به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ واقعیت این است که من از خجالت بازی تیم ملی برابر افغانستان و قرقیزستان در کافا را نگاه نکردم. متأسفانه فوتبال ما از مسیر خودش خارج شده و شما می‌بینید که دیگر رقیبان ما در آسیا با چه تیم‌هایی بازی می‌کنند و ما با چه تیم‌هایی روبه‌رو می‌شویم. متأسفانه فوتبال ما به قهقرا می‌رود.
تیم‌هایی که در این جام با آن‌ها روبرو شدیم، چنگی به دل نزدند و نمی توانستند عیار واقعی تیم ملی را نشان دهند. بازی فینال بهتر از دو دیدار قبلی بود زیرا ازبکستان دقایق زیادی توانست ما را تحت فشار بگذارد و ایرادات ما در خط دفاعی را نشان دهد.
این مسابقات سود و دستاوردی برای ما داشته باشد و برای موفقیت باید با تیم‌هایی بازی کنیم که ما را تحت فشار بگذارند و به ما کمک کنند تا نقاط ضعف خود را بشناسیم. مثلا در دیدار با تیم‌های مثل افغانستان و قرقیزستان عیب‌های ما چطور می‌خواهد مشخص شود که آن‌ها را برطرف کنیم. با این مسیر، کار دشوار است و اوضاع امکانات و بازی‌های دوستانه تیم ملی باید بهتر شود.
تفاوت ما با امثال ژاپن، استرالیا، کره‌جنوبی و حتی عربستان همین است. آن‌ها بازی‌های دوستانه خوبی با تیم‌های مطرح برگزار کردند تا نقاط ضعفشان بر طرف شود و بتوانند برای جام ملت‌های آسیا این عیب‌ها را بپوشانند. آن‌ها برنامه‌ریزی خیلی بهتری نسبت به ما دارند و می‌دانند هزینه‌هایشان را در چه راهی انجام دهند تا به موفقیت برسند. ما روی کاغذ شانسی نداریم. اگر بخواهیم واقع‌بینانه نگاه کنیم، فوتبال ما بی‌در و پیکر است و شانسی برای قهرمانی در آسیا روی کاغذ نداریم.
با این شرایط به هیچ عنوان شانسی برای قهرمانی در جام ملت ها نداریم و با این شرایط حتی اگر به جمع چهار تیم هم راه پیدا کنیم، انگار قهرمان شده‌ایم. نمی‌دانم آقایان چه اهدافی را دنبال می‌کنند، ولی متأسفانه سیاست در ورزش و فوتبال ما بیش از حد دخیل شده و با این وضعیت به جایی نمی‌رسیم.
محمد احمدزاده – مربی و کارشناس فوتبال
ارسال دیدگاه