به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از چهارفصل، شروع هر فتنه، هواهایی است که پیروی می گردد و بدعت هایی است که گذارده می شود؛ با کتاب خدا، مخالفت می شود و مردانی مردان دیگر را در غیر دین خدا پیروی می کنند. اگر باطل با حق آمیخته نمی شد، حق جویان آن را می شناختند و اگر حق به باطل پوشیده نمی گردید، دشمنان مجال طعنه زدن به آن رانمی داشتند. لیکن اندکی از حق و اندکی از باطل را می گیرند و با هم می آمیزند و در این هنگام شیطان فرصت می یابد تا بر دوستانش مسلط گردد و کسانی که لطف خداوند شامل حالشان شده است نجات می یابند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا به , چهارفصل,نهج البلاغه-خطبه پنجاه
با فرارسیدن 9 دی و در حال و هوای سالگرد فتنه ای بزرگ در کشورم مرا بر این داشت که ساعاتی را به یادآوری و تفکر درباره ی فتنه و رخداد آن و پایان یافتن آن بپردازم و دلایل بروز فتنه و انگیزه افراد را از ایجاد آن و همچنین راه مبارزه با این معضل اجتماعی بیان کنم.
تصمیم گرفتم این موضوع را از منظر کلام الله مجید و امیر سخن و امیر مؤمنان امام علی(ع) تبیین کنم.
قرآن کریم فتنه را شدیدتر و بزرگ تر از قتل معرفی کرده است. این شدادت در حالی است که کشتن یک فرد بی گناه از دیدگاه اسلام معادل و مساوی با کشتن همه انسان هاست. و دلیل بدتر بودن فتنه از قتل این است که کشتن یک نفر تنها او را چند روز زودتر به سرای آخرت می رساند امّا فتنه باعث از بین رفتن ایمان و سعادت حقیقی عده ای از "مردم" و فاصله گرفتن آن ها از "حق و حقیقت" است. و در نتیجه نه تنها فتنه گران و فتنه زدگان در آتش دوزخند بلکه شاید نسل های آینده هم منحرف شده و راه آن ها را ادامه دهند.
قرآن کریم در جایی دیگر می فرماید: از فتنه ای که تنها به ستمکاران شما نمی رسد بترسید و بدانید که خداوند سخت کیفر است.
و به نحوی همه ی جامعه اسلامی اعم از مسلمان و مؤمن را به مبارزه علیه فتنه خوانده است و همگان را از گرفتار شدن در این دام بیم داده است.
در این بین سوالی به ذهن من رسیده که فتنه گران چه انگیزه ای از ایجاد فتنه دارند؟ از صدر اسلام تاکنون چه در زمان امام علی(ع) و چه در زمان کنونی فتنه گران روزی یاران اسلام و انقلاب های اسلامی بوده اند. ولی چرا پس از سال ها در جامعه اسلامی دست به فتنه می زنند و عده ای از مردم عوام را با خود همراه می کنند و به اسم دین و با وارد کردن بدعت در دین و با در آمیختن حق و باطل علیه دین حق و عدالت می ایستند؟
پاسخ این سوال را در کلام امیرالمؤمنین علی(ع) دیدم که می فرمایند: آگاه باشید که "دوستی دنیا" اساس همه گناهان، دروازه همه ی بلاها و مجمع هر فتنه ای است.
ایشان دنیا طلبی را مجمع هر فتنه ای می دانند چرا که حبّ دنیا، حبّ جاه و مقام، شهرت طلبی و ثروت گرایی و... که مظاهر دنیاطلبی و دنیادوستی است، باعث می شود که طلحه و زبیر که روزی صحابه پیامبر(ص) و از اولین نفرات بیعت کننده با امام علی(ع) بوده اند زمانی که از طریق حکومت عدل علوی به مقاصد شخصی خود نمی رسند دست به فتنه جمل می زنند تا هم انتقام خود را از حکومت عدل اسلام بگیرند و هم به غرائض شخصی برسند.
و فتنه گران این زمان هم راه فتنه گران زمان صدر اسلام را طی کرده اند و در اوایل انقلاب پشتیبان انقلاب بوده اند که البته برخی از آن ها خاکستر زیر آتش بوده و در انتظار فرصت!!! و سال ها بعد علیه انقلاب و آرمان ها و ارزش های انقلاب و با فراموش کردن جان فشانی های شهیدان این انقلاب و پاره کردن عکس بنیانگذار انقلاب کبیر قرن و بی حرمتی به ساحت مقدس امام حسین(ع) در روز عاشورا فتنه ایجاد کرده و ایستادند و امروز چون به مقاصدشان نرسیدند و شکست خوردند و بوسیله مردم پس زده شدند هنوز هم خود را انقلابی می دانند و با فرستادن سفیرهایی در شهرهای بزرگ و کوچک قصد تبرئه و تطهیر خودشان را دارند و اینگونه می خواهند در چشم مردم خودشان را باز هم انقلابی معرفی کنند.
در صورتی که هنوز از اعمال خود در فتنه اظهار پشیمانی نکرده اند و روز به روز به دنبال استعمار افرادی هستند تا جایی و پایگاهی در بین قشر دانشجو و عوام مردم در شهرستان ها و مکان های دور از مرکز پیدا کنند.
اما فتنه گران باید بدانند ملت شریف و ولایت مدار و با بصیرت ایران اسلامی هیچگاه خون هایی را که در تحقق ارزش ها و آرمان های این انقلاب فدا کرده اند، فراموش نخواهند کرد و باید همیشه سخن بنیان گذار کبیر انقلاب اسلامی ایران را به خود گوشزد کنند که فرمود: "پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به مملکتتان آسیبی نرسد". و هرگز چنین ملّتی، رهبر و خون شهیدان و آرمان هایشان را با فتنه گران دست آموز غرب و دشمنان این مرز و بوم و الگوهای دنیای بدون شرافت انسانی معاوضه نخواهند کرد.
و ما و بزرگان ما در عمل هم ثابت کرده ایم که اهل شعار نیستیم و میدان مبارزه مرد را از نامرد مشخص کرده و ما آماده مبارزه هستیم و به گفته همان رهبر فقید "تا شرک و کفر هست مبارزه هست و تا مبارزه هست، ما هستیم".
و من الله توفیق
یادداشت:محمّد مهدی پاک نژاد
انتهای پیام/ش
نهج البلاغه-خطبه پنجاه
با فرارسیدن 9 دی و در حال و هوای سالگرد فتنه ای بزرگ در کشورم مرا بر این داشت که ساعاتی را به یادآوری و تفکر درباره ی فتنه و رخداد آن و پایان یافتن آن بپردازم و دلایل بروز فتنه و انگیزه افراد را از ایجاد آن و همچنین راه مبارزه با این معضل اجتماعی بیان کنم.
تصمیم گرفتم این موضوع را از منظر کلام الله مجید و امیر سخن و امیر مؤمنان امام علی(ع) تبیین کنم.
قرآن کریم فتنه را شدیدتر و بزرگ تر از قتل معرفی کرده است. این شدادت در حالی است که کشتن یک فرد بی گناه از دیدگاه اسلام معادل و مساوی با کشتن همه انسان هاست. و دلیل بدتر بودن فتنه از قتل این است که کشتن یک نفر تنها او را چند روز زودتر به سرای آخرت می رساند امّا فتنه باعث از بین رفتن ایمان و سعادت حقیقی عده ای از "مردم" و فاصله گرفتن آن ها از "حق و حقیقت" است. و در نتیجه نه تنها فتنه گران و فتنه زدگان در آتش دوزخند بلکه شاید نسل های آینده هم منحرف شده و راه آن ها را ادامه دهند.
قرآن کریم در جایی دیگر می فرماید: از فتنه ای که تنها به ستمکاران شما نمی رسد بترسید و بدانید که خداوند سخت کیفر است.
و به نحوی همه ی جامعه اسلامی اعم از مسلمان و مؤمن را به مبارزه علیه فتنه خوانده است و همگان را از گرفتار شدن در این دام بیم داده است.
در این بین سوالی به ذهن من رسیده که فتنه گران چه انگیزه ای از ایجاد فتنه دارند؟ از صدر اسلام تاکنون چه در زمان امام علی(ع) و چه در زمان کنونی فتنه گران روزی یاران اسلام و انقلاب های اسلامی بوده اند. ولی چرا پس از سال ها در جامعه اسلامی دست به فتنه می زنند و عده ای از مردم عوام را با خود همراه می کنند و به اسم دین و با وارد کردن بدعت در دین و با در آمیختن حق و باطل علیه دین حق و عدالت می ایستند؟
پاسخ این سوال را در کلام امیرالمؤمنین علی(ع) دیدم که می فرمایند: آگاه باشید که "دوستی دنیا" اساس همه گناهان، دروازه همه ی بلاها و مجمع هر فتنه ای است.
ایشان دنیا طلبی را مجمع هر فتنه ای می دانند چرا که حبّ دنیا، حبّ جاه و مقام، شهرت طلبی و ثروت گرایی و... که مظاهر دنیاطلبی و دنیادوستی است، باعث می شود که طلحه و زبیر که روزی صحابه پیامبر(ص) و از اولین نفرات بیعت کننده با امام علی(ع) بوده اند زمانی که از طریق حکومت عدل علوی به مقاصد شخصی خود نمی رسند دست به فتنه جمل می زنند تا هم انتقام خود را از حکومت عدل اسلام بگیرند و هم به غرائض شخصی برسند.
و فتنه گران این زمان هم راه فتنه گران زمان صدر اسلام را طی کرده اند و در اوایل انقلاب پشتیبان انقلاب بوده اند که البته برخی از آن ها خاکستر زیر آتش بوده و در انتظار فرصت!!! و سال ها بعد علیه انقلاب و آرمان ها و ارزش های انقلاب و با فراموش کردن جان فشانی های شهیدان این انقلاب و پاره کردن عکس بنیانگذار انقلاب کبیر قرن و بی حرمتی به ساحت مقدس امام حسین(ع) در روز عاشورا فتنه ایجاد کرده و ایستادند و امروز چون به مقاصدشان نرسیدند و شکست خوردند و بوسیله مردم پس زده شدند هنوز هم خود را انقلابی می دانند و با فرستادن سفیرهایی در شهرهای بزرگ و کوچک قصد تبرئه و تطهیر خودشان را دارند و اینگونه می خواهند در چشم مردم خودشان را باز هم انقلابی معرفی کنند.
در صورتی که هنوز از اعمال خود در فتنه اظهار پشیمانی نکرده اند و روز به روز به دنبال استعمار افرادی هستند تا جایی و پایگاهی در بین قشر دانشجو و عوام مردم در شهرستان ها و مکان های دور از مرکز پیدا کنند.
اما فتنه گران باید بدانند ملت شریف و ولایت مدار و با بصیرت ایران اسلامی هیچگاه خون هایی را که در تحقق ارزش ها و آرمان های این انقلاب فدا کرده اند، فراموش نخواهند کرد و باید همیشه سخن بنیان گذار کبیر انقلاب اسلامی ایران را به خود گوشزد کنند که فرمود: "پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به مملکتتان آسیبی نرسد". و هرگز چنین ملّتی، رهبر و خون شهیدان و آرمان هایشان را با فتنه گران دست آموز غرب و دشمنان این مرز و بوم و الگوهای دنیای بدون شرافت انسانی معاوضه نخواهند کرد.
و ما و بزرگان ما در عمل هم ثابت کرده ایم که اهل شعار نیستیم و میدان مبارزه مرد را از نامرد مشخص کرده و ما آماده مبارزه هستیم و به گفته همان رهبر فقید "تا شرک و کفر هست مبارزه هست و تا مبارزه هست، ما هستیم".
و من الله توفیق
یادداشت:محمّد مهدی پاک نژاد
انتهای پیام/ش
نهج البلاغه-خطبه پنجاه
با فرارسیدن 9 دی و در حال و هوای سالگرد فتنه ای بزرگ در کشورم مرا بر این داشت که ساعاتی را به یادآوری و تفکر درباره ی فتنه و رخداد آن و پایان یافتن آن بپردازم و دلایل بروز فتنه و انگیزه افراد را از ایجاد آن و همچنین راه مبارزه با این معضل اجتماعی بیان کنم.
تصمیم گرفتم این موضوع را از منظر کلام الله مجید و امیر سخن و امیر مؤمنان امام علی(ع) تبیین کنم.
قرآن کریم فتنه را شدیدتر و بزرگ تر از قتل معرفی کرده است. این شدادت در حالی است که کشتن یک فرد بی گناه از دیدگاه اسلام معادل و مساوی با کشتن همه انسان هاست. و دلیل بدتر بودن فتنه از قتل این است که کشتن یک نفر تنها او را چند روز زودتر به سرای آخرت می رساند امّا فتنه باعث از بین رفتن ایمان و سعادت حقیقی عده ای از "مردم" و فاصله گرفتن آن ها از "حق و حقیقت" است. و در نتیجه نه تنها فتنه گران و فتنه زدگان در آتش دوزخند بلکه شاید نسل های آینده هم منحرف شده و راه آن ها را ادامه دهند.
قرآن کریم در جایی دیگر می فرماید: از فتنه ای که تنها به ستمکاران شما نمی رسد بترسید و بدانید که خداوند سخت کیفر است.
و به نحوی همه ی جامعه اسلامی اعم از مسلمان و مؤمن را به مبارزه علیه فتنه خوانده است و همگان را از گرفتار شدن در این دام بیم داده است.
در این بین سوالی به ذهن من رسیده که فتنه گران چه انگیزه ای از ایجاد فتنه دارند؟ از صدر اسلام تاکنون چه در زمان امام علی(ع) و چه در زمان کنونی فتنه گران روزی یاران اسلام و انقلاب های اسلامی بوده اند. ولی چرا پس از سال ها در جامعه اسلامی دست به فتنه می زنند و عده ای از مردم عوام را با خود همراه می کنند و به اسم دین و با وارد کردن بدعت در دین و با در آمیختن حق و باطل علیه دین حق و عدالت می ایستند؟
پاسخ این سوال را در کلام امیرالمؤمنین علی(ع) دیدم که می فرمایند: آگاه باشید که "دوستی دنیا" اساس همه گناهان، دروازه همه ی بلاها و مجمع هر فتنه ای است.
ایشان دنیا طلبی را مجمع هر فتنه ای می دانند چرا که حبّ دنیا، حبّ جاه و مقام، شهرت طلبی و ثروت گرایی و... که مظاهر دنیاطلبی و دنیادوستی است، باعث می شود که طلحه و زبیر که روزی صحابه پیامبر(ص) و از اولین نفرات بیعت کننده با امام علی(ع) بوده اند زمانی که از طریق حکومت عدل علوی به مقاصد شخصی خود نمی رسند دست به فتنه جمل می زنند تا هم انتقام خود را از حکومت عدل اسلام بگیرند و هم به غرائض شخصی برسند.
و فتنه گران این زمان هم راه فتنه گران زمان صدر اسلام را طی کرده اند و در اوایل انقلاب پشتیبان انقلاب بوده اند که البته برخی از آن ها خاکستر زیر آتش بوده و در انتظار فرصت!!! و سال ها بعد علیه انقلاب و آرمان ها و ارزش های انقلاب و با فراموش کردن جان فشانی های شهیدان این انقلاب و پاره کردن عکس بنیانگذار انقلاب کبیر قرن و بی حرمتی به ساحت مقدس امام حسین(ع) در روز عاشورا فتنه ایجاد کرده و ایستادند و امروز چون به مقاصدشان نرسیدند و شکست خوردند و بوسیله مردم پس زده شدند هنوز هم خود را انقلابی می دانند و با فرستادن سفیرهایی در شهرهای بزرگ و کوچک قصد تبرئه و تطهیر خودشان را دارند و اینگونه می خواهند در چشم مردم خودشان را باز هم انقلابی معرفی کنند.
در صورتی که هنوز از اعمال خود در فتنه اظهار پشیمانی نکرده اند و روز به روز به دنبال استعمار افرادی هستند تا جایی و پایگاهی در بین قشر دانشجو و عوام مردم در شهرستان ها و مکان های دور از مرکز پیدا کنند.
اما فتنه گران باید بدانند ملت شریف و ولایت مدار و با بصیرت ایران اسلامی هیچگاه خون هایی را که در تحقق ارزش ها و آرمان های این انقلاب فدا کرده اند، فراموش نخواهند کرد و باید همیشه سخن بنیان گذار کبیر انقلاب اسلامی ایران را به خود گوشزد کنند که فرمود: "پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به مملکتتان آسیبی نرسد". و هرگز چنین ملّتی، رهبر و خون شهیدان و آرمان هایشان را با فتنه گران دست آموز غرب و دشمنان این مرز و بوم و الگوهای دنیای بدون شرافت انسانی معاوضه نخواهند کرد.
و ما و بزرگان ما در عمل هم ثابت کرده ایم که اهل شعار نیستیم و میدان مبارزه مرد را از نامرد مشخص کرده و ما آماده مبارزه هستیم و به گفته همان رهبر فقید "تا شرک و کفر هست مبارزه هست و تا مبارزه هست، ما هستیم".
و من الله توفیق
یادداشت:محمّد مهدی پاک نژاد
انتهای پیام/ش
نهج البلاغه-خطبه پنجاه
با فرارسیدن 9 دی و در حال و هوای سالگرد فتنه ای بزرگ در کشورم مرا بر این داشت که ساعاتی را به یادآوری و تفکر درباره ی فتنه و رخداد آن و پایان یافتن آن بپردازم و دلایل بروز فتنه و انگیزه افراد را از ایجاد آن و همچنین راه مبارزه با این معضل اجتماعی بیان کنم.
تصمیم گرفتم این موضوع را از منظر کلام الله مجید و امیر سخن و امیر مؤمنان امام علی(ع) تبیین کنم.
قرآن کریم فتنه را شدیدتر و بزرگ تر از قتل معرفی کرده است. این شدادت در حالی است که کشتن یک فرد بی گناه از دیدگاه اسلام معادل و مساوی با کشتن همه انسان هاست. و دلیل بدتر بودن فتنه از قتل این است که کشتن یک نفر تنها او را چند روز زودتر به سرای آخرت می رساند امّا فتنه باعث از بین رفتن ایمان و سعادت حقیقی عده ای از "مردم" و فاصله گرفتن آن ها از "حق و حقیقت" است. و در نتیجه نه تنها فتنه گران و فتنه زدگان در آتش دوزخند بلکه شاید نسل های آینده هم منحرف شده و راه آن ها را ادامه دهند.
قرآن کریم در جایی دیگر می فرماید: از فتنه ای که تنها به ستمکاران شما نمی رسد بترسید و بدانید که خداوند سخت کیفر است.
و به نحوی همه ی جامعه اسلامی اعم از مسلمان و مؤمن را به مبارزه علیه فتنه خوانده است و همگان را از گرفتار شدن در این دام بیم داده است.
در این بین سوالی به ذهن من رسیده که فتنه گران چه انگیزه ای از ایجاد فتنه دارند؟ از صدر اسلام تاکنون چه در زمان امام علی(ع) و چه در زمان کنونی فتنه گران روزی یاران اسلام و انقلاب های اسلامی بوده اند. ولی چرا پس از سال ها در جامعه اسلامی دست به فتنه می زنند و عده ای از مردم عوام را با خود همراه می کنند و به اسم دین و با وارد کردن بدعت در دین و با در آمیختن حق و باطل علیه دین حق و عدالت می ایستند؟
پاسخ این سوال را در کلام امیرالمؤمنین علی(ع) دیدم که می فرمایند: آگاه باشید که "دوستی دنیا" اساس همه گناهان، دروازه همه ی بلاها و مجمع هر فتنه ای است.
ایشان دنیا طلبی را مجمع هر فتنه ای می دانند چرا که حبّ دنیا، حبّ جاه و مقام، شهرت طلبی و ثروت گرایی و... که مظاهر دنیاطلبی و دنیادوستی است، باعث می شود که طلحه و زبیر که روزی صحابه پیامبر(ص) و از اولین نفرات بیعت کننده با امام علی(ع) بوده اند زمانی که از طریق حکومت عدل علوی به مقاصد شخصی خود نمی رسند دست به فتنه جمل می زنند تا هم انتقام خود را از حکومت عدل اسلام بگیرند و هم به غرائض شخصی برسند.
و فتنه گران این زمان هم راه فتنه گران زمان صدر اسلام را طی کرده اند و در اوایل انقلاب پشتیبان انقلاب بوده اند که البته برخی از آن ها خاکستر زیر آتش بوده و در انتظار فرصت!!! و سال ها بعد علیه انقلاب و آرمان ها و ارزش های انقلاب و با فراموش کردن جان فشانی های شهیدان این انقلاب و پاره کردن عکس بنیانگذار انقلاب کبیر قرن و بی حرمتی به ساحت مقدس امام حسین(ع) در روز عاشورا فتنه ایجاد کرده و ایستادند و امروز چون به مقاصدشان نرسیدند و شکست خوردند و بوسیله مردم پس زده شدند هنوز هم خود را انقلابی می دانند و با فرستادن سفیرهایی در شهرهای بزرگ و کوچک قصد تبرئه و تطهیر خودشان را دارند و اینگونه می خواهند در چشم مردم خودشان را باز هم انقلابی معرفی کنند.
در صورتی که هنوز از اعمال خود در فتنه اظهار پشیمانی نکرده اند و روز به روز به دنبال استعمار افرادی هستند تا جایی و پایگاهی در بین قشر دانشجو و عوام مردم در شهرستان ها و مکان های دور از مرکز پیدا کنند.
اما فتنه گران باید بدانند ملت شریف و ولایت مدار و با بصیرت ایران اسلامی هیچگاه خون هایی را که در تحقق ارزش ها و آرمان های این انقلاب فدا کرده اند، فراموش نخواهند کرد و باید همیشه سخن بنیان گذار کبیر انقلاب اسلامی ایران را به خود گوشزد کنند که فرمود: "پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به مملکتتان آسیبی نرسد". و هرگز چنین ملّتی، رهبر و خون شهیدان و آرمان هایشان را با فتنه گران دست آموز غرب و دشمنان این مرز و بوم و الگوهای دنیای بدون شرافت انسانی معاوضه نخواهند کرد.
و ما و بزرگان ما در عمل هم ثابت کرده ایم که اهل شعار نیستیم و میدان مبارزه مرد را از نامرد مشخص کرده و ما آماده مبارزه هستیم و به گفته همان رهبر فقید "تا شرک و کفر هست مبارزه هست و تا مبارزه هست، ما هستیم".
و من الله توفیق
یادداشت:محمّد مهدی پاک نژاد
انتهای پیام/ش
نهج البلاغه-خطبه پنجاه
,,
با فرارسیدن 9 دی و در حال و هوای سالگرد فتنه ای بزرگ در کشورم مرا بر این داشت که ساعاتی را به یادآوری و تفکر درباره ی فتنه و رخداد آن و پایان یافتن آن بپردازم و دلایل بروز فتنه و انگیزه افراد را از ایجاد آن و همچنین راه مبارزه با این معضل اجتماعی بیان کنم.
,,
تصمیم گرفتم این موضوع را از منظر کلام الله مجید و امیر سخن و امیر مؤمنان امام علی(ع) تبیین کنم.
,,
قرآن کریم فتنه را شدیدتر و بزرگ تر از قتل معرفی کرده است. این شدادت در حالی است که کشتن یک فرد بی گناه از دیدگاه اسلام معادل و مساوی با کشتن همه انسان هاست. و دلیل بدتر بودن فتنه از قتل این است که کشتن یک نفر تنها او را چند روز زودتر به سرای آخرت می رساند امّا فتنه باعث از بین رفتن ایمان و سعادت حقیقی عده ای از "مردم" و فاصله گرفتن آن ها از "حق و حقیقت" است. و در نتیجه نه تنها فتنه گران و فتنه زدگان در آتش دوزخند بلکه شاید نسل های آینده هم منحرف شده و راه آن ها را ادامه دهند.
,,
قرآن کریم در جایی دیگر می فرماید: از فتنه ای که تنها به ستمکاران شما نمی رسد بترسید و بدانید که خداوند سخت کیفر است.
,,
و به نحوی همه ی جامعه اسلامی اعم از مسلمان و مؤمن را به مبارزه علیه فتنه خوانده است و همگان را از گرفتار شدن در این دام بیم داده است.
,,
در این بین سوالی به ذهن من رسیده که فتنه گران چه انگیزه ای از ایجاد فتنه دارند؟ از صدر اسلام تاکنون چه در زمان امام علی(ع) و چه در زمان کنونی فتنه گران روزی یاران اسلام و انقلاب های اسلامی بوده اند. ولی چرا پس از سال ها در جامعه اسلامی دست به فتنه می زنند و عده ای از مردم عوام را با خود همراه می کنند و به اسم دین و با وارد کردن بدعت در دین و با در آمیختن حق و باطل علیه دین حق و عدالت می ایستند؟
,,
پاسخ این سوال را در کلام امیرالمؤمنین علی(ع) دیدم که می فرمایند: آگاه باشید که "دوستی دنیا" اساس همه گناهان، دروازه همه ی بلاها و مجمع هر فتنه ای است.
,,
ایشان دنیا طلبی را مجمع هر فتنه ای می دانند چرا که حبّ دنیا، حبّ جاه و مقام، شهرت طلبی و ثروت گرایی و... که مظاهر دنیاطلبی و دنیادوستی است، باعث می شود که طلحه و زبیر که روزی صحابه پیامبر(ص) و از اولین نفرات بیعت کننده با امام علی(ع) بوده اند زمانی که از طریق حکومت عدل علوی به مقاصد شخصی خود نمی رسند دست به فتنه جمل می زنند تا هم انتقام خود را از حکومت عدل اسلام بگیرند و هم به غرائض شخصی برسند.
,,
و فتنه گران این زمان هم راه فتنه گران زمان صدر اسلام را طی کرده اند و در اوایل انقلاب پشتیبان انقلاب بوده اند که البته برخی از آن ها خاکستر زیر آتش بوده و در انتظار فرصت!!! و سال ها بعد علیه انقلاب و آرمان ها و ارزش های انقلاب و با فراموش کردن جان فشانی های شهیدان این انقلاب و پاره کردن عکس بنیانگذار انقلاب کبیر قرن و بی حرمتی به ساحت مقدس امام حسین(ع) در روز عاشورا فتنه ایجاد کرده و ایستادند و امروز چون به مقاصدشان نرسیدند و شکست خوردند و بوسیله مردم پس زده شدند هنوز هم خود را انقلابی می دانند و با فرستادن سفیرهایی در شهرهای بزرگ و کوچک قصد تبرئه و تطهیر خودشان را دارند و اینگونه می خواهند در چشم مردم خودشان را باز هم انقلابی معرفی کنند.
,,
در صورتی که هنوز از اعمال خود در فتنه اظهار پشیمانی نکرده اند و روز به روز به دنبال استعمار افرادی هستند تا جایی و پایگاهی در بین قشر دانشجو و عوام مردم در شهرستان ها و مکان های دور از مرکز پیدا کنند.
,,
اما فتنه گران باید بدانند ملت شریف و ولایت مدار و با بصیرت ایران اسلامی هیچگاه خون هایی را که در تحقق ارزش ها و آرمان های این انقلاب فدا کرده اند، فراموش نخواهند کرد و باید همیشه سخن بنیان گذار کبیر انقلاب اسلامی ایران را به خود گوشزد کنند که فرمود: "پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به مملکتتان آسیبی نرسد". و هرگز چنین ملّتی، رهبر و خون شهیدان و آرمان هایشان را با فتنه گران دست آموز غرب و دشمنان این مرز و بوم و الگوهای دنیای بدون شرافت انسانی معاوضه نخواهند کرد.
,,
و ما و بزرگان ما در عمل هم ثابت کرده ایم که اهل شعار نیستیم و میدان مبارزه مرد را از نامرد مشخص کرده و ما آماده مبارزه هستیم و به گفته همان رهبر فقید "تا شرک و کفر هست مبارزه هست و تا مبارزه هست، ما هستیم".
,و من الله توفیق
,,
یادداشت:محمّد مهدی پاک نژاد
,انتهای پیام/ش
,]
ارسال دیدگاه