نشیند مقداری نان می خورد و مقداری را پنهان میکند.
امام وقتی چنین صحنه ایی را می بیند به آن مرد می گوید امشب هم می توانی میهمان این سفره باشی بنابراین نیازی نیست چیزی را پنهان کنی؛ مرد فقیر در پاسخ می گوید وقتی از دروازه شهر می گذشتم پیرمرد کشاورزی را دیدم که از او طلب غذا کردم و او لقمه نانی به من داد که حتی با زانو نمی شد آن را شکست و خورد، برای او ست که نان پنهان می کنم.
امام حسن مجتبی (ع) در حالیکه چشمانشان پراز اشک می شود می فرمایند: این سفره از آن همان آقا و پیرمردی است که شما دیده اید…
چه خوب است تا از رفتارها و کارهای این ائمه الگو برداری کنیم و وابستگی به دنیا پیدا نکنیم چرا که وابستگی به دنیا چوبی ست که به سختی می شود از آن جدا شد.
نوشته : عفت ابوالحیدری –کارشناس علوم قرآنی
انتهای پیام/
به اعتراف دوست و دشمن، در فضایل و کمالات اخلاقی انسانی کامل بود؛ قرابت و نزدیکی آن‌حضرت به رسول الله(ص)، علاقه و محبت پیامبر نسبت به وی، دارا بودن بیشترین شباهت به رسول الله، یکی از مصادیق آیه تطهیر، حضور با پیامبر در جریان مباهله، تواضع و سخاوت فراوان، عبادت زیاد، به اتفاق برادرش (امام حسین) سرور جوانان بهشت بودن، برخی از بارزترین خصائص و ویژگی‌های اخلاقی و کمالات آن‌حضرت است.
,از این رو به امام حسن مجتبی (ع) کریم اهل بیت می گویند که در طول زندگیشان سه مرتبه تمام دارایی خود را در راه خداوند انفاق کردند.
,هر غریبی که وارد شهر مدینه می شد و سراغ فرد کریمی در شهر می گرفتند مردم شهر حضرت امام حسن مجتبی (ع) را معرفی می کردند؛ امام حسن (ع) نسبت به همه چیز کریم بودند .
,در داستانی پیرامون کرامت امام حسن مجتبی(ع) می خوانیم؛ روزی مرد نیازمندی وارد مدینه می شود و امام علی (ع) را در حال کشاورزی می بیند از او طلب غذا می کند و امام در حالیکه تکه نانی بیش نداشت، نان را به فقیر می دهد.
,فرد فقیر وقتی نان را به دست می گیرد، سفتی نان مانع از آن می شود تا بتواند آن را بخورد بنابراین امام علی (ع) مرد فقیر را راهنمایی می کند تا به پیش امام حسن مجتبی (ع) برود . مرد فقیر وقتی بر سر سفره امام حسن مجتبی (ع) می نشیند مقداری نان می خورد و مقداری را پنهان میکند.
,امام وقتی چنین صحنه ایی را می بیند به آن مرد می گوید امشب هم می توانی میهمان این سفره باشی بنابراین نیازی نیست چیزی را پنهان کنی؛ مرد فقیر در پاسخ می گوید وقتی از دروازه شهر می گذشتم پیرمرد کشاورزی را دیدم که از او طلب غذا کردم و او لقمه نانی به من داد که حتی با زانو نمی شد آن را شکست و خورد، برای او ست که نان پنهان می کنم.
,امام حسن مجتبی (ع) در حالیکه چشمانشان پراز اشک می شود می فرمایند: این سفره از آن همان آقا و پیرمردی است که شما دیده اید…
,چه خوب است تا از رفتارها و کارهای این ائمه الگو برداری کنیم و وابستگی به دنیا پیدا نکنیم چرا که وابستگی به دنیا چوبی ست که به سختی می شود از آن جدا شد.
,نوشته : عفت ابوالحیدری –کارشناس علوم قرآنی
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه