کسی را نداشتم از من حمایت کند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سفیرافلاک،  فرمانده نیروی انتظامی خرم آباد می گوید: زمانی که متوجه وقوع چند فقره سرقت در یکی ازمحله های مرفه نشین شهرخرم آباد شدیم، فکر می‌کردیم وقوع این جرم ها توسط افراد با سابقه انجام شده باشد و بیشتر تمرکز خود را بر روی شناسایی این افراد قرار دادیم.

او می گوید: نتیجه تحقیقات نشان می‌داد که وقوع این دزدی ها توسط افراد با سابقه انجام نشده است؛ به همین دلیل گشت های نیروی انتظامی در محله را زیاد کردیم؛ تا بالاخره توانستیم مجرم را که از روی بام منازل اقدام به سرقت می کرد، دستگیر کنیم.

نجفی ادامه می‌دهد: زمانی که سابقه فرد مجرم را بررسی کردیم، وی هیچ گونه سابقه‌ای در کارنامه زندگی خود نداشته و برای اولین بار بود که اقدام به دزدی کرده است.

خبرنگاران و ماموران نیروی انتظامی گرداگرد سارقین جمع شده بودند، باندی چند نفره که 26 فقره دزدی را تا به حال اعتراف کرده بودند. همه دزدی ها را جوان کم سن و سال انجام داده بود.

ماموران می گویند: ورزشکار‌است و تا به حال چند مدال کشوری را در رشته کنگ فو کسب کرده است.

او درباره خودش می گوید: متولد 73 هستم و در‌رشته کنگ فو کار می‌کردم و توانسته بودم در این رشته موفق باشم. اما کسی را نداشتم که مرا حمایت کند.

کم کم دوستان ناباب مرا به وادی خانمان سوزاعتیاد کشاندند واکنون 9 ماه است به مواد مخدرصنعتی اعتیاد پیدا کرده ام.

او ادامه می دهد: با معتاد شدنم ازسوی خانواده ترد شدم و فقر و بیکاری مرا که هیچ گونه سابقه جرمی نداشتم به وادی سرقت کشاند.

می خواهم به جوانان بگویم، هیچ گاه این کار را برای یک بار هم امتحان نکنند.

بر روی زمین نشسته و دستش را بر روی سرش قرار داده بود. روحانی مرشد بالای سرش بود و به او می گوید: در رحمت الهی باز است، اگر توبه کنی دوباره باز می گردی. فرصت برای برگشتن به زندگی هنوز وجود دارد و از خداوند طلب مغفرت کن.

پرونده او را برای رسیدگی به دادگاه ارسال می کنند؛ نمی دانم چه مجازاتی قرار است برای ارتکاب 26 فقره سرقت برایش در نظر بگیرند.

به راستی چه چیزی باعث شده است پای این جوان ورزشکار به اعتیاد، دزدی و ترک از منزل باز شود.

شاید اگر جوانی که امروز دستبند به دست ازسوی نهادهای ورزشی حمایت و به او در شکوفایی استعدادش بها داده می شد  و امکانات ورزشی را در اختیارش قرار می دادند، به جای حضور در دادگاه اکنون به افتخاری برای استان تبدیل شده بود و به این وضعیت کشیده نمی شد.

شاید اگر این جوان مجرم، مشغول به کاری بود، دیگربیکاری و فقر او را به این وضعیت نمی‌کشاند؟

به راستی چه کسی در برابر او مسئول است؟

انتهای پیام/